Oogverblindende gelukzaligheid

18 feb

Gewekt worden in een te verlichte kamer door een bijna oogverblindende lichtstraat die zijn weg vond naar mij en uit een spatte tegen de witte muur naast me waar ik normaal gesproken een onwijze hekel aan heb, Dreetje de slaapmuts kan niet fatsoenlijk slapen in een te lichte kamer met hersenen die geen rust krijgen, maar vanmorgen vond ik het heerlijk om zo wakker te worden. Het was hierdoor overduidelijk dat er een heerlijke voorjaarsdag voor de boeg stond en hier verlangde ik al naar sinds de laatste zomerdag na een zomer die weer veelste snel voorbij was gegaan zonder dat ik daar erg in had. Ik ben dan misschien wel geboren als steenbok midden in de winterse kou, maar ik ben een zomermens in hart en nieren! Elk jaar verlangt ieder vezel in mijn lichaam weer zo ontiechelijk erg naar het voorjaar, naar de blauwe hemel met een prachtige oogverblindende zon die ons koude kikkerlandje in een rap tempo weer opwarmt tot midden in de zomer soms wel tropische tempraturen. Heerlijk vinden mijn vezels dat! Van ons mag het altijd zo zijn dus misschien is emigreren toch echt niet zo’n verkeerd plan..?!

Nadat ik eindelijk met heel veel moeite mijn ogen open gespreid kreeg sprong ik uit bed om vervolgens meteen de gordijnen aan de kant te schuiven en de ramen wijd open te slaan. Heerlijke frisse lucht die naar binnen stroomde, de kamer vervulde met nieuwe energie en het zonlicht op mijn bolletje toverde dit alles een grote glimlach op mijn gezicht. Alles nog wazigziend door mijn lensloze ogen, waar ik normaal gesproken ook een schurft hekel aan heb, was er niks meer dat deze dag nog kon bederven. Op het randje van de vensterbank zittend en zo uitkijkend, met mijn nogal wazige blik, over de Vughterstraat die weer wat tot leven begon te komen met rijdende auto’s, slingerende fietsers en wandelende, dit keer geen bezopen, mensen. Ja mama ookal had ik geen lenzen in ik kijk wel uit dat ik niet uit het raam drie verdiepingen naar beneden lazer. Dat zou toch zonde zijn op een ow zo mooie zonnige dag! Afgelopen week had ik nog een twittertje de deur uit gedaan, ja ik twitter ook al hahahaha nu ik dit schrijf denk ik ‘Fuck wat ben ik toch een social freak’, met een vensterbank fototje, zie hieronder, en de vraag of het misschien nog mogelijk werd deze week te genieten van het zonnetje vanaf mijn vensterbank. Het antwoord is dus ‘Yes it is’!

Weer genoeg gelult voor vandaag! Ik ga maar eens een maaltijd in elkaar flanzen voor mezelf, misschien nog wat lekkers bakken uit de oven nu ik toch de smaak te pakken heb en de wortel-walnoot-cake echt te uber geil was, nog wat verder werken aan mijn nieuwe blog die eraan zit te komen en verder helemaal niks doen! Ja genieten van het zonnetje zolang als het nog kan vanuit de zo fijne Bosche binnenstad 🙂

Dit heerlijke gevoel valt in geen duizend woorden te omschrijven, maar slecht in één heel mooi, bijzonder woord ‘Gelukzaligheid’!

Namaste

1361188817665

Eén reactie to “Oogverblindende gelukzaligheid”

  1. Rieuwert 18 februari 2013 bij 2:53 pm #

    Heerlijk stukje!! Let the summer begin baby! Can’t wait!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: