Rennen voor Lyme!

26 mei

Nadat we afgelopen week in het Bosche stadsblad verschenen met een stukje over onze inzet voor de ziekte van Lyme tijdens de Vestingloop in Den Bosch was het vandaag dan eindelijk zondag 26 mei. http://www.deweekkrant.nl/artikel/2013/mei/21/aandacht_voor_ziekte_van_lyme_tijdens_vestingloop Gisteren voor het slapen gaan niks vermoedend dat het vandaag al zou zijn ging ik weer eens op een belachelijk tijdstip slapen, want tja ik ben schijnbaar nog steeds een nachtbraker na al die jaren! Zoals Rieuw gewend is van mij was ik de oren van zijn kop aan het kletsen, ondertussen dat hij al half in dromenland was toen hij opeens zei ‘Vrouwtje zullen we eens gaan slapen? Ik moet morgen wel fit zijn voor de run!’ ‘Oowjaaa das waar ook!’ kwam er uit mijn mond, toen gauw het lichtje uitgedaan en zijn we als een blok in slaap gevallen.

De volgende ochtend werd ik al wakker, voordat die verrekens irritante wekker van Rieuw zijn telefoon af ging. Doordat het hier best licht is in de kamer word ik al op tijd wakker, maar vind het helemaal niet zo erg. Heb ervaren, overigens ook al eerder in de Vughterstraat, dat op deze natuurlijke manier gewekt worden me beter doet dan wakker worden in het pikkedonker!

Nadat ik een douche had genomen, aangekleed was, mijn shirt in de plooi had gewreven, haren in de klem, make up op mijn gezichtje gesmeerd, Rieuw voor zichzelf had gezorgd en wat eten voor mij had gemaakt waren we klaar om te gaan. Samen op de fiets, ik achterop natuurlijk dit maal zonder kussentje, op naar de stad waar Rieuw z’n vrienden al op de Parade aan het wachten waren, waar de start van de Vestingloop was, en ik mijn oude schuinoverburen Leonoor en Kiki even op ging pikken in de Vughterstraat. Mijn fietsje netjes in hun stalling geparkeerd om het jatten er van te voorkomen, aangezien ik nog geen goed kettingslot heb dus mocht iemand er nog eentje over hebben en er vanaf willen? Let me know 😉

P1090188

Dus met zijn drieën te voet naar de parade waar we de mannen al snel gevonden hadden met de felgekleurde groene shirtjes van Hope For Lyme met tekst ‘Who gives us a cure’ die we ook gebruikt hadden op het Nederlands Lyme Protest! Snel nog even een groepsfotootje en daar gingen de mannen richting de start. Omdat Dreetje de fotoverslaafde niet tevreden was met een fototje ben ik nog gauw achter ze aan gegaan om nog wat extra foto’s te maken met mijn mobiel, zodat ik het meteen op facebook kon delen met de buitenwereld en andere Lymies. Ok daar gingen ze dan echt, nog even geroepen ‘kom op mannen!’ en een laatste zwaai uit de losse pols, voordat ik weer terug naar de dames liep. De mannen vonden het wel makkelijk om hun zooi bij ons af te gooien met de gedachte de vrouwen letten er wel op, maar wij zagen dat niet zo zitten dus ben ik naar een infokraampje gelopen om te vragen of er niet ergens kluisjes waren? Natuurlijk waren die er, want waar laat een hardloper die alleen komt anders zijn trui, tas en andere spullen. Nadat we hun spullen bij de garderobes van de Theater aan de parade hadden achtergelaten, nog even wat geld hadden gepint vonden wij dat we wel een theetje, met voor Leonoor en kiki een samengedeelde echte Bosche bol, hadden verdiend. Daar kregen we te horen dat we 35 minuten de tijd hadden om van die tafel inclusief stoelen gebruik te maken, want tegen die tijd was de tafel gereserveerd voor anderen mensen! ‘Uhmm dat gaan we wel redden in die tijd’ was mijn antwoord, waarna we elkaar aankeken van goh wat een aardige bediening hier en fijn dat ze een ander tafeltje aanbieden ahumm, maargoed no worries, happy days zou Fay zeggen, ookal was ze er helemaal niet bij! Haha

We hadden niet heel veel tijd natuurlijk om daar uitgebreid te gaan zitten theeleuten, maar ik heb eerlijk gezegd totaal de tijd niet in de gaten gehouden en het was dat de thee op was en iemand de aanstap maakte om weer naar buiten te gaan om de mannen over de finish te zien gaan. Dit was natuurlijk het mooiste stuk om ze daadwerkelijk in actie te zien en dat vast te leggen met de camera, maar eenmaal bij de finish was het zo retedruk dat we geen plekje konden vinden om ze goed te bezichtigen en goeie foto’s te maken. Dus we dachten we lopen eromheen en dan is daar vast meer plek waar we ze beter aan kunnen zien komen, want er was een onwijze bocht waardoor je met foto’s schieten al gauw te laat zou zijn, maar dat viel nogal tegen. Toen we dus aan de andere kant kwamen waren Teun en Tim tot onze grote verbazing al binnen en zo zag ik de mooie actie foto’s in gedachten al in het water vallen. Dus ben ik als een ware GI Jane door de mensenmassa gerend en gebeukt alsof ik achterna gezeten werd door een stel op hol geslagen apen, want ik moest en ik zou een actie foto hebben! Bij de finish was het zo druk, maar ik zag opeens een geweldig blok, waar de finish palen in stonden, van meer dan een meter hoog, ren er heen en vroeg aan een man naast me ‘Zou ik op dat blok kunnen staan?’ Hij zei: ‘Weet niet of die jou wel houdt?’ Waarop ik op zijn Bosch zeg ‘Bende gek joh ik weeg maar 45 kilo! Help me eens’ Hij mij voetje gegeven, hoppa ik op dat blok, draai me om, pak mijn camera en ja daar komt Rieuw net aan klik, klik, klik… Yes een actiefoto! ‘Mopje, mopje hier boven joehooeee’ Rieuw stopt en geeft mij zijn mooiste glimlach, maar wordt gedwongen om door te lopen aangezien die nog niet geheel over finish was! Haha oeps sorry schat dat waren weer wat extra’s secondes erbij.. Pfff geheel trillend ging ik even op het blok zitten om bij te komen van de gehele overprikkeling door de ren tocht tussen de mensen door en kijkend of er misschien nog een HopeForLyme-renner binnen zou komen.

P1090201

Weer wat bijgekomen ben ik van het blok afgeholpen door die aardige man en op mijn gemakje naar de mannen gelopen die allemaal stonden te glunderen met hun medaille! Nog wat foto’s gemaakt, de tassen opgehaald en nadat ze zich wat opgefrist hadden, nouja voor zover dat kon dan, zijn we op een bankje gaan zitten en hebben ze wat welverdiende biertjes gedronken. De prijsuitreiking hebben we op de achtergrond ook nog voorbij horen komen, de kindjes in de kidsrun nog wat aangemoedigd, daarna door naar de AH om wat boodschapjes te doen en hebben de dag afgesloten met een lekker dinertje bij Leonoor en Kiki thuis.

Het was een leuke, mooie, grappige, geslaagde dag vandaag en ik ben zeer trots op de mannen dat ze de 10km allemaal uitgelopen hebben binnen een uur!! Chapeau 🙂 Super bedankt! ♥

Namaste, Andrea

P1090225

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: