Vanuit (mijn/zijn) hart en ziel!

22 jun

Sinds ik in aanraking ben gekomen met mister Stolk, dat is inmiddels alweer vijf en half jaar geleden –> Jezus wat vliegt de tijd, kwam ik ook meteen in aanraking met DE Australische surfdude à la lekkere vent à la MotherEarthLover à la singer-songwriter en was ik in een oogopslag smoorverliefd op hem, op zijn sound, op zijn teksten, op zijn Australische look, zwijmel de zwijmel, op wat eigenlijk niet..? In tegenstelling tot mister Stolk zelf à la surfdude à la lekkere vent à la niet kunnen zingen, want dat had wel even wat tijd nodig totdat de aantrekkingskracht in smoorverliefdheid overging. Maar het enige ingrediënt dat daar voor nodig was was een retourtje Londen. Ze zeggen niet voor niks je mist iets pas als je het niet meer hebt al was het in dit geval elkaar wel spreken, maar niet zien voor een aantal weken.

Zo’n vijf en half jaar geleden lag ik dus op de bank bij mister Stolk, kaarsjes aan zo romantisch als hij was en uit zijn laptop kwam muziek van allerlei artiesten tot het moment aanbrak dat Xavier Rudd zijn mond open deed en zijn magische stem liet horen onder een nog betoverender spel van verschillende klanken aan Australische muziekinstrumenten. Dat raakte mij tot diep in mijn ziel en opeens uit het niets begonnen er tranen op te komen die niet te houden waren en vonden hun weg langs mijn wang naar de grond waar ze uiteen spatte. Zo iets bizars, dat mij zo ontroerde, wat ik zo diep voelde van binnen, een mengelmoes aan gevoelens die door mij heen gingen van verdriet tot intense gelukzaligheid, had ik nog nooit meegemaakt! Toen was mijn liefde voor Xavier geboren… Zijn held werd ook mijn held en zo beloofde mister Stolk mij dat we er samen heen zouden gaan, zodra hij in Nederland zou zijn!

Afgelopen jaren is mister Stolk dus meerdere malen naar concerten van Xavier geweest, maar steeds zonder mij. Door de ziekte van Lyme werd dit mij onmogelijk gemaakt! Als je al niet eens in een ruimte kon doorbrengen met meerdere mensen laat staan een Paradiso vol met enthousiaste mensen met harde, maar ongelooflijk dieprakende, muziek uit de speakers. Iedere keer baalde ik weer als een stekker, maar was blij voor mijn mannetje en dat hij toch nog de moeite had genomen filmpjes voor mij te maken, ondanks dat ik weet dat hij daar zo’n hekel aan heeft en gewoon wil genieten van het moment.

Dan eindelijk na al die jaren was die dag daar, Naked Song Festival, geen concert of festival zoals iedere andere, maar anders, relaxter, drukke en rustige plekjes, binnen en buiten, staand en zittend dus voor ieder wat wils en zo ook voor mij! Mijn lieve vriendin Fay die me dit had aangeraden. Tnx my love! DE dag dat ik hem live zou zien, horen, voelen…

Omdat hij eerst zou spelen in the mix stage, lees een platform na de grote trap met een klein podium in de muur, voor een half uur om mensen die hem nog niet kende kennis te laten maken en pas een paar uur later in de grote zaal, waar ik misschien niet bij kon zijn afhankelijk van mijn energie, overgevoeligheid en de drukte/harde geluid daar, stond ik daar te trappelen om hem te zien! Gelukkig was hij wat later, want zoals gewoonlijk waren mister Stolk en ik ook aan de late kant. Verassend zeg! Het was al aardig druk en ik vond natuurlijk een fantastisch plekje op een muurtje langs de trap recht tegenover het podiumpje, want tja wie niet groot is moet slim zijn 😉

Daar kwam hij dan eindelijk de trap af, op zijn blote voeten natuurlijk en zijn gouden lokken in een staartje, en nam plaats op het podium achter zijn gitaar, waarmee hij zijn eerste nummer speelde waarvan ik nu even niet meer weet hoe het heet! Tja gatenkaashoofd.. Daarna volgde ‘Energy song’ met tussendoor wat onnozele vragen die hem gesteld werden en hij sluiten af, waar ik zo voor geduimd had, met ‘Spirit Bird’!! Een nummer dat mij meer dan ooit in mijn ziel raakt en voor mijn gevoel bevestigde dat mijn roots wel bij de Aboriginals in Australië moet liggen! Alles gefilmd en gefotografeerd vanaf het muurtje waar ik met trillende beentjes en een hartslag van 120 op stond door de overprikkeling.


Na een daverend applaus, gejubel en gejuich, waar hij zelf zo van overweldigd en verrast was door de grote ogen die hij opzette en niet wetend waar die kijken moest, bedankte hij met zijn handen voor zijn borst. Toen zag ik opeens dat hij rechts van het podium af de mensen massa in stapte en trok mister Stolk mee met de woorden ‘Hij wil met jou op de foto en ik moet met hem op de foto!’ Zo gezegd zo gedaan. Ik zette mijn lieve glimlach op, want wilde niet opdringerig zijn al werd je het bijna wel in deze situatie. De security vrouwen trokken hem zowat mee aan zijn vestje, maar toch nam hij even de moeite en deed een arm om mijn middel en wilde nog wel even op de foto! Yeahh Het mooiste van alles vond ik dat hij mister Stolk stevig beet pakte, ze samen even flink moesten lachen om iets en hij een klopje op Stolk zijn buik gaf zo van surfdudes onder elkaar! Hihi Mooi mooi

Mijn dag kon niet meer stuk na zo’n geweldig mooi, knus, vanuit zijn ziel gezongen, meer persoonlijk dan ooit volgens mister Stolk, korte optreden in de mix stage en dan ook nog een foto met hem! Sjezus ik lijk wel een groupie hahaha

Uiteindelijk ben ik niet meer naar Mister and Mississippi geweest die ik ook graag had willen zien, maar het maakte me allemaal niet meer uit! Buiten even lekker bijgekomen in de frisse lucht, nog Jonathan Jeremiah meegepikt en uiteindelijk Xavier Rudd toch nog bewonderd op het grote podium waar ik zijn optreden wel wat minder goed, minder persoonlijk vond dan die middag, maar kortom ik heb genoten!

De nacht amper geslapen door de grooote overprikkeling en een zenuwstelsel dat geheel goed over de pis was, gelukkig geen aanval van mijn hart gehad pff, de dagen erna zo brak als een tientje, maar het was het meer dan waard!! Deze twee mannen die mij bijstaan, ieder op hun eigen manier, vanuit hun hart en ziel hebben mij geraakt en zitten in mijn hart en ziel… ❤

975770_10152009807022785_1698292976_n

2 Reacties to “Vanuit (mijn/zijn) hart en ziel!”

  1. puursuzanne 26 november 2013 bij 9:24 pm #

    Tranen in mijn ogen. Xavier Rudd raakt mij ook altijd keihard. Ik heb lang niet meer naar hem geluisterd. Maar altijd als ik hem hoor, ben ik weer even terug in Australië. Bedankt voor je mooie post en wat gaaf om hem in het echt te zien zeg.

    • VeganBlissLove ❤ 19 december 2013 bij 12:56 pm #

      Dankjewel voor de lieve reactie Suzanne! Jaaa hij betekend zeer veel voor mij en zijn muziek gaat dwars door je heen zo mooi en ontroerend. Wauww Maar wat gaaf om te horen dat je in Australië bent geweest! Een van mijn dromen die ruw verstoord werd door mijn ziekte, maar wie weet wat de toekomst brengen zal 🙂 Het was echt geweldig om hem te kunnen/mogen zien! Zal die herinnering altijd koesteren! ❤

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: