Ingewikkeld verwikkeld

25 nov

Afgelopen dinsdag was ik weer eens in het ziekenhuis te vinden om een holter bij mezelf aan te laten sluiten, aangezien ik laatste tijd weer steeds vaker vervelende aanvallen van mijn hart heb gehad. Mijn cardioloog wil dit dolgraag vangen om te kijken of hij misschien kan achterhalen wat mijn hart daartoe aanzet, maar goed dit is afgelopen jaren nooit gelukt dus poging 6 of 7 moest het worden! Eenmaal aangesloten aan de draden, het kastje om mijn nek te hebben gehangen en mijn wijde shirt er weer over aan gedaan te hebben kon ik weer op pad met de woorden van de cardioloog nog in mijn gedachte ‘Als je de aanval op kan wekken zou je dat dan willen doen..?’ Maar natuurlijk, zo gezegd zo gedaan dacht ik nog. Daarom had ik de dag lekker vol gepland, de meest rare dingen gegeten om maar voor elkaar te krijgen dat mijn hart die nacht raar zou gaan doen en expres bij mijn ouders gaan slapen. In de avond nog van alles naar binnen gewerkt om vervolgens met het kastje inclusief draden mijn bed in te kruipen. Gelukkig heb ik afgelopen jaar wat meer vet op mijn ribben gekregen, waardoor ik nu gewoon op mijn zij op die plakkers kon liggen om zo rustig in slaap te vallen in de hoop dat ik over een uur gewekt zou worden door mijn vreselijke aanvallen.

De eerste keer dat ik wakker werd was het nog donker, voelde ik iets trekken aan mijn huid, ging mijn hart lichtelijk sneller en realiseerde ik me dat ik nogal gedraaid had in mijn slaap en nu verwikkeld als een spinnenprooi in de draden zat. Deed het lampje voorzichtig aan en keek op mijn mobiel om te kijken hoe laat het was, 8 uur al zucht! Nadat ik mezelf weer bevrijd had uit het web der draden heb ik me maar weer omgedraaid aan de ene kant opgelucht dat ik geen aanval had gehad, maar aan de andere kant balend omdat we hem nou weer niet gevangen hadden.

Ik had het eigenlijk al wel aan zien komen, want ik had zo’n onwijs goede dag en dat terwijl die nacht er voor ik echt tegen een aanval aan zat te hikken, maar mijn lichaam goed onder controle kreeg. Zo’n aanval voel ik vaak niet opkomen, maar meestal ben ik voor het slapen gaan niet lekker en dat had ik dus totaal niet die avond. Werkelijkwaar ik weet ook niet waarom, maar altijd als ik zo’n ding om heb is mijn lichaam poeslief net of ze afgesproken hebben zich koest te houden daar binnen! Zo zit ik dus al weer jaren ingewikkeld verwikkeld in deze rare toestand met de vraag waarom mijn hart zo raar doet, waar geen pijl op te trekken valt en mijn aanval komt wanneer hij komt of ik dit nou wil of niet!

Namasté, Andrea

Letitbe

4 Reacties to “Ingewikkeld verwikkeld”

  1. Max Tack 25 november 2013 bij 3:51 pm #

    Ik heb 10 jaar geleden Lyme opgelopen. Dankzij mijn vakkundige (hmhm) huisarts heb ik daar 10 weken mee doorgelopen, voordat ik een antibioticakuur kreeg. Dankzij mijn vele trainen vallen de symptomen mee. Tenminste, ik denk dat daar een relatie ligt. Eén ding kreeg ik wel. Hartritmestoornissen. Heftige. Sinds 2005. Sommige mensen merken niet eens dat ze ze hebben, nou: ik wel! In de loop van de jaren kwamen ze steeds vaker. Vijf jaar geleden kwamen ze zo vaak dat ik aan de medicijnen moest. Ik verwacht niet daar nog van af te komen.
    Mijn cardioloog zegt dat hij er nog nooit van heeft gehoord dat iemand al dagen, soms weken, van te voren een aanval voelt aankomen. Tien minuten kan wel, volgens hem. Misschien ken ik mijn lichaam te goed. Ik heb nog nooit iets ontdekt wat dit positief beïnvloed. Wel dingen die negatief effect hebben: alcohol, koffie, pittig eten. En gaan liggen is nooit meer hetzelfde. Ik voel continu onrust in mijn lijf, maar die wordt het ergst als ik lig.

    Ik heb de mazzel dat mijn lichaam de aanval steeds binnen 24 herstelt, alleen in 2005 moest ik geschokt worden.

    Enfin, misschien heb je er iets aan.

    • VeganBlissLove ❤ 26 november 2013 bij 12:29 pm #

      Hoi Max, bedankt voor je bericht! Ik ben soms niet de snelste vandaar mijn wat latere reactie 😉
      Er kan zeker een relatie liggen tussen trainen en je beter voelen denk ik, want Borrelia en co houden niet van zuurstof! Ik heb gisteren dus voor de eerste maal een training gehad bij de Fysio (heel rustig aan), maar vandaag ben ik zeer moe en wat gevoeliger. Ik zie het wel als positief, want het doet blijkbaar ook wat tegen de beestjes in me. Dus vandaag even wat rustiger aan en hopelijk morgen weer wat fitter!
      Bijzonder dat je die reacties al zover van te voren aan kon voelen, maar geloof zeker dat het kan als je je lichaam door en door kent!
      Wat een positief effect voor mij heeft is echt gezonde voeding, op tijd naar mijn NMT therapeut, accupunctuur, ontgiften en zorgen dat mijn lever niet overbelast raakt! Ik link de aanvallen die ik krijg dus vaak aan mijn lever en aangezien mijn lever niet overbelast was kreeg ik de aanval niet. Al krijg ik de aanval ook door overprikkeling vanuit mijn zenuwstelsel dus als ik ergens ben geweest met harde muziek of veel drukte. Ik ben daar zeer gevoelig voor geworden door de Lyme!

      Heftig om te horen dat je in 2005 er zelfs voor geschokt moest worden! Hoop dat het nu onder controle is en blijft!

      Erg bedankt voor het delen

      Namasté, Andrea

  2. Max Tack 25 november 2013 bij 11:12 pm #

    Ik vraag me af of dit de oplossing zou kunnen zijn. Sorry, maar het filmpje duurt 2 uur.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: