Tag Archives: Aderlating

Medicinale wonder thee

11 Mrt

Afgelopen maanden heb ik me bezig gehouden om mijn veel te hoge ferritine gehalte onder de duim te houden of beter nog een heel stuk naar beneden te krijgen door natuurlijke supplementen en methodes toe te passen. Om even duidelijkheid te scheppen: het ferritine verhaal heeft niks te maken met Lyme, maar met Hemochromatose (ijzerstapelingsziekte) al denk ik wel dat deze auto-immuunziekte bij mij juist omhoog gekomen is door de Lyme. Lyme rukt het gehele systeem uit balans, is in staat om auto-immuunziektes naar de oppervlakte te brengen en is een poortopener voor vele andere infecties, waaronder ook schimmels, parasieten, andere bacteriën en virussen! Het is dus niet zo dat dit alles los van elkaar staat, anders had het goed mogelijk kunnen zijn dat de Hemochromatose pas na mijn menopauze tot stand gekomen zou zijn, wat normaal het geval is met zelfbehandeling van het lichaam door de menstruatie, of het had zelfs helemaal niet tot stand hoeven komen en zou ik alleen drager zijn geweest.

De normale behandeling regulier is bij een te hoog ferritine gehalte van een Hemochromatose patiënt aderlating alleen dit is bij mij vorig jaar geheel verkeerd gegaan, met een hartslag van nog 48 slagen per minuut en een bloeddruk die halveerde lag ik daar knock out na het geven van 180 cc bloed. Een normale Hemochromatose patiënt geeft per aderlating circa 500 cc, maar omdat ik weet hoe gevoelig mijn lichaam is hadden de internist en ik al besloten dit bij 250 cc te laten dat ik dus nog niet eens haalde. De weken en maanden erna had ik een vreselijke terugval en heb ik onwijs veel verschillende natuurlijke manieren moeten toepassen om me enigszins weer een beetje goed te voelen, omdat de aderlating me geheel uit balans had gerukt. Mijn visie hierop is dat door aderlaten je niet alleen ijzer loost, maar dus ook andere kostbare mineralen die ik als chronisch Lymepatiënt heel erg hard nodig heb om goed te kunnen ontgiften, er ook bloedcellen verloren gaan die mijn Borrelia en co-infecties onder de duim moeten houden en dit alles verstoorde heel mijn mechanismen wat ik na jaren eindelijk aardig in balans had. Mijn conclusie is dan ook aderlaten en de ziekte van Lyme gaat niet samen, althans niet in mijn lichaam!

Een andere optie regulier zou zijn medicatie, maar dit schrijven ze alleen voor in uiterste gevallen en mijn internist wilde mij hier sowieso niet aan hebben als ik al zo gevoelig ben, omdat het me dan nog veel zieker zou maken. Dus daar kwam mijn vraag wat er dan precies in die pillen zit wat het ijzer zou binden om het vervolgens uit het lichaam te trekken en toen kreeg ik het volgende, wat me enorm shockeerde, te horen: dat doen de zware metalen! Nu kun je misschien denken ‘Ja..? En..? So what..?’ Maar veel mensen met mij weten dat zware metalen zeer slecht zijn, enorm belastend voor het lichaam en zelfs kankerverwekkend kunnen zijn! Mijn internist is daar dondersgoed van op de hoogte en was het geheel met me eens dat ik daar van mijn levensdagen nooit aan zou moeten beginnen, maar goed wat dan wel? Bij mij steekt de vork toch wel wat anders in de steel en daar moet ik het toch echt mee doen dus toen begon mijn zoektocht naar natuurlijke manieren om mijn ferritine gehalte in ieder geval niet meer te laten stijgen.

Na wat rondvraag bij een aantal therapeuten werd ik niet erg veel wijzer, want het is blijkbaar toch een vraag die niet vaak gesteld wordt. Op internet een aantal dingen gelezen, maar ik was er niet van overtuigt en dacht er moet toch een remedie zijn..? Een therapeut wees me op een mineraal, nummer 3 van de schussler celzouten; Ferrum phosphoricum, zij had dat weer te horen gekregen van een collega therapeut en ik zou hier weleens een tekort aan kunnen hebben. Onder het mom van baat het niet, dan schaad het niet ben ik dit gaan nemen, het voelde goed en begon met 2 stuk per dag laten smelten onder de tong en zo weg waren ze. De eerst volgende keer, één maal in de drie maanden is de controle, bij mijn internist was mijn ferritine 10 gestegen in plaats van 30. Positief resultaat dus! Ik hield nog verstandig mijn mond, want wie weet was het toeval al geloof ik niet in toeval maar dat terzijde.

Na een aantal weken wilde de tabletjes niet meer smelten onder mijn tong en omdat ik eerder Schussler celzouten heb gebruikt weet ik dat mijn lichaam het dan dus niet meer (zo hard) nodig heeft. Liet de tabletjes voor wat ze waren en mijn moeder kwam met een andere methode aan, waarvan ze aardig wat goede dingen had gelezen op internet namelijk doodgewoon thee drinken bij de maaltijd! Omdat ik in eerste instantie eigenlijk niet zo geloofde in de werking van thee drinken ben ik het niet frequent gaan doen en vergat het steeds. Althans ik geloofde zeker wel dat bepaalde voedingsmiddelen de opname van ijzer konden bevorderen of verminderen, maar dat het mijn te hoge ferritine gehalte echt naar beneden zou halen leek me sterk. Maar na zelf zeer interessante verhalen te hebben gelezen van patiënten die zichzelf behandelde zonder aderlating, zonder menstruatie, puur door thee te drinken en hun ferritine gehalte 160 naar beneden kregen in 6 maanden dacht ik ‘tja waarom niet..?’ Het werd een experiment! Ondanks dat ik helemaal geen theeleut ben, ik er niks van verwachtte en al helemaal niet als je nagaat dat ik de laatste maand juist erg veel voedingsmiddelen met ijzer heb genuttigd, waaronder ook het juicen dat ik dagelijks doe.

Dat was dan ook de reden waarom ik met dicht geknepen billetjes naar mijn internist ging afgelopen week! Ik had echt een reactie verwacht van ‘Andrea wat heb je in godsnaam gedaan..? Je Ferritine is gestegen met 80..?!!!! Maar nadat hij vroeg hoe het met me ging zei mijn internist ‘Je ferritine is met 40 gedaald’ waardoor ik hem aankeek als een debiel met opengevallen mond en daarna kei hard begon te lachen gevolgd met de woorden ’40 gedaald..?? Huh… Serieus..??’ Toen ik bloed liet prikken, de week ervoor, stond ik op knappen qua menstruatie dus met andere woorden het ferritine gehalte is dan op zijn hoogtepunt, omdat je jezelf ‘behandeld’ door middel van menstruatie alleen was dat bij mij afgelopen jaren niet genoeg. Nadat hij me overtuigt had dat de waarde echt zo gezakt was, me de cijfers liet zien, normaal gesproken ging ik tussen de 10 – 30 omhoog dus 40 omlaag is behoorlijk veel, en hij het echt wonderbaarlijk vond heb ik verteld over mijn ‘thee experiment’ waardoor hij me wel beetje vreemd aankeek. Achja als ik mezelf behandel met een, in de reguliere ogen, ‘placebo’ is het toch ook goed! De cijfers liegen er niet om 😉

Het mooiste van alles vind ik dat dit ‘medicijn’ al die tijd gewoon al in mijn keukenkastje stond! Ik schreeuw nu al hard van de daken, omdat ik weet hoe voeding als een medicijn kan werken, zelf echt enorm verbaasd was en misschien nog steeds ben over dit resultaat door middel van thee drinken bij de maaltijd, en daarbij dus wil zeggen ook al lijkt iets onmogelijk of onwaarschijnlijk, te simpel of te makkelijk probeer het toch, want je weet maar nooit wat voor positief effect het kan hebben! Trek geen oordeel over iets wat je niet kent en mijn lijfspreuk komt bij deze zeer van pas: ‘How can you know it if you don’t even try..?’

Namasté, Andrea

theedre3

Advertenties

Medisch gezien

12 Sep

Afgelopen week had ik weer mijn om de 2,5 maandelijkse date met mijn internist al was dit eigenlijk een speeddate tussendoor ter controle of de vonk nog wel sprankelde. Lulkoek natuurlijk, maar daar hou ik nou eenmaal van! Zonder grappen en grollen ik kwam terug voor de uitslag van de MRI en het verdere behandel-Hemochromatose-verhaal. Zoals ik al had voorspeld in een ander blog was er natuurlijk weer niks te zien, al was er in de holtes iets niet geheel pluis, maar nadat ik zei dat ik daar geen last van heb gooide ik het roer om met de vraag ‘En hoe nu verder..? Hier had hij niet bepaald direct een antwoord op dus volgde ik maar met een waterval aan zinnen dat ik echt de beroerdste niet ben, graag bloed zou willen geven als ik niet zulke heftige reactie er op had, het niet bepaald een chill idee vind dat mijn ijzer wel op blijft lopen, hier iets voor in wil gaan zetten op een natuurlijk manier en of het dan misschien mogelijk is dat ik wekelijks een kleine hoeveelheid bloed af laat nemen. Natuurlijk vond hij dat in eerste instantie geen geweldig idee, want hij verwacht er geen resultaat van blablabla, maar nadat ik hem duidelijker uit had gelegd in details wat mijn gedachtes erachter zijn draaide hij al gauw bij en was hij toch wel in voor mijn experiment met dank aan het meedenkende brein van mijn moeder! Joepie we gaan experimenteren 🙂 Vanaf nu ga ik iedere week bloed laten prikken, gewoon bij de prikpost in het ziekenhuis, en mag ik zelf bepalen hoeveel buisjes (10cc) ze af gaan nemen. Normaal als je bloed laat prikken heb je buisjes van 5cc en hier heb ik nog nooit een reactie op gehad als er meerdere buisjes afgenomen werden dus vandaar dit experiment. Ok het is niet veel dat we gaan lozen in één keer, maar alle beetjes helpen toch..? Beter iets dan niets!

Het wordt er nu niet met een razende snelheid uitgezogen, zoals bij de aderlating wel het geval was, 180cc in nog geen 5 min, het is een lagere hoeveelheid dus mijn lichaam wordt niet meteen uit zijn balans gerukt, het gaat meer verspreid over de maand en met daarnaast ook mijn menstruatie hoop ik de stapeling van ijzer in ieder geval stop te kunnen zetten al zou het natuurlijk fantastisch zijn als het langzaam aan naar beneden zou gaan! Dan wil ik met een orthomoleculair arts nog even rondom de tafel gaan zitten in hoeverre we hier supplementen voor in kunnen zetten die het ijzer kunnen binden en afvoeren. Zelf doktertje spelen, dus in de zin van jezelf verdiepen in de materie, je mond opentrekken en je ideeën uiten, is zeker zo slecht nog niet en wie weet wat dit experiment teweeg gaat brengen. Niet alleen voor mijn eigen gezondheid, maar ook weer voor de verrijking van mijn eigen kennis en dit misschien zelfs ooit kan gebruiken voor anderen in de toekomst.

Zo loop ik al dik 1,5 jaar met de (deels thuis)studie HBO Medische Basiskennis in mijn hoofd, waarvoor ik me vorige jaar, zo enthousiast als ik was, meteen voor ingeschreven had en na een aantal maanden tot de conclusie kwam dat ik er fysiek gezien eigenlijk nog helemaal niet klaar voor was dus een week voor start weer annuleerde. Nu een jaar later denk ik dat het zeker wel kan lukken, je kunt je eigen tijden in delen, op mindere dagen doe ik minder tot niks en op goede dagen weer wat meer, alleen zullen de lesdagen vrij pittig voor me worden, maar er begonnen toch wat twijfels omhoog te komen wat voornamelijk met financiën te maken heeft. Ik had gehoopt dat er wel een deel vergoed zou worden, maar dat was een te positieve gedachten van me en aangezien ik geen geldboom op het balkon heb staan heb ik het nu helaas weer aan mijn neus voorbij moeten laten gaan. Baal hier als een stekker van, want had er echt helemaal zin in! Het is een best prijzige studie die ik dan dus geheel uit eigen zak moet betalen en ook nog aan mijn gezondheid moet gaan werken, wat ook grotendeels uit eigen zak is, is het keuzes maken. Beide samen gaat financieel (en misschien fysiek) niet lukken dus wat was wijsheid? Mijn gezondheid blijft dan toch echt op nummer één staan hoe graag ik die studie ook wil doen en aan mijn toekomst wil werken.

Het is misschien een nogal schrale troost, vooral omdat ik het zo niet gepland had in mijn hoofd, maar toen ik dus weer naar de site ging om te kijken hoeveel plekken er nog over waren, was het al vol dus het had blijkbaar zo moeten zijn! Het is misschien toch nog niet helemaal mijn tijd, of er komt nog wat mooiers op mijn pad en anders hoop ik dat ze de studie in januari weer aan gaan bieden, zoals vorig jaar al is dat nog niet 100% zeker alleen als er genoeg animo is.

Zo was er afgelopen week niks afwijkends te zien in mijn hersenen, wat natuurlijk niet alles zegt over de werking er van, maar het is wel een fijne gedachte met kijk op de toekomst dat ik deze ingewikkelde, bijzondere massa weer wil gaan gebruiken voor een nieuwe studie! Medisch gezien zijn mijn hersenen er klaar voor, het lesboek is al onderweg naar mijn studiootje om me deze winter eens flink erin te gaan verdiepen, zodat ik bij de volgende aanmelding goed voorbereid ben en er op mijn sokken doorheen fiets..

Namasté, Andrea

vv2

Je hebt van die dagen

3 Feb

Soms heb je van die dagen dat je zo kapot moe bent dat je wel heel de dag in je nest zou willen blijven liggen om er pas weer uit te komen als je energie voor tien hebt. Nou zo’n dag heb ik vandaag dus weer. Eigenlijk heb ik zulke dagen echt heel erg veel laatste twee weken, maar dat is misschien ook niet zo gek als je na gaat dat mijn schildklier, na de aderlating, geheel over de zeik is. Waarom weet niemand, maar het zal geheid te maken hebben in combi met de lyme waar geen enkele arts rekening mee houd laat staan er verstand van heeft! Bedankt internist-lik-me-vestje voor het verneuken van mijn balans die ik eindelijk gevonden had na 4,5 jaar me kapot gezocht te hebben in het doolhof der genezing!
Na zoveel jaar in dat bed te hebben doorgebracht vertik ik het gewoon om daar weg te gaan liggen rotten, meestal werkt dat tegenwoordig bij mij toch averechts en kom ik er nog verrotter uit dan dat ik erin ging en houd het me vanacht ook nog eens uit mijn slaap, dus ik verdoe mijn tijd wel half liggend aan tafel achter mijn laptoppie met half afgebroken Chinese eetstokjes tussen mijn ogenleden, want de lucifers waren op, om vervolgens maar wat onzin uit te gaan zitten kramen op mijn blog. Je moet iets op zo’n dag!

Zo heb ik net al mijn krachten bij elkaar weten te binden om maar even wat eten voor mezelf te maken, in de hoop daar wat meer energie van te krijgen, zodat ik er niet bij kom te liggen als die gele, verkreukte, slappe vaatdoek die als een votje over de verwarming heen hangt. Soep met veeeel groenten en mihoen doet me meestal wel goed dus daar ging ik voor! Mijn huisgenootje, die vanmorgen de gehele keuken had schoongemaakt, zou wel erg blij zijn geweest toen ze zag dat ik vanalles aan het snijden was, de koelkast deur nog open had staan, de mihoen door de keuken heen lag en ik de olijfolie niet kon vinden om mijn uitjes te fruiten.
Nou moet je niet denken dat ik niet kan koken, want ik ben een echte keukenprinses, maar op dagen zoals deze gaat het altijd even wat anders dan anders. Met hersenen die maar voor de helft functioneren kan het weleens voorkomen dat ik met 10 dingen tegelijk bezig ben en daardoor van die kleine dingen vergeet, zoals dat het vuur onder de pan al aanstaat terwijl er nog niks inzit, de koelkast deur open laat staan of mijn telefoon gaat en ik vergeet gewoon geheel dat ik aan het koken was! Tja, kleinigheidje moet kunnen toch?

Ze kunnen zeggen wat ze willen, maar mijn soep is voortreffelijk, de keuken is weer terug in oude staat en de energie is nog steeds ver te zoeken dus ik ga nog maar eens een flinke bak vol scheppen om dit vervolgens heerlijk op te smikkelen op mijn asociaal grote zwarte bank! Namaste

IMG_20130203_152922

%d bloggers liken dit: