Tag Archives: Column

Afscheid nemen bestaat niet..©

17 Jun

..ik ga wel weg, maar verlaat je niet!’ Zou ik bijna willen zingen, maar ik ben een niet al te beste zangeres en hou niet zo van na-aperij ookal past de tekst dit keer wel bij mijn column. Soms moet je keuzes maken tussen meerdere dingen die je leuk vindt om te doen en dit is precies de situatie waar ik momenteel in zit. Na lang denken heb ik beslist dat ik moet kiezen voor wat er het beste bij me past, waar mijn gevoel het meeste naar uitgaat en wat ik het leukste vind om te doen. Zoals in mijn column vaker naar voren kwam ben ik erg bezig met gezondheid en wat voeding hierin kan betekenen. Nu heb ik een geweldig aanbod gekregen dat ik echt niet af kan slaan, omdat het zo goed bij me past en een van mijn dromen hiermee waar kan maken; bloggen over voeding, detoxen, gezondheid en misschien ook nog het uitbrengen van een kookboekje. Wil dit natuurlijk niet te hard van de daken schreeuwen, wat ik nu overigens wel doe haha, hiermee niet teveel verwachtingen creëren en geen loze beloftes maken, want zo zit ik niet in elkaar! Maar geef me de tijd en de toekomst zal me brengen waar ik moet zijn!

Afgelopen half jaar heb ik hier iedere week een column neer mogen planten, stiekem toch wel in de hoop dat er iets uit zou groeien, heb me hier zeer vereerd door gevoeld en kijk er met erg veel trots en plezier op terug. Hopelijk heeft mijn column toch wat mensen kunnen inspireren, op andere gedachtes kunnen brengen, een glimlach of een traan kunnen geven, maar hoop bovenal dat ze fijn waren om te lezen… Bij deze bedank ik Frans voor deze kans en alle lezers voor het lezen, liken en sharen van mijn column! En wie weet tot blogs op mijn eigen blog VeganBlissLove… ❤

Namaste, Andrea

follow-your-bliss-

Dit was mijn laatste column op de website http://www.watvrouwenwillen.nu maar zal hier nog wel doorgaan met bloggen vanuit stichting Hope For Lyme.

Keuzes ©

11 Apr

Alles in het leven draait om keuzes maken. Wat wil ik bereiken in dit leven? Zal ik weer voor een nieuw protocol gaan of wacht ik nog even? Ga ik die kruidencursus doen, ook al moet ik dan ergens anders yoga les volgen of blijf ik oud en vertrouwd bij mijn ouwe wijven yoga klasje? Tja iedere keuze die je maakt heeft een consequentie, maar welke keuze is nou juist? En is er eigenlijk wel een juiste keuze? Want als je niet weet wat de toekomst je zal brengen, maakt het toch ook niet uit welke keuzes je maakt? Dan kom je toch vanzelf daar op die plek waar jij het beste past?

Bepaalde keuzes kunnen weldegelijk een verkeerde of een juiste zijn alleen is het maar net van welke kant je het bekijkt; door de keuze die ik afgelopen weken maakte ‘lichaam negeren en gewoon doorgaan’, ondanks dat ik met een nieuwe kuur gestart was, en dondersgoed wetend dat het niet de juiste keuze was, aangezien mijn lichaam al meerdere malen had aangegeven dat ik rust moest nemen. Maar nee zo eigenwijs als ik was ging ik toch door, omdat het op dat moment in alle drukte de beste oplossing leek en zo werd ik daardoor weer even flink hard op mijn plek gezet.

Maar als je het nou eens van een andere kant zou bekijken kun je het ook zien dat het geen verkeerde keuze was, ok het is nog steeds niet de juiste, maar hierdoor weet ik nu wel waar mijn grens ligt en zo heb ik weer geleerd dat het luisteren naar het innerlijke gevoel en vooral het volgen hiervan je zal brengen op die juiste plek, waar je op dat moment zou moeten zijn, waar alles perfect is afgestemd op jou!

Namaste, Andrea

Column 10 Keuzes maken

Mijn column is wekelijks te lezen op http://www.watvrouwenwillen.nu

Al het goeie…©

15 Mrt

Neem nou even melk en het merk Melkunie dat durft te beweren dat melk een gezonde toevoeging is voor het menselijk lichaam door de slogan ‘Al het goeie komt van Melkunie koeien’. In welke wereld drinkt het ene volwassen zoogdier de moedermelk van het andere zoogdier? Melk wordt bij de moeder geproduceerd voor haar baby, perfect afgestemd op de baby om te kunnen groeien en zich te ontwikkelen, en dit is super gezond en precies wat de baby nodig heeft. Maar wie heeft er toen gedacht ‘goh zullen we dat dier eens door gaan kolven en het zelf op gaan drinken!’ Hoezo? Waarom? Als dit de natuur zou zijn zou je wel gewoon melk kunnen drinken uit iedere borst van welke vrouw of vrouwelijk dier dan ook, maar dat is niet zo! Melk is voor baby’s, niet voor mensen die al (bijna) volgroeid zijn. Al zal je na een paar glazen melk echt nog niks geks krijgen, maar of de darmen er zo blij van worden is een ander verhaal.

De mensen uit deze maatschappij worden gehersenspoeld, voor de gek gehouden vanaf het moment dat ze geboren worden en worden soms opgevoed met verkeerde informatie. Daarom wil ik graag meegeven sta open voor een andere kijk op de wereld, op voeding, op gezondheid dan wat er met de paplepel ingegoten is, wijs gemaakt is door doktoren of wat er in commercials verteld wordt. Dit is niet altijd de waarheid, zoals het voor jouw lichaam zou moeten zijn! Ieder systeem, ieder lichaam en ieder mens zit weer anders in elkaar en zo kunnen ze niet alle mensen in één hokje stoppen.

Wat voor mij erg duidelijk naar voren is gekomen ‘Al het goeie komt zeker niet van koeien!!’

Namaste, Andrea

koe-illustratie2

Mijn column is wekelijks te lezen op http://www.watvrouwenwillen.nu

Noodkreet ©

6 Mrt

Een aantal dagen geleden was ik aan het genieten van de muziek van Xavier Rudd en waande ik me in gedachten al door de outback van Australië, op bezoek bij de Aboriginals en genietend van al het prachtigs dat de natuur te bieden heeft. Bij het aanschouwen van een foto met een aangrijpend stukje tekst, de onrechtvaardigheid die mij tot diep in mijn ziel raakte, werd ik met een ruk terug gebracht in de realiteit en realiseerde ik me hoe ‘ziek’ deze wereld kan zijn! Hoe erg de wereld om geld, macht en roem draait. Dat er in deze wereld geen plaats is voor mensen die anders willen leven, op hun eigen manier, vanuit hun hart, midden in de natuur, verbonden met moeder Aarde.

Iets wat al duizenden jaren, misschien al wel veel langer, van generatie tot generatie overgedragen wordt en nu zullen ze weggejaagd worden alsof dat het wilde beesten zijn, hun land zal worden ingepikt, hun thuis zal worden ontnomen, hun stukje aarde waar de gehele voorgeschiedenis van hun stam in zit zal worden verwoest alleen maar, omdat deze veelte moderne wereld die plek opeist om daar een gigantische centrale te bouwen.

Ik vind dit mensonterend, beestachtig slecht, egoïstisch ten top en bovenal harteloos naar de medemens! Dat er nog stammen bestaan die niet mee willen gaan in deze achtelijke, chaotische, om geld en macht draaiende maatschappij is niet raar, vreemd of verkeerd! Dat is juist mooi! Behandel deze mensen met respect, accepteer dat ze anders mogen zijn en pak hun manier van leven niet af!

De aarde is groot genoeg voor ons allemaal dus laat de natuur en deze liefdevolle mensen in rust en vrede op hun eigen manier leven en als ze dan echt zo graag een centrale willen bouwen dan doen ze dat maar in hun eigen achtertuin!

Namaste, Andrea

542479_339972072785244_886544986_n

Daarom draag ik dit nummer van Xavier Rudd op aan alle stammen over de gehele wereld, maar vooral aan de Kayapo stam in Brazilie, omdat ze moeten vechten voor hun bestaan als mens hier op aarde!
In dit nummer zingt hij over bepaalde stammen die langzaam vervagen, maar dat ze moeten vechten voor het behoud van hun cultuur en land!

Maar eigenlijk wil ik het ook opdragen aan alle Lymepatienten en andere chronische zieken die net als deze stammen als een stuk stront behandeld worden en kei hard moeten vechten voor hun recht en eigen gezondheid! Never ever give up! ♥

Keep fighting for your culture now, keep fighting for your land! ~ Xavier Rudd ~

Mijn column is wekelijks te lezen op http://www.watvrouwenwillen.nu

Geen blijvende schade ©

27 Feb

Daar zit je dan weer voor de zoveelste keer in de wachtruimte van de huisartsenpraktijk met een o zo smerige vloer die echt hard nodig gedweild had moeten worden, geen muziek, geen gesnotter, geen geblader in tijdschriften of brocures, geen getik van een ongeduldige patient met zijn voet op de grond. Sterk afvragend of ik wel het juiste tijdstip had genoteerd in mijn agenda, want er was geen kip te zien en eerlijk is eerlijk mijn geheugen laat mij regelmatig in de steek.

Maar na ongeveer 20 minuten, dan de eigenlijk afgesproken tijd, zag ik de dokter voorbij lopen en een deur ingaan waar hij vervolgens weer uit kwam met een kopje in zijn hand. Zo mocht ik hem dan eindelijk de hand schudden en plaatsnemen in zijn kamertje om vervolgens mijn verhaal te doen ondertussen dat hij vreselijk aan zijn thee zat te slurpen alsof dat hij bij een dodenlijksaai theekransje van z’n overgrootmoeder zat. Na mijn blijkbaar toch goed overkomende verhaal zette hij zijn kopje neer, schoof een la van zijn bureau open, pakte een papier, kruiste van alles aan en gaf het aan mij. Hij glimlachte vriendelijk naar me, op het punt om mij gedag te zeggen, stootte hij als een verdomde kluns zijn theekopje om, waardoor de thee met een mooie vloedgolf zo over zijn gehele bureau vloog. Even keken we elkaar beduusd aan, waarna hij als de wiedeweerga opstond en mij met een verward hoofd meteen een hand gaf om me vervolgens zo snel mogelijk het kamertje uit te werken om zijn rode hoofd te kunnen verbergen voor deze schaamtelose actie.

Zo kon ik nog net uitbrengen ‘Gelukkig is het maar thee, geen blijvende schade!’

Namaste, Andrea

huisartsentas[1]

Mijn column is wekelijks te lezen op http://www.watvrouwenwillen.nu

Pony ©

21 Feb

Iedere vrouw heeft wel een apart ritueel, zo heb ik er wel meerdere waar alleen ik weet van heb en waarvan het misschien verstandiger is deze niet openbaar te laten om mijn net beginnende columniste imago niet aan gruzelementen te helpen. Een bepaald ritueel heeft te maken met mijn beetje te perfectionistische kijk op bepaalde dingen, zoals mijn pony.

Zo ga ik dus om de ongeveer zes weken naar de kapper om mijn ontzettend irritante pony die dan zowat mijn ogen uitsteekt bij te laten knippen, omdat deze dan simpelweg weer wat te lang is. De kapster probeerd dan altijd haar uiterste best te doen, als je denkt dat een rechte pony knippen een eitje is dan zit je er toch wel even naast, maar ik zou Andrea niet zijn om dan altijd even aan te geven wat er nog gedaan moet worden. ‘Het spijt me zeer maar de linkerkant is toch echt iets langer dan de rechterkant’ en ‘vergeet je dat plukje daar niet?’ Tja zo gaat dat dan. Ik ben gewoon heel erg meedenkend laten we het daar maar ophouden. Het bizarre is dan ook altijd dat ik nooit iets hoef af te rekenen! Zou het dan echt zo zijn dat ze dondersgoed weet/ziet dat als ik thuis kom ik als eerst naar boven ren om vervolgens voor de spiegel, boven de wastafel, er zelf de schaar weer in te zetten, want echt eerlijk waar, ik weet ook niet hoe het komt, maar die pony zit nooit goed voordat ik hem zelf bijgesnoeid heb!

Namaste, Andrea

96001

Mijn column is wekelijks te lezen op http://www.watvrouwenwillen.nu

Valentijn ©

13 Feb

Welke site je ook bezoekt, overal waar je komt en in elke winkel of supermarkt die je binnenstapt word je zowat dood gegooid met rode harten, schattige roosjes, te slechte chocolade en suikersnoepjes in zoetsappige kleuren met de tekst ‘I love you’ erop. Ja het is wel weer meer dan duidelijk dat valentijnsdag, de commerciele dag van de liefde, eraan zit te komen en je kunt er met geen mogelijkheid omheen hoe graag je dit ook zou willen! Zo vind ik valentijnsdag best wel een leuke dag, daar niet van, maar zou het niet veel mooier zijn als we onze geliefdes, aanbidders en die ene leuke scharrel uit de kroeg, waarvan je toch eigenlijk wel wat meer wilt, gewoon te laten weten hoeveel we van ze houden zonder dat we die ene dag in het jaar, wat het natuurlijk wel veel gemakkelijker maakt en tja daar houden mensen nou eenmaal van, daarvoor nodig hebben. Dus pak die koe bij de horens en lucht je hart!

Voor de singles onder ons niet getreurd, want wat is er uiteindelijk nou belangrijker dan onvoorwaardelijke liefde voor jezelf? Waarom zou valentijn alleen draaien om liefde voor een partner? Liefde gaat zoveel verder dan alleen dat! Liefde is het mooiste wat er bestaat, de fijnste energie en de ultieme booster voor een gelukzalig leven. Liefde voor jezelf, daar waar alles begint, want hoe kun je van iemand houden als je niet eerst onvoorwaardelijk veel van jezelf houdt? Wees daarom alsjeblieft een beetje lief voor jezelf op deze dag al zou je dit natuurlijk gewoon heel het jaar door moeten doen!

Namaste, Andrea

hart

Mijn column is wekelijks te lezen op http://www.watvrouwenwillen.nu

%d bloggers liken dit: