Tag Archives: Doolhof

Huisartspraktijk ‘De geldwolf’

20 Jan

Deze morgen ging ik even mijn declaraties checken op de VGZ website, want het is toch echt alweer twee weken geleden dat ik ze opgestuurd heb en nog niks ontvangen of vernomen. Er stond nog niks op de website tussen mijn declaraties, maar tot mijn grote verbazing stond er wel dat ik op 1 januari 2014 bij mijn huisarts geweest zou zijn, en eind oktober ook al een keer, terwijl ik toch zeker weet dat ik al langer dan 6 maanden mijn gezicht daar niet heb laten zien. Mijn eerste gedachten was ‘ze zullen wel een foutje hebben gemaakt en mijn moeder met mij verwisseld hebben, maar waarom zou mama op 1 januari naar de huisarts gaan?’

Nadat ik mijn moeder gesproken had en zij mij vertelde ook al maanden niet op consult te zijn geweest pakte ik mijn telefoon maar om de VGZ zelf raad te plegen, want dan zal de fout daar wel liggen. Of natuurlijk bij maar huisarts die als tweede op mijn bellijstje stond naast wat andere mensen die gebeld zouden moeten worden deze morgen. Mijn eerste vraag ging over de declaraties die nog niet verwerkt zouden zijn of geheel onderschept bij de post wat me ook al eens eerder overkomen is. Geen zinnig antwoord kon ik hier op krijgen alleen dat het zo druk was op de declaratie-afdeling en dat het daar weleens aan kon liggen dus wacht het maar weer even af. Op mijn tweede vraag over de declaratie van de huisarts kon ze me wel een zinnig antwoord geven, want ze was er laatst dus achter gekomen dat dit ‘normaal’ zou zijn dat een huisartspraktijk dat doet. ‘Normaal..? Hoezo normaal..?’ Het is dus wettelijk toegestaan dat een huisartspraktijk een keer per kwartaal geld mag declareren, of een patiënt nou wel of niet op spreekuur is geweest, om toch nog wat geld te verdienen aan deze patiënt. Mijn bek viel er geheel van open zal ik je vertellen en met de woorden ‘Dat is echt niet normaal, dat is ronduit belachelijk, maar nu weet ik wel hoe de vork in de steel steekt! Super bedankt en een fijne dag nog’ sloot ik het gesprek af met in gedachten hier ga ik eerst een blog over schrijven, nadat ik mijn moeder ingelicht heb.

Nu kun je denken ‘Dreetje waar maak jij je druk om?’ Nou ik vind het gewoon ronduit belachelijk dat ze geld mogen declareren van een patiënt die niet eens op de praktijk geweest is. Dus of je nou wel of niet komt maakt ze geen ene reet uit, want geld verdienen ze toch wel over je rug en dat is dan nog wettelijk toegestaan ook volgens de VGZ telefoniste die het overigens ook te belachelijk voor woorden vond! Dan wordt het wel vergoed, en das maar goed ook anders hadden ze Zwelgje (nieuwe bijnaam voor draakje) aan de lijn gehad, dus hoef je het niet zelf te betalen al is dat natuurlijk ook weer onzin, want uiteindelijk betaal je het wel zelf door het forse bedrag dat iedere maand weer doodleuk, nog net zonder smiley erbij, van mijn magere bankrekening afgeschreven wordt. Dan durfden ze ook nog eens sinds dit jaar de voorwaarden voor alternatieve zorg, dat voorheen 100% vergoed werd en nu nog maar 45 euro per consult per dag!!!, te veranderen, waardoor ik alsnog veel uit mijn eigen magere portemonnee kan trekken. En ik weet nu al dat er komend jaar vaak getrokken zal moeten worden zonder dat er enigszins ook maar iets uit komt en ja dit gaat toch echt over mijn portemonnee. Het is gewoon te belachelijk voor woorden en bewijst wel weer dat deze zieke wereld niet om de gezondheid van de patiënt draait, maar om de dikke vette portemonnee van de zieke reguliere zorg/big-maffia-farmaceutische-industrie! Dus ja daar maak ik me wel boos om, want als ik al niet chronisch ziek zou zijn dan werd ik dat wel hiervan….. Fucking shame on you Nederlandse zorg!

Zo dat is er ook weer uit en nu ga ik de dag heerlijk voortzetten met een kruidentheetje, detox power juiceje en een gezonde maaltijd, want gezond, puur, eerlijk voedsel dat is het beste medicijn dat er is! Terug naar de bron ❤

Namasté, Andrea

geldwolf

Een slopende strijd

15 Dec

Momenteel zit ik voor mij uit te staren, moeilijk te bevatten wat ik gisteravond te horen kreeg en probeer nu de juiste woorden te vinden om het op te schrijven. Een veel te jonge lymepatiënt is heen gegaan! Hij kon dit helse gevecht niet meer aan en koos er voor om een einde te maken aan zijn moeilijke strijd. Een strijd niet bestaande uit een beetje pijn en vermoeidheid, zoals vele mensen denken! Een strijd tegen zo veel meer… Een strijd die voor buitenstaande mensen onbegrijpelijk zal zijn. Een strijd tegen miljarden bacteriën die je lichaam teisteren in ieder orgaan, ieder weefsel, iedere cel, waaronder ook de hersenen en het volledig op jou gemunt hebben. Een strijd tegen hun gif die je geheel kapot zal maken van binnen, helse pijnen geven tot op of zelfs in het bot, merg en zenuwstelsel, je soms geheel door laat draaien, je jezelf niet meer bent of herkent en leeft in een raar soort wereld die niemand begrijpt. Een eenzame strijd. Een strijd tegen een reguliere zorg die de ziekte van Lyme niet serieus nemen. Een strijd voor een diagnose. Een strijd naar erkenning die maar niet komt. Een strijd voor een goede behandeling. Een strijd waarin je zonder geld geen behandeling zal krijgen. Een bikkelharde strijd. Een jarenlange strijd. Een uitzichtloze strijd. Een slopende strijd genaamd ‘Lyme’

Jeroen, ik heb jou niet goed gekend, op een kort gesprek na op Facebook en in de Teek Care groep, ook dat je erg close was met een lymevriendin van mij dus wist ik van horen en je berichten hoe moeilijk jij het had. En dat was misschien nog maar het topje van de ijsberg. Je hebt gevochten als een krijger, maar kon deze moeilijke strijd niet meer aan. Ik hoop dat je nu de rust hebt gevonden die je zocht.. R.I.P Jeroen

Heel veel sterkte voor alle nabestaanden, vrienden, kennissen en iedereen die hem gekend heeft!

candlelight_vigil

Ingewikkeld verwikkeld

25 Nov

Afgelopen dinsdag was ik weer eens in het ziekenhuis te vinden om een holter bij mezelf aan te laten sluiten, aangezien ik laatste tijd weer steeds vaker vervelende aanvallen van mijn hart heb gehad. Mijn cardioloog wil dit dolgraag vangen om te kijken of hij misschien kan achterhalen wat mijn hart daartoe aanzet, maar goed dit is afgelopen jaren nooit gelukt dus poging 6 of 7 moest het worden! Eenmaal aangesloten aan de draden, het kastje om mijn nek te hebben gehangen en mijn wijde shirt er weer over aan gedaan te hebben kon ik weer op pad met de woorden van de cardioloog nog in mijn gedachte ‘Als je de aanval op kan wekken zou je dat dan willen doen..?’ Maar natuurlijk, zo gezegd zo gedaan dacht ik nog. Daarom had ik de dag lekker vol gepland, de meest rare dingen gegeten om maar voor elkaar te krijgen dat mijn hart die nacht raar zou gaan doen en expres bij mijn ouders gaan slapen. In de avond nog van alles naar binnen gewerkt om vervolgens met het kastje inclusief draden mijn bed in te kruipen. Gelukkig heb ik afgelopen jaar wat meer vet op mijn ribben gekregen, waardoor ik nu gewoon op mijn zij op die plakkers kon liggen om zo rustig in slaap te vallen in de hoop dat ik over een uur gewekt zou worden door mijn vreselijke aanvallen.

De eerste keer dat ik wakker werd was het nog donker, voelde ik iets trekken aan mijn huid, ging mijn hart lichtelijk sneller en realiseerde ik me dat ik nogal gedraaid had in mijn slaap en nu verwikkeld als een spinnenprooi in de draden zat. Deed het lampje voorzichtig aan en keek op mijn mobiel om te kijken hoe laat het was, 8 uur al zucht! Nadat ik mezelf weer bevrijd had uit het web der draden heb ik me maar weer omgedraaid aan de ene kant opgelucht dat ik geen aanval had gehad, maar aan de andere kant balend omdat we hem nou weer niet gevangen hadden.

Ik had het eigenlijk al wel aan zien komen, want ik had zo’n onwijs goede dag en dat terwijl die nacht er voor ik echt tegen een aanval aan zat te hikken, maar mijn lichaam goed onder controle kreeg. Zo’n aanval voel ik vaak niet opkomen, maar meestal ben ik voor het slapen gaan niet lekker en dat had ik dus totaal niet die avond. Werkelijkwaar ik weet ook niet waarom, maar altijd als ik zo’n ding om heb is mijn lichaam poeslief net of ze afgesproken hebben zich koest te houden daar binnen! Zo zit ik dus al weer jaren ingewikkeld verwikkeld in deze rare toestand met de vraag waarom mijn hart zo raar doet, waar geen pijl op te trekken valt en mijn aanval komt wanneer hij komt of ik dit nou wil of niet!

Namasté, Andrea

Letitbe

De sleutel

10 Aug

Als je midden in een hele moeilijke periode van je leven zit en je eigenlijk geen kant op kan of durft, omdat de meeste stappen die je gezet hebt afgelopen tijd je steeds die vreselijke stappen achterwaarts opleverde om vervolgens zo ontzettend langzaam terug te komen waar je in eerste instantie begonnen was.

Ik zat in zo’n moeilijke periode van mijn leven en was ontzettend bang voor de toekomst, want ik wist niet wat dit mij zou gaan brengen. Dan zou je nu misschien denken dat weet niemand van te voren! Maar ik zat vast in een opgesloten kooi waar de sleutel van weggegooid was, verstrikt midden in een web zonder mogelijkheid om eruit te komen, verdwaald in een doolhof op zoek naar de uitgang die onvindbaar leek. Geen mogelijkheid om te lopen, geen energie, onverdraaglijke pijnen, hallucinaties, geheel van de wereld net alsof al het leven uit mijn gehele lichaam gerukt was. In gevecht met een lichaam dat niet meer van mij leek, in gevecht met de oordelende buitenwereld en instanties die geen idee hadden wat ik doormaakte, in gevecht tegen een ziekte die maar door en door ging. De ziekte van Lyme, nog steeds een van de meest onderschatte ziekte die er bestaan, een ziekte waar ze regulier geen sleutel voor hebben om het slot van die kooi open te maken, maar een ziekte waarop het op je eigen houtje, je eigen wilskracht en je eigen doorzettingsvermogen aankomt.

Zo vocht en zocht ik jaren lang, totdat er opeens een tekst opdook en mij tot diep in mijn ziel raakte. De tranen liepen over mijn wangen, omdat ik tijdens het lezen van die woorden me heel goed realiseerde dat het klopte en zo begon ik in te zien dat als ik die ene stap niet zelf zou gaan nemen, zou ik het uit blijven stellen en als ik het uit zou blijven stellen, ik hem misschien wel nooit meer zou maken met als gevolg dat ik voor de rest van mijn leven gevangen zou blijven zitten in die vreselijke kooi.

Zo heb ik, na tig therapeuten, mijn gezondheid zelf in de hand genomen en met nieuwe moed begon ik weer aan behandelingen, protocollen en experimenteerde om alles, maar dan ook echt alles, te hebben geprobeerd om mijn leven weer deels op de rit te krijgen. Inderdaad met als gevolg dat ik steeds weer stappen terug viel, voordat het weer wat beter ging. Dat is een bepaald proces bij de ziekte van Lyme die er bij hoort hoe moeilijk het ook is om door die vreselijk zure appel heen te moeten bijten, maar zo had ik in ieder geval alles geprobeerd, kon ik nooit geen spijt meer krijgen dat ik iets niet gedaan had en kon ik trots zijn op mezelf wat weer voor een hoop positieve energie om me heen zorgde. Om mijn angsten voor bepaalde dingen, die voor een gezond persoon zo normaal zijn en voor mij een regelrecht hel leek, onder ogen te komen begon ik ook deze met hele kleine stapjes te overwinnen door mijn eigen enorme wilskracht die aan getriggerd was door die ene tekst. Mijn leven veranderde heel erg langzaam en nam steeds meer vormen aan van iets wat op een normaler leven begon te lijken.

Hierdoor kon ik mijn chronische ziekte ook meer accepteren dat het een deel van mijn leven zal blijven en erbij zal horen met de nodige ups and downs die nog zouden kunnen komen. Ik begon steeds meer in het NU te leven en te genieten van de momenten dat het wat beter met me ging. De kleinste dingen, zoals de vogeltjes die buiten aan het fluiten waren, de zon die prachtig scheen vanuit een hemels blauwe lucht of bepaalde muziek met een ow zo mooie stem, konden mij op eens zo intens gelukkig maken dat mijn innerlijke en uiterlijke glimlach constant straalde. Die ene tekst bevorderde een deel van mijn spirituele ontwaken, mijn redding van de dood, mijn sleutel naar een deel van genezing, het begin van een nieuw leven in een ander perspectief.

Zo zie ik mezelf op de dag van vandaag als een vlinder die als rupszijnde zich terug trok in een cocon om in deze angstaanjagende duisternis zich te transformeren in een sterkere, mooiere en wijzere versie van zichzelf om na deze heftige periode haar vleugels uit te gaan slaan en de buitenwereld tegemoet te vliegen. Deze buitenwereld vanuit een geheel ander perspectief te zien, te benaderen, te bewonderen, te waarderen…

En daarom durf ik met volle overtuiging te zeggen dat ik heel erg dankbaar ben voor deze moeilijke lessen. Die ene tekst op die zo sombere dag heeft mijn leven voorgoed veranderd en, ondanks mijn beperkingen die misschien nooit geheel zullen verdwijnen en ik niet weet wat de toekomst me zal brengen, mij het gelukkigste mens op aarde gemaakt!

Namaste, Andrea

foto-van-een-sleutel-steen-en-herfstbladeren

Lang gewacht, zo’n 6 maanden, om dit stukje te plaatsen! Geen idee waarom..? Had dit in eerste instantie geschreven voor een schrijf challange van de Happinez waar ze inspirerende verhalen zochten voor in een speciale uitgave die dit najaar uitkomt. Mary wees me er op en zei dat ik mee moest doen! Hihi Tnx Mary, maar helaas zal ik niet in die editie komen te staan 😉 Dus wat is er nou mooier dan het dan een plekje te geven op mijn eigen blog ❤

Op de kaart

19 Jan

‘Ik sta voor lyme!’
Alles probeer ik te doen om de medemens hier in Nederland in te laten zien hoe erg de ziekte van Lyme is en ze hier voor te behoeden. Deze ziekte kun je beter voorkomen dan genezen! Genezing zal (gedeeltelijk) uit blijven en daar zal iedere lyme-patient het met me over eens zijn. Het is geen sprint, maar een marathon zoals wel vaker gezegd wordt. Het is geen kwestie van even een kuurtje en je bent weer gezond! Nee het is een proces van jaren en soms wel tientalle jaren of een geheel leven om die juiste behandeling te vinden die bij jou aanslaat in het grote doolhof der genezing. In mijn ogen is lyme niet geheel te genezen, maar het belangrijkste is dat je de Borrelia en co-infecties tot zover mogelijk uitroeit, ze dan de kop in blijft drukken door middel van je gehele levenstijl aan te passen, waaronder ervoor te zorgen dat je immuunsysteem ze te boven blijft en dat het gif je lichaam verlaat door middel van detoxen.

Mensen op deze manier helpen zie ik dan ook als een soort taak. Ik heb door die hell moeten gaan en met die vreselijke, maar zo leerzame ervaring kan ik andere mensen nu weer helpen en dit doe ik met alle liefde. Nederland wakker schudden en ze eens even flink met de neus op de feiten gaan drukken dat dit zo niet langer kan! Nederland, het tekenland, is door dit zo geweldige klimaat een hemels paradijs voor die kleine mormels en ze blijven zich maar voortplanten, waardoor er steeds meer besmette teken komen. Dan blijft dat natuurlijk niet alleen bij de teken, maar ook steeds meer andere insecten worden besmet en kunnen de Borrelia bacterieen en co-infecties gemakkelijk verspreiden. Met andere woorden het is een ontkende epidemie waar vooral niet over gesproken mag worden!

Maar ik hou mijn mond niet, ik stop mijn kop niet in het zand en steek mijn mening zeker niet onder stoelen en banken! Ik ben ontzettend blij dat er mensen op mijn pad zijn gekomen die er ook zo over denken, want samen staan we sterk en zo kunnen we Nederland eens laten zien wat Lyme echt inhoud. Dat dit zeker niet tussen onze oren zit, maar juist letterlijk in ieder cel, ieder weefsel, hersenen, zenuwstelsel, spieren, botten, ruggenmerg, hart en ga zo maar door. Daar zit het probleem!

De nieuwe stichting ‘Hope for Lyme’ zet zich onwijs in voor al deze lymepatienten door Nederland eens flink wakker te gaan schudden en om Lyme de bekendheid te geven die het verdiend!! Ik ben dan ook erg trots dat ik deel mag uitmaken hiervan!

Momenteel zijn we bezig met de Nederlandse Lyme kaart. Om een soort van overzicht te creeren welke Nederlandse lymepatienten we al bereikt hebben en waar zij zich bevinden in Nederland zullen we dit per plaats, met een groen stipje, aangegeven, zodat het een erg overzichtelijk geheel wordt. Om de paar dagen zal deze kaart steeds ge-update worden om zo de vooruitgang te kunnen volgen. Zie hieronder de kaart tot op heden.

Ben of ken jij een lymepatient? Geef ons jouw of diegene zijn WOONPLAATS door en wij zetten jouw groene stipje letterlijk op de Nederlandse Lyme kaart!
Lyme kaart versie 2
Vind ons op facebook:
http://www.facebook.com/WereldwijdLymeProtestNederland
https://www.facebook.com/hopeforlyme.nl

En binnekort de website van de stichting ‘Hope for Lyme’
http://www.hopeforlyme.nl

%d bloggers liken dit: