Tag Archives: dromen

Afgewezen dankbaarheid

20 Aug

‘Dan ben je op een punt gekomen in je leven dat je eindelijk fysiek en mentaal sterk genoeg denkt te zijn om iets te gaan ondernemen qua vrijwilligerswerk en kreeg je ook nog eens iets moois onder je neus geschoven waar je jezelf al helemaal zag zitten. Daarna meteen achter je laptop bent gedoken om een goede brief in elkaar te flansen en je C.V. op een leuke manier op te pimpen, met in de brief nog de woorden dat je het gat in je C.V. graag toe zou willen lichten in een persoonlijk gesprek, want he je ben altijd een harde werker geweest! Je wordt uitgenodigd voor een gesprek, kleed je representatief aan en gaat vol goede moed het gesprek aan, waarbij de vrouw tegenover je zowat in haar handen begint te klappen bij het feit dat je je opleiding nog af hebt kunnen maken, ze vooral geïnteresseerd was hoe je nu rond komt, naar wat voor banen je zou willen solliciteren en wat je zou willen bereiken in de toekomst, maar je vervolgens vreemd aankijkt op de antwoorden die je daarop gaf. Niet vragend hoe je jouw ziekte onder controle hebt gekregen zonder de reguliere zorg of goh wat erg dat je op jonge leeftijd zo ziek bent geworden en wat goed dat je nu zo positief in het leven staat.. Nee niks, dat werd zoals altijd van tafel geschoven alsof het er niet mag zijn, alsof je een zwakkeling bent als je jaren stil hebt moeten staan terwijl je in deze jaren zoveel meer hebt geleerd dan in heel je studieverleden. Het werd je ineens weer pijnlijk duidelijk hoever je ook alweer van de maatschappij verwijderd bent, er werd ineens aan je getwijfeld of je wel daadwerkelijk zo’n harde werker bent en er werd al meteen ingevuld dat je dit soort vrijwilligerswerk niet aan zou kunnen. In volle overtuiging probeer je nog een zet te doen met de woorden dat je het erg graag wilt proberen en dat je het wel aan zou kunnen. Je kent immers je lichaam na zoveel jaar zelf het beste en weet het toch pas echt als je het geprobeerd hebt, maar nee het mocht niet baten. Er werd uiteindelijk wel met je meegedacht en ze bood iets anders aan, iets anders dat in je ogen zoveel fysieker lijkt dan de functie waarvoor je eigenlijk solliciteerde. Ze heeft geen idee wat je wel en niet aan kan, maar ze bevoordeelde toch.. Je begrijpt het aan de ene kant wel, je legt je bij haar besluit neer, informeert toch nog naar die ander functie, maar aan de andere kant doet de zoveelste afwijzing, op welk gebied dan ook, toch weer enorm pijn.. ‘

Ik ben niet mijn ziekte, ik heb een ziekte en daarnaast ben ik ook gewoon een mens, een zeer dankbaar mens, een mens met veel gevoel, een mens met veel doorzettingsvermogen, een mens dat gelooft in het positieve, een mens dat luistert naar haar hart, een mens dat zich niet zomaar uit het veld laat slaan.

…ik ben dankbaar voor de vele jaren dat ik stil moest staan
…ik ben dankbaar voor mijn leven
…ik ben dankbaar om hier te zijn in deze tijd
…ik ben dankbaar voor alle lieve mensen in mijn leven
…ik ben dankbaar voor de mensen die mij gepijnigd hebben
…ik ben dankbaar voor mijn chronische ziekte
…ik ben dankbaar dat ik regulier niet gehoord werd
…ik ben dankbaar om mezelf te hebben mogen leren kennen
…ik ben dankbaar voor de mogelijkheid om mentaal en spiritueel te groeien
…ik ben dankbaar voor al mijn levenslessen
…ik ben dankbaar voor mijn transformatie

Dit alles heeft mij gemaakt tot de persoon die ik op de dag van vandaag ben. Ik hou zoveel meer van mezelf dan ooit tevoren, ben veel sterker, gelukkiger en wijzer dan ooit tevoren, geniet zoveel meer van alle kleine dingen in het leven dan ooit tevoren, respecteer en hou zoveel meer van alles dat leeft op deze aarde dan ooit tevoren en voel me daarnaast van binnen zoveel levendiger dan ooit tevoren.

Mijn leven kent vele pieken en dalen. Soms dagelijks. Maar ik heb geaccepteerd dat de hoog gevoeligheid een deel van mijn leven zal zijn, dat ik dit niet hoef te verstoppen en het ook niet hoef te repareren. Ik ben niet gebroken. Ik ervaar, zie en voel de wereld alleen anders en dat is zoals het is. Mijn leven is verre van perfect of normaal, maar ik ben zeer dankbaar..

Namasté, Andrea

dREAGratful8

Advertenties

I have a dream

29 Jul

De mooie woorden die Martin Luther King uitsprak in zijn jongere jaren zijn dezelfde woorden als ik deze dinsdag middag tegen mezelf zei. Ja ik heb een droom, eigenlijk een hele grote droom, een droom die ik wil verwezenlijken hoe dan ook, een droom die ik door niks of niemand af wil laten pakken dus ook niet door mijn ziekte. Een droom die eigenlijk juist ontstaan is door mijn eigen ziek zijn, want hiervoor wist ik echt niet wat ik wilde met mijn leven. Een droom waar ik eigenlijk zo snel mogelijk een begin mee zou willen maken, maar heel realistisch gezien zal daar nog heel wat aan vooraf gaan en is alleen al een begin maken lastig als je al zoveel jaar genoodzaakt stil staat. En dan komt daar die vraag om de hoek of dit al wel het juiste moment om er een start mee te gaan maken? En waar te beginnen?

Zo geloof ik zeker dat als je iets wilt bereiken in het leven of als je van je grootste passie je werk wilt maken dit door hard werken wel te bereiken valt, maar waar ik echt in geloof is dat het universum je brengen zal waar je op dat moment zou moeten zijn en dit je zal leiden naar je grote droom. Ik geloof heilig in het universum en in het goddelijk, niet in religie of één god, maar meer de eenheid die alles verbind. We zijn samen één, wij leven in het universum en het universum leeft in ons, we leven voor het goddelijke, maar het goddelijk leeft ook in ons en daarnaast zul je ontvangen wat je uitstraalt. Jij bent zelf degene die het heft in eigen hand zo mogen nemen om je leven in de juiste banen te leiden. Dit is natuurlijk veel gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar als je niet happy bent met je zelf, je baan of je leven ben jijzelf de enige die hier verandering in zou kunnen brengen. Er zullen kansen en mogelijkheden voorbij komen, maar de kunst is ze wel te erkennen, te zien en vooral ze zelf te grijpen. Het universum zal je sturen alleen moet je hier wel voor open staan en de signalen op weten te pikken. Soms krijg je juist andere dingen, situaties of lessen op je pad dan waar je eigenlijk zelf dacht behoefte aan te hebben of zelfs om vroeg. Uit mijn beleving krijg je ze aangeboden om van te leren, om jezelf te leren kennen en verder te ontwikkelen, om de wereld en de mensheid of jouw situatie vanuit een ander perspectief te zien, te leren kennen en daarna anders te leren benaderen, te voelen en te ervaren.

Zo kreeg ik vandaag iets op mijn pad, iets waarvan ik een aantal maanden terug nog zei dat het een mooi klein beginnetje zou zijn, en kijk daar werd het me aangeprezen op een blaadje. Het is alleen aan mij om het met beide handen aan te grijpen en er ook daadwerkelijk iets mee te doen. Laat ik me leiden door angst voor eventuele gevolgen? Laat ik me leiden door mijn lichaam die vandaag niet al te best aan voelt? Laat ik me leiden door mijn op hol geslagen emoties die van hot naar her vliegen? Of laat ik me leiden door mijn hart en laat ik het gewoon over me heen komen? Laat ik het gewoon gebeuren en dan wel zien waar t schip strand, misschien heeft het nog niks te maken met mijn grote droom, maar wie weet zal dit piepklein beginnetje me leiden naar de juiste weg en dat kan ik toch niet afslaan?

Waar laat jij je door leiden..?
De keuze is soms reuze, maar de keuze is vooral aan jouzelf.. ❤

Namasté, Andrea

DReamit

Liefdesboodschap aan jezelf

9 Feb

Na wat blogs van mezelf terug te hebben gelezen zit ik nu met een big smile en een soort gevoel van trots-op-mezelf op de bank. Lastig uit te leggen wat ik voel, maar het terug lezen van die blogs doet me weer even realiseren waar ik vandaan kwam en hoe moeilijk ik het gehad heb in mijn Lyme strijd de afgelopen jaren. Door veel vast gelegd te hebben hier op mijn blog zie ik wat het bij mezelf teweeg gebracht heeft aan groei, ervaring en kennis dat gigantisch is waar ik enorm dankbaar voor ben en trots dat ik dat heb mogen ervaren. Soms vragen mensen mij hoe ik het doe om zo positief in het leven te staan, iets negatiefs toch om kan buigen naar iets positiefs en altijd maar lachend overal dankbaar voor kan zijn. Ik heb hier niet zo zeer meteen een antwoord op, want ieder mens is anders, uniek in zijn soort en zo dus meestal niet geheel te vergelijken met mezelf. Ik zie ieder mens sowieso als een uniek wezen en zal niet zomaar oordelen over iemands situatie, want je hebt meestal geen idee wat er werkelijk afgespeeld heeft in het verleden, achter de voordeur of bij iemand van binnen als diegene zich niet geheel uit. Positief in het leven staan hangt dan ook van zoveel meer af, maar soms ligt het of voor een deel recht voor je neus en zoek je het dus eigenlijk veel te ver weg of op een plek waar je het juist helemaal niet zou moeten zoeken. En moet je het wel willen zoeken..? Vaak als je geobsedeerd iets zoekt zal je het niet vinden, maar komt het juist als je het laat gaan, wat meer los durft te laten of de focus verlegt dus bijvoorbeeld op jezelf en wat jij uitstraalt..

Het belangrijkste ingrediënt, als je het mij vraagt, is als eerst onvoorwaardelijke liefde voor jezelf te vinden! En nu kun je wel denken ‘komt zij weer aan met der onvoorwaardelijke liefde..?!’ Maar in mijn ogen is liefde alles, het begin en het eind, de basis van het leven, van een gelukzalig leven, ook al heb je een ziekte of een beperking. Liefde is de hoogste frequentie die er is, een helende energie, en kan er dus weldegelijk voor zorgen dat jij je mentaal als fysiek beter kan gaan voelen. Zoals de man waar ik zoveel bewondering voor heb, Albert Einstein, zegt: ‘Everything is energy and thats all there is to it. Match the frequency of the reality you want and you cannot helpt but get that reality. It can be no other way!’ Met andere woorden als jij een positief leven wilt zal je ook positief moeten (leren) denken en handelen, want met negatieve gedachtes zal je nooit geen positief leven bereiken! En natuurlijk heb ik ook weleens dagen dat ik het even niet meer weet of het niet meer zie zitten om met een lichaam dat zoveel beperkingen heeft te leven, dat mag ook we zijn allemaal mensen, maar ik zorg er dan in ieder geval voor dat ik deze negatieve energie en gedachtes kan lozen door bijvoorbeeld het eruit te schreeuwen, te huilen, te schrijven, iets kapot te gooien of de bank in elkaar te schoppen. Dat klinkt misschien raar of agressief zelfs, maar deze energie moet eruit, het opkroppen van dit soort negatieve energie/ gedachtes werkt verzurend op het lichaam, maakt wrok van binnen en dit zal je naar beneden halen, zowel mentaal als fysiek. Het lucht juist op, werkt verzachtend voor mij, waardoor ik mezelf daarna weer kan vullen met positieve energie en door kan gaan met waar ik mee bezig was of wat ik graag zou willen bereiken en creëren. Liefde voor jezelf dus in de zin van mezelf niet willen belasten en opzadelen met iets wat mij niet gelukkig maakt!

Zo doe ik er dus echt alles aan om mezelf gelukkig te maken, bepaalde dingen dan ook vermijden voor zover je dit zelf in de hand kunt hebben en zoveel mogelijk dingen doen die ik fijn vind en mij op liften. Zo lees ik bijvoorbeeld geen kranten of nieuwsberichten, dit kunnen mensen naïef vinden, maar daar zitten zoveel negatieve berichten in waar ik mezelf niet mee wil belasten, het niet wil voeden en wat moet ik met bepaalde informatie waar ik niks aan kan veranderen..? Dan begin ik de dag al meteen met een beknepen gevoel van onmacht, terwijl ik de dag ook heel gelukzalig zou kunnen beginnen door de het zonnetje dat schijnt en de vogeltjes die fluiten waar je anders geen oog meer voor zou hebben doordat die berichten nog door je hoofd spoken. Nee dank je! Zo vind ik ook dat je nooit iemand anders de schuld mag geven dat jij niet gelukkig zou zijn, want dit heb je toch grotendeels zelf in de hand, blijf je hangen bij de gebeurtenissen van het verleden, waar geef jij jouw energie aan en ook vooral aan wie..? Doe je dingen in je leven die jou voldoening geven en gelukkig maken..? Zuigen de mensen om je heen jou leeg of geven ze je juist energie..? Maak je wel tijd vrij voor jezelf..? Hou je van jezelf en zeg je dat ook weleens als je in de spiegel jezelf aankijkt..? Het is jouw leven en aan jou waar jij voor kiest!

Het is per persoon natuurlijk heel erg verschillend waar je gelukkig van kunt worden en daarin kan ik dus alleen zeggen ‘Volg je hart’ en vraag jezelf af ‘wat maakt mij nou echt gelukkig..? En als je niet 123 op een antwoord komt, beeld jezelf dan eens in dat je morgen in één klap in een rolstoel beland of verlamd raakt, komen er dan dingen in je op waarvan je denkt ‘Fuck, had ik dat maar in mijn leven gedaan!’ En wat houd je tegen om dat te gaan doen..? Wat is jouw doel in je leven en wat is de boodschap voor jouw zelf..?

Zo heb ik gisteren besloten binnenkort eens te gaan paardrijden, een nieuw doel, kijken hoe dat gaat en of het überhaupt lukt met mijn zeer gevoelige zenuwstelsel, gewoon even op een paard zitten, rond stappen en misschien wel echt rijden, weer even voelen, ervaren hoe het ook al weer was. Iets wat ik al jaren niet meer heb gekund en gedaan, was al langere tijd gestopt voordat ik instortten in 2008, maar mezelf daarna pas echt realiserend hoe erg ik het gemist had en de gedachten het nooit meer te zouden kunnen doen maakte me erg verdrietig. Toen besefte ik me pas hoe fijn die heerlijke lange ritten waren toen ik nog jonger was, het gevoel van vrijheid dat ik kreeg door het kei hard galopperen langs het water, het één zijn met dier en natuur, dat gelukzaligheidsgevoel door iets te doen waar je hart ligt. Het toen zo spijt hebben van dingen die ik niet (meer) had gedaan en misschien nooit meer zou kunnen doen, daarvoor dus wel bestond, maar niet echt leefde vanuit mijn hart!

Als je letterlijk stil komt te staan, niet meer mee kan met de drukte van de chaotische maatschappij, realiseer je dit misschien pas echt, maar omdat ik echt niemand zo’n stilstand gun hoop ik dat voor veel mensen het besef ook zal komen zonder, de liefde voor zichzelf steeds groter mag worden, steeds meer voor hun hart zullen kiezen en vanuit daar gelukzaliger kunnen gaan leven. De liefdesboodschap aan jezelf!

Namasté, Andrea

jamooi

Dromen zijn bedrog toch..?

11 Jul

Afgelopen dagen droomde ik zo ontzettend vaak en zoveel in één nacht over allemaal mensen uit de omgeving. Iets wat ik normaal gesproken bijna nooit heb, want in mijn dromen komen meestal meer door mijn brein zelf verzonnen personen voor dan mensen die ik ken (van gezicht). Ik vind dat dan ook echt uiterst verwarrend, want op het moment dat ik dan op sta om de dag te beginnen heb ik echt geen idee meer wat nou droom was en wat werkelijkheid is.

Zo heb ik vanmorgen dus heel mijn postvak in doorgespit naar dat ene mailtje dat ik ontvangen zou hebben, maar na 10 minuten zoeken realiseerde ik me in eens ‘was dat eigenlijk wel werkelijkheid?’ Bij die gedachte moest ik onwijs diep gaan graven in die hersenpan van me, die op de vroege morgen nog niet bepaald wakker is, om antwoord te krijgen op die vraag. Het antwoord kon ik er niet vinden, maar het vermoeden dat het plaats gevonden heeft in een van mijn dromen komt steeds meer naar boven borrelen. Het irritante aan mijn hersens is dat ik in werkelijkheid al amper dingen kan onthouden dus laat staan wat er allemaal ’s nachts gebeurt als ik lig te slapen, maar aan de andere kant heeft dat ook wel weer zijn voordelen. Zo kan ik me niet lang druk maken om dingen die er gebeuren waar ik geen grip op heb, al komt dat ook zeker voort door mijn weg die ik afgelegd heb afgelopen jaren, dat lijkt misschien egoïstisch, maar waarom zou ik mezelf opzadelen met iets wat ik niet veranderen kan? Waarom zou ik mijn lichaam willen voeden met leed, agressie, verdriet, angst en woede vanuit deze wereld? In mijn ogen voed je het dan alleen maar meer en word het er niet beter op.

Wat is waarheid wat er in de kranten staat, wat er uitgezonden wordt op tv, wat er verteld wordt op de radio? Het maakt niet uit waar het over gaat, maar alles heeft meerdere kanten, maar meestal wordt er maar een kant belicht met een flinke dosis, zowel vermomd in mooie woorden als openlijk, aan ‘eigen mening’ van de journalist. Dit is een van de redenen waarom de kranten op mijn deurmat linea recta de oudpapier bak in vliegen, mijn tv uitstaat op de momenten dat het journaal uitgezonden wordt en er altijd een radiostilte heerst, ik heb overigens ook geen radio, in mijn liefdevolle studiootje. Noem mij maar naïef als dit in je op kwam, maar ik zal geen oordeel vellen over iets in de wereld waar ik de gehele waarheid niet over weet.

Omdat ik toch alweer heerlijk afgeweken ben van het onderwerp waar ik eigenlijk over wou schrijven gaan we daar maar gewoon even lekker mee door! Alles komt zoals het komt in het leven en dan laat ik het ook maar komen ook. Om nog een voorbeeldje naar voren te brengen over hoe kortzichtig deze wereld is: een aantal jaar terug zette de postcodeloterij zich in om de mensen in Afrika te helpen tegen Malaria. Voor elke euro die ze ophaalde werd er een klamboe gegeven aan een persoon daar, zodat ze veilig konden slapen en beschermt zouden zijn tegen muggen die Malaria overbrengen (en lyme niet te vergeten, owja oeps daar mag niet over gesproken worden). Harstikke leuk en aardig dat ze deze mensen dan geholpen hebben, maar vanuit een andere kant bekeken helpen ze de dorpen er totaal niet mee. De bewoners die als werk klamboes maken hebben opeens geen werken meer dus ook geen inkomsten, waardoor de economie in zo’n dorpje flink daalt. Maar de kortzichtige Postcodeloterij strijkt met de roem dat ze zo geweldig bezig zouden zijn, nooit meer omkijkend naar die mensen in dat dorpje, en gaan vrolijk door met het volgende grandioze idee. Dat lijkt mij niet helemaal de juiste weg..? Is er geen gulden middenweg? En willen die mensen eigenlijk wel geholpen worden? Ze belichten alleen de ernstige kant van het land, maar zij zijn niet beter gewend dan dat ze zo leven en veel mensen zijn daar zoveel gelukkiger dan de mensen hier met al hun gadgets, dure auto’s en onzin terwijl ze eigenlijk geen idee hebben wie ze van binnen zijn.

Afgelopen jaren heb ik onder andere geleerd en ondervonden dat geld, gadgets, dure spullen echt niet gelukkig maken, maar de kleinste ontastbare dingen zoveel gelukzaligheid kunnen geven dat de gehele wereld vol status en roem er niet meer toe doet. Zo zeggen ze dromen zijn bedrog, maar is dat eigenlijk wel zo? Zou het niet zo zijn dat die ene droom jou iets duidelijk wilde maken over de illusie die ze werkelijkheid noemen?

179554_10151621733615937_1700698301_n

%d bloggers liken dit: