Tag Archives: Experimenteren

Medicinale wonder thee

11 Mrt

Afgelopen maanden heb ik me bezig gehouden om mijn veel te hoge ferritine gehalte onder de duim te houden of beter nog een heel stuk naar beneden te krijgen door natuurlijke supplementen en methodes toe te passen. Om even duidelijkheid te scheppen: het ferritine verhaal heeft niks te maken met Lyme, maar met Hemochromatose (ijzerstapelingsziekte) al denk ik wel dat deze auto-immuunziekte bij mij juist omhoog gekomen is door de Lyme. Lyme rukt het gehele systeem uit balans, is in staat om auto-immuunziektes naar de oppervlakte te brengen en is een poortopener voor vele andere infecties, waaronder ook schimmels, parasieten, andere bacteriën en virussen! Het is dus niet zo dat dit alles los van elkaar staat, anders had het goed mogelijk kunnen zijn dat de Hemochromatose pas na mijn menopauze tot stand gekomen zou zijn, wat normaal het geval is met zelfbehandeling van het lichaam door de menstruatie, of het had zelfs helemaal niet tot stand hoeven komen en zou ik alleen drager zijn geweest.

De normale behandeling regulier is bij een te hoog ferritine gehalte van een Hemochromatose patiënt aderlating alleen dit is bij mij vorig jaar geheel verkeerd gegaan, met een hartslag van nog 48 slagen per minuut en een bloeddruk die halveerde lag ik daar knock out na het geven van 180 cc bloed. Een normale Hemochromatose patiënt geeft per aderlating circa 500 cc, maar omdat ik weet hoe gevoelig mijn lichaam is hadden de internist en ik al besloten dit bij 250 cc te laten dat ik dus nog niet eens haalde. De weken en maanden erna had ik een vreselijke terugval en heb ik onwijs veel verschillende natuurlijke manieren moeten toepassen om me enigszins weer een beetje goed te voelen, omdat de aderlating me geheel uit balans had gerukt. Mijn visie hierop is dat door aderlaten je niet alleen ijzer loost, maar dus ook andere kostbare mineralen die ik als chronisch Lymepatiënt heel erg hard nodig heb om goed te kunnen ontgiften, er ook bloedcellen verloren gaan die mijn Borrelia en co-infecties onder de duim moeten houden en dit alles verstoorde heel mijn mechanismen wat ik na jaren eindelijk aardig in balans had. Mijn conclusie is dan ook aderlaten en de ziekte van Lyme gaat niet samen, althans niet in mijn lichaam!

Een andere optie regulier zou zijn medicatie, maar dit schrijven ze alleen voor in uiterste gevallen en mijn internist wilde mij hier sowieso niet aan hebben als ik al zo gevoelig ben, omdat het me dan nog veel zieker zou maken. Dus daar kwam mijn vraag wat er dan precies in die pillen zit wat het ijzer zou binden om het vervolgens uit het lichaam te trekken en toen kreeg ik het volgende, wat me enorm shockeerde, te horen: dat doen de zware metalen! Nu kun je misschien denken ‘Ja..? En..? So what..?’ Maar veel mensen met mij weten dat zware metalen zeer slecht zijn, enorm belastend voor het lichaam en zelfs kankerverwekkend kunnen zijn! Mijn internist is daar dondersgoed van op de hoogte en was het geheel met me eens dat ik daar van mijn levensdagen nooit aan zou moeten beginnen, maar goed wat dan wel? Bij mij steekt de vork toch wel wat anders in de steel en daar moet ik het toch echt mee doen dus toen begon mijn zoektocht naar natuurlijke manieren om mijn ferritine gehalte in ieder geval niet meer te laten stijgen.

Na wat rondvraag bij een aantal therapeuten werd ik niet erg veel wijzer, want het is blijkbaar toch een vraag die niet vaak gesteld wordt. Op internet een aantal dingen gelezen, maar ik was er niet van overtuigt en dacht er moet toch een remedie zijn..? Een therapeut wees me op een mineraal, nummer 3 van de schussler celzouten; Ferrum phosphoricum, zij had dat weer te horen gekregen van een collega therapeut en ik zou hier weleens een tekort aan kunnen hebben. Onder het mom van baat het niet, dan schaad het niet ben ik dit gaan nemen, het voelde goed en begon met 2 stuk per dag laten smelten onder de tong en zo weg waren ze. De eerst volgende keer, één maal in de drie maanden is de controle, bij mijn internist was mijn ferritine 10 gestegen in plaats van 30. Positief resultaat dus! Ik hield nog verstandig mijn mond, want wie weet was het toeval al geloof ik niet in toeval maar dat terzijde.

Na een aantal weken wilde de tabletjes niet meer smelten onder mijn tong en omdat ik eerder Schussler celzouten heb gebruikt weet ik dat mijn lichaam het dan dus niet meer (zo hard) nodig heeft. Liet de tabletjes voor wat ze waren en mijn moeder kwam met een andere methode aan, waarvan ze aardig wat goede dingen had gelezen op internet namelijk doodgewoon thee drinken bij de maaltijd! Omdat ik in eerste instantie eigenlijk niet zo geloofde in de werking van thee drinken ben ik het niet frequent gaan doen en vergat het steeds. Althans ik geloofde zeker wel dat bepaalde voedingsmiddelen de opname van ijzer konden bevorderen of verminderen, maar dat het mijn te hoge ferritine gehalte echt naar beneden zou halen leek me sterk. Maar na zelf zeer interessante verhalen te hebben gelezen van patiënten die zichzelf behandelde zonder aderlating, zonder menstruatie, puur door thee te drinken en hun ferritine gehalte 160 naar beneden kregen in 6 maanden dacht ik ‘tja waarom niet..?’ Het werd een experiment! Ondanks dat ik helemaal geen theeleut ben, ik er niks van verwachtte en al helemaal niet als je nagaat dat ik de laatste maand juist erg veel voedingsmiddelen met ijzer heb genuttigd, waaronder ook het juicen dat ik dagelijks doe.

Dat was dan ook de reden waarom ik met dicht geknepen billetjes naar mijn internist ging afgelopen week! Ik had echt een reactie verwacht van ‘Andrea wat heb je in godsnaam gedaan..? Je Ferritine is gestegen met 80..?!!!! Maar nadat hij vroeg hoe het met me ging zei mijn internist ‘Je ferritine is met 40 gedaald’ waardoor ik hem aankeek als een debiel met opengevallen mond en daarna kei hard begon te lachen gevolgd met de woorden ’40 gedaald..?? Huh… Serieus..??’ Toen ik bloed liet prikken, de week ervoor, stond ik op knappen qua menstruatie dus met andere woorden het ferritine gehalte is dan op zijn hoogtepunt, omdat je jezelf ‘behandeld’ door middel van menstruatie alleen was dat bij mij afgelopen jaren niet genoeg. Nadat hij me overtuigt had dat de waarde echt zo gezakt was, me de cijfers liet zien, normaal gesproken ging ik tussen de 10 – 30 omhoog dus 40 omlaag is behoorlijk veel, en hij het echt wonderbaarlijk vond heb ik verteld over mijn ‘thee experiment’ waardoor hij me wel beetje vreemd aankeek. Achja als ik mezelf behandel met een, in de reguliere ogen, ‘placebo’ is het toch ook goed! De cijfers liegen er niet om 😉

Het mooiste van alles vind ik dat dit ‘medicijn’ al die tijd gewoon al in mijn keukenkastje stond! Ik schreeuw nu al hard van de daken, omdat ik weet hoe voeding als een medicijn kan werken, zelf echt enorm verbaasd was en misschien nog steeds ben over dit resultaat door middel van thee drinken bij de maaltijd, en daarbij dus wil zeggen ook al lijkt iets onmogelijk of onwaarschijnlijk, te simpel of te makkelijk probeer het toch, want je weet maar nooit wat voor positief effect het kan hebben! Trek geen oordeel over iets wat je niet kent en mijn lijfspreuk komt bij deze zeer van pas: ‘How can you know it if you don’t even try..?’

Namasté, Andrea

theedre3

De detoxweek ®

28 Nov

Terug naar de bron, terug naar jezelf
Nadat ik twee weken terug een onwijs geweldig goede week heb gehad na mijn 3e colon hydro behandeling met een gelukzaligheidsgevoel waar je U tegen zegt, ik vorige maand een stoot energie ontving na een ontgiftende stempelmassage die ik aangeboden kreeg, de afgelopen tijd dus weer ervaren heb wat gezonde voeding in combi met deze twee behandelingen voor een super fit resultaat geeft heb ik besloten aankomende week een detoxweek te gaan houden! Een detoxweek die aansluit op mijn lichaam, mijn gevoel en mijn staat van zijn! Dus met andere woorden geen voorgeschreven programma’s, maar puur wat mijn lichaam, gevoel en geest aangeeft nodig te hebben, goed te voelen en te luisteren, zodat we niet over de streef gaan en zo mijn lichaam eens even een flinke reset te geven, voordat de winter aan gaat breken.

Dit word eigenlijk mijn eerst echte detoxweek, ook al heb ik erg veel verschillende manieren van detoxen ondervonden en uitgeprobeerd de afgelopen jaren, maar altijd op een erg voorzichtige manier. Met een lichaam die eigenlijk continue in gevecht is, zwaar vergiftigd/verzuurd is dus 3x zo hard moet werken en veel zwakker is dan een gezond lichaam is een drastische detoxweek, wat de meeste voorgeschreven detoxweken zijn in mijn ogen, niet verstandig om te doen, omdat je het lichaam zo meer uitput dan ontlast. Terwijl detoxen op een hele langzame manier dus bijv door middel van colon hydro of ontgiftende baden die je dan minder vaak/lang uitvoert wel erg goed ontlastend kunnen werken, doordat je het lichaam de tijd geeft om het gif af te laten voeren, te verwerken door de uitscheidingsorganen en weer tot rust laat komen. Bij mensen die erg vergiftigd/ verzuurd, zoals chronisch lymepatiënten, is extra inzet van mineralen, naast de gezonde voeding, zeer belangrijk bijvoorbeeld door superfoods als chlorrela, spirulina of mijn favoriet vloeibare chlorofyl. Als je dit er niet naast zou nemen heb je kans op een Herx-Heimer-reactie (er circuleert meer gif in het lichaam dan het uit kan scheiden = voelt als een onwijze kater tot zeer ernstig bedlegerig met veel uiteenlopende klachten (voor de lymepatiënten)), daar overbelast je het lichaam onnodig mee en inzet van extra mineralen zorgen voor een binding aan dit gif/afval om het zo het lichaam uit te elimineren.

Ik als lymepatiënt zijnde heb na een behandeling als Colon hydro of een stempelmassage een Herxheimer variërend door mijn staat van zijn, de behandeling, maandelijkse periode dus meer afvalstoffen etc, maar begin te merken dat ze steeds minder worden na mate ik meer afvalstoffen geloosd heb. De dag na de behandeling is de Herxheimer op zijn hoogte punt, ondanks dat ik extra chlorofyl inzet. De laatste keer, nu drie weken terug, ervaarde ik diezelfde dag al dat er heel wat te weeg gebracht was in mijn lichaam, maar na twee dagen werd ik overspoelt door een stoot aan energie, helderheid, zelfliefde en een gelukzaligheidsgevoel waar je U tegen zegt! Heel de week met een big smile op mijn gezicht om niks eigenlijk 😀 Me toen opeens realiserend wat afvalstoffen/gif niet alleen met je lichaam, maar ook met je gevoel en geest kunnen doen! En helemaal in deze tijd waar we zo bloot staan aan onder andere slechte voeding, alcohol, nicotine, chemische smeersels, uitlaatgassen en andere dampen die ons lichaam allemaal opneemt en opslaat in de darmen en weefsels. Door verkeerde leef- en eetgewoonten is het lichaam onvoldoende in staat om alle afvalstoffen uit het lichaam te verwijderen. En wanneer er dan teveel afvalstoffen in ons lichaam zijn opgeslagen kunnen hierdoor allerlei klachten ontstaan met als gevolg dat als de afvalstoffen zich op blijven hopen er ook chronische kwalen ontstaan. Denk bijv aan onder andere vermoeidheidsklachten, hoofdpijnen, stemmingswisselingen, depressies waarbij niet snel gedacht wordt dat detoxen weldegelijk een goede oplossing kan zijn!

Zo heb ik voor mezelf een aantal dingen op een rijtje gezet wat, waarom en wanneer er/het in mijn detoxweek aan bod komt:

– Gezonde voeding
Ik begin natuurlijk met de basis en dat is toch echt gezonde voeding. In deze week zal ik zoveel mogelijk vloeibaar eten om mijn darmen zoveel mogelijk te ontlasten dus denk hierbij aan smoothies, sappen en soepen. Maar ik weet dat mijn lichaam soms meer nodig heeft dan een gemiddeld persoon dus zal hier zeker rijst(maaltijden) aan toe voegen en salades. Rijst doe ik ook vaak door de soep, voordat ik het blendeer om het dikker en voller te maken.

– Extra mineralen
Om goed te kunnen ontgiften heb je extra mineralen nodig! Dit neem ik sowieso al iedere dag, maar voor deze week zal ik de dosis verdubbelen dus 2 a 3 maal daags een glas chlorofyl water (bodem chlorofyl met wat mineraal water) op sowieso de tijdstippen 16.00 en 21.00 uur. Dit is de gunstigste tijd in verband met het zuur/basen evenwicht. Daarnaast zal ik ook iedere morgen 20 a 30 ml Aloë Vera nemen voor de maaltijd om de darmreiniging/darmflora te optimaliseren.

– Yoga en meditatie
Om geheel tot rust en mezelf te komen zal ik iedere eind van de morgen (ligt er aan wanneer het t beste voelt!) een aantal yoga asanas doen. Ook ter bevordering van de detox en darm zal ik bepaalde asanas doen die op dat moment goed voelen met als gevolg een zittende of liggende meditatie.

– Dunne darm kuur
Door middel van de 7daagse Oxy Powder kuur wil ik de dunne (en dikke) darm reinigen. Deze kuur is een geheel natuurlijke wetenschappelijk samengestelde darmreiniger op basis van zuurstof. Dit product zou goed te gebruiken zijn bij constipatie of verstopte darmen, maar ook inzetbaar om het darmstelsel, dunne darm, dikke darm en endeldarm, op een veilige en goede manier te reinigen van (toxische) afval- en gifstoffen. Dit is de eerste keer dat ik dit product zal gaan toepassen en ben dan ook erg benieuwd naar hoe ik dit ga ervaren en het resultaat! Elke avond voor het slapen gaan zal ik hier twee capsules van in nemen, de dosis aanpassen op hoe ik me de voelde dag voel en de ontlasting is.

– Stempelmassage
Deze vorm van massage heeft een zeer ontgiftende werking op het lichaam. Door middel van olie vermengt met basisch zout waar de huid mee ingesmeerd wordt, de goed verwarmde stempels en de pulsende bewegingen die hiermee worden gemaakt op de huid komt er het ‘gif’ los uit de weefsels. De eerste keer dat ik deze massage ontving (dit zal de tweede worden) was ik diezelfde dag super opgewekt en vol van energie. De dag erna had ik een enorme herx-heimer wat mij de bevestiging gaf dat het een erg goede ontgifteger is!

– Colon hydro
Als laatste deze week zal ik een colon hydro behandeling ondergaan om al het (hopelijk) losgekomen gif door middel van onder andere de Oxy Powder kuur en de stempelmassage te kunnen lozen. Ik laat een colon hydro behandeling doen met het gesloten systeem, omdat hierdoor alles in ontspanning plaats zal vinden en de darmen zo niet overbelast raken. Hierna zet ik extra probiotica in al zal ik dit sowieso iedere dag nemen.

Omdat ik soms nogal heftig kan reageren op nieuwe kuren/kruiden is het mogelijk dat ik ‘mijn plan’ op wat vlakken aan pas of een dosering verander. Zo ga ik alles op mijn eigen gevoel doen en ben ik zeer benieuwd naar het resultaat.

Namasté, Andrea

HappyNewYou2

Maandelijks verschijnen mijn blogs op de website van Legally RAW: http://legallyraw.be/profile/andrea/

Natuurlijke rode dakduvel

13 Okt

Al een lange tijd wilde ik mijn haar dolgraag rood, gewoon eens een keer wat anders dan recht vooruit, maar elke kapper die ik sprak zei dat ik dat niet moest doen. Waarom niet? Nou mijn haar is van nature erg donkerbruin en vrij dun wat het misschien niet lijkt op het eerste gezicht, aangezien ik het vaak wat toupeer wat overigens ook fucking slecht voor het haar is, maar tja wat moet je anders als je een volle bos wilt creëren met zulk sluik haar? Dus om het een mooie rode kleur te krijgen zou het eerst ontkleurd moeten worden en met dat haar van mij zal dat eerder veranderen in een dooie ragebol dan in een mooi bos vol rode lokken.

Maar ik zou Andrea natuurlijk niet zijn om op alle mogelijke, andere, gezondere manieren mijn haar toch rood proberen te krijgen! Dus nu ben ik ondertussen drie henna verf beurten verder van twee verschillende merken en door drie keer een andere methode toegepast te hebben mag ik vanaf nu mezelf toch wel een rode dak duvel noemen! Eerlijk is eerlijk het is een hels k*t karwei en elke keer dacht ik halverwege weer ‘waar ben ik toch aan begonnen en dit doe ik dus echt nooooit meer’ ondertussen dat de gehele badkamer onder de henna zat inclusief ik zelf. Ik dacht de tweede keer zo milieubewust bezig te zijn om mijn handschoentjes te hergebruiken en er later dus bij liep met drie oranje vingers aan iedere hand, alsof ik mijn vingers op plaatsen had gestoken zonder te wassen, ja jaiks ranzig idee I know! , daarnaast niet alleen de geur en kleur leek alsof er een koe op mijn kop had zitten schijten die een overdosis aan chlorella had geslikt, maar het er ook gewoon echt zo uitzag dat je dan ook nog eens dik drie uur op je hoofd moest laten zitten. Achja shit happens zou je bijna zeggen!

Blijkbaar was het effect toch wel naar mijn zin, want besloot vorige week in een opwelling ‘goh laat ik mijn haar weer eens even bijkleuren’ en zo had ik in een mum van tijd alle spullen bij elkaar geraapt, de henna gemaakt met wat extra citroen sap erin, de badkamer gereed, mezelf in oude kleren gehesen tegen het spatten, oude handdoeken tevoorschijn getoverd en eerst mijn haar even gewassen plus gedroogd. De henna, een andere variant met kruiden, had ik dus even laten staan onder een folietje, de uit het ziekenhuis geleende handschoentjes in maatjes s aangetrokken, handdoek om me heen geslagen, nog even een vette creme langs mijn gezicht en hals gesmeerd, kwastje in de aanslag en gaan met die banaan .. uhhh henna! Gelukkig heb ik in de badkamer een kastje met drie deurtjes waar dus op alle drie een spiegel zit, zodat je de zijkant een achterkant aardig goed kunt zien, al heb ik regelmatig last van mijn richtingsgevoel, waardoor ik weleens naar links wil gaan met mijn kwastje in plaats van rechts en zit vervolgens heel mijn nek onder, achja kleinigheidje, maar met een gewone spiegel is dit in/met mijn ogen echt niet te doen bij jezelf. Maargoed er zijn toch mensen die het zonder mijn fantastische spiegel doen al wil ik dan echt niet weten in hoeverre zij zichzelf en de badkamer onder smeren of misschijn zijn ze wel gewoon slim en laten het door iemand anders doen..? Verstandige keus!

Zo doe ik dus mijn haar in een klem en haal het laag voor laag los, van onder naar boven, en begin eerst met de punten en werk dan omhoog naar de wortel. Dit laatste omdat de eerste keer mijn aanzet veel roder was dan de punten, doordat ik de punten als laatste had gedaan net zo als een kapper dat zou doen, maar blijkbaar met henna dus niet de juiste wijze! Het meeste doe ik zonder kwastje, maar bij de aanzet van het haar en rondom is het toch wel netter met een kwastje wil je er niet uit komen te zien als iemand met vage oranje vlekken langs de haargrens. Omdat ik de henna best wel dik had gelaten, geen goede ervaring van de vorige keer toen het wat dunner was, was het even billetjes knijpen of ik wel genoeg had voor de laatste lokken inclusief pony en zag mezelf al lopen met bos haar dat half rood, half bruin was. Dus hoppatee gauw alles erop geflikker en het zo goed mogelijk in gemasseerd wat echt niet handig meer is als de onderste delen al aardig ingedroogd waren wat dus precies leek op de koeienstrontdreads van de inwoners in die Afrikaanse of Amerikaanse stammen. Geen idee meer waar ze vandaan komen, maar vorige week had ik er zo dus onopgemerkt, op mijn blanke huid na dan, tussen kunnen gaan staan!

Na twee uur was ik het wachten beu dat ik ben gaan douchen, waardoor ook meteen heel de badkuip een mooi kleurtje kreeg, mijn haar drie keer grondig heb moeten wassen was alle shit dan eindelijk uit mijn haar. Toen ik daarna meteen in de spiegel keek was tot mijn grote verbazing mijn pony hartstikke rood! Woww dit is echt goeie shit!

Zo zie je maar dat je je haren echt wel in een rood tint kunt krijgen door middel van natuurlijke producten! Henna de gekste!!!

Namasté, Andrea

redhead

Me ❤ mijn nieuwe oven!

14 Sep

Na maanden niets te hebben gebakken, wat voor een doe-het-zelver zoals ik echt afkickverschijnselen veroorzaakte, was van de week dan eindelijk de dag daar dat ik de nieuwe oven mocht introduceren in mijn keukentje! Het bakfestijn kon niet beter geopend worden dan met de overheerlijke, liefdevolle, gezonde, met hart en ziel bereide lasagne a la Drea geheel gluten, ei en shit vrij met wel een beetje lactose/caseïne door de mozzarella, maar daar kun je altijd nog om heen scheppen als je wilt en het meeste daarvan beland uiteindelijk toch altijd op Rieuw zijn bord. Niet dat ik mozzarella niet goddelijk lekker vind, maar met een lactose intolerantie, die overigens al iets beter gaat dan voorheen, niet altijd even verstandig, ook al zit er in mozzarella minimaal lactose en dat is dan ook weer de reden dat ik daar wel een beetje van kan verdragen zo af en toe.

Nadat de heerlijk lasagne bijna op was, altijd stukje bewarend voor de dag erna om er optimaal van te genieten, Rieuw de deur uit was en ik de keuken weer aan kant had kwam er een opwelling van nog meer baklust dus hoppatee de oven weer aangeslingerd, de kommen, lepels en mixer uit de kast getrokken, de amandelmeel tevoorschijn getoverd, mijn geheime ingrediënten voor de cakejes bij elkaar gesprokkeld en gaan met die banaan. De reden waarom ik afgelopen maanden niets heb gebakken is 1 omdat ik geen oven had en 2 ik eigenlijk niet graag bij een andere bak, omdat het lijkt, als je in de kamer op de bank zou zitten, alsof er een of andere randebiel de keuken aan het molesteren is door de herrie die geproduceerd wordt tijdens het noten kraken met een pepermolen. Of dat ik op een Holi niet zo color festival sta door het door de keuken gedans op de hemels nummers van Daughter, Halle-fucking-lujaa, waardoor al het meel overal zit inclusief op mij en in mijn haar in plaats van alleen in de kom. Het ook lijkt alsof ik niet weet waar ik mee bezig ben, oorlog voer met de ingrediënten in de kom, dat ook meestal zo is, en uiteindelijk ook nog eens mijn vinger er bijna afrasp!

Tja het is dan ook niet bepaald een ‘normaal’ recept, wat overigens wel bij me past daar niet van, om een cake te maken waar geen tarwe (gluten), melkproducten (boter), ei en suiker in mag. Dat lijkt geen makkie. Zo dacht ik voorheen en de halve wereld vast ook, maar na deze cake al een aantal keer te hebben gemaakt en verassend genoeg nooit eerder mislukt is, althans dan dacht ik ‘***zooi daar gaat mijn cake!’ , juist dan, op die momenten, na afkoeling, was die ontiegelijk lekker en smeuïg! Dit op gevoel zelf verzonnen recept is echt het makkelijkste recept dat er op deze aardbol bestaat en zelfs door de niet zo geweldige keukenprins(es) te maken, tenminste dat denk ik dan, pak alle ingrediënten, flikker ze in een kom door elkaar en bakken maar!

Dus nu het oventje eindelijk in de keuken staat en ik ontdekt heb hoe dat ding werkt is mijn gehele creatieve brein aangewakkerd en op volle toeren aan het draaien om te bedenken wat zal ik vandaag eens uit de hoge hoe… uuhhh… de hete oven toveren?!

Namasté, Andrea

food-poster-1

Niet getreurd de recepten volgen nog!! ❤

Medisch gezien

12 Sep

Afgelopen week had ik weer mijn om de 2,5 maandelijkse date met mijn internist al was dit eigenlijk een speeddate tussendoor ter controle of de vonk nog wel sprankelde. Lulkoek natuurlijk, maar daar hou ik nou eenmaal van! Zonder grappen en grollen ik kwam terug voor de uitslag van de MRI en het verdere behandel-Hemochromatose-verhaal. Zoals ik al had voorspeld in een ander blog was er natuurlijk weer niks te zien, al was er in de holtes iets niet geheel pluis, maar nadat ik zei dat ik daar geen last van heb gooide ik het roer om met de vraag ‘En hoe nu verder..? Hier had hij niet bepaald direct een antwoord op dus volgde ik maar met een waterval aan zinnen dat ik echt de beroerdste niet ben, graag bloed zou willen geven als ik niet zulke heftige reactie er op had, het niet bepaald een chill idee vind dat mijn ijzer wel op blijft lopen, hier iets voor in wil gaan zetten op een natuurlijk manier en of het dan misschien mogelijk is dat ik wekelijks een kleine hoeveelheid bloed af laat nemen. Natuurlijk vond hij dat in eerste instantie geen geweldig idee, want hij verwacht er geen resultaat van blablabla, maar nadat ik hem duidelijker uit had gelegd in details wat mijn gedachtes erachter zijn draaide hij al gauw bij en was hij toch wel in voor mijn experiment met dank aan het meedenkende brein van mijn moeder! Joepie we gaan experimenteren 🙂 Vanaf nu ga ik iedere week bloed laten prikken, gewoon bij de prikpost in het ziekenhuis, en mag ik zelf bepalen hoeveel buisjes (10cc) ze af gaan nemen. Normaal als je bloed laat prikken heb je buisjes van 5cc en hier heb ik nog nooit een reactie op gehad als er meerdere buisjes afgenomen werden dus vandaar dit experiment. Ok het is niet veel dat we gaan lozen in één keer, maar alle beetjes helpen toch..? Beter iets dan niets!

Het wordt er nu niet met een razende snelheid uitgezogen, zoals bij de aderlating wel het geval was, 180cc in nog geen 5 min, het is een lagere hoeveelheid dus mijn lichaam wordt niet meteen uit zijn balans gerukt, het gaat meer verspreid over de maand en met daarnaast ook mijn menstruatie hoop ik de stapeling van ijzer in ieder geval stop te kunnen zetten al zou het natuurlijk fantastisch zijn als het langzaam aan naar beneden zou gaan! Dan wil ik met een orthomoleculair arts nog even rondom de tafel gaan zitten in hoeverre we hier supplementen voor in kunnen zetten die het ijzer kunnen binden en afvoeren. Zelf doktertje spelen, dus in de zin van jezelf verdiepen in de materie, je mond opentrekken en je ideeën uiten, is zeker zo slecht nog niet en wie weet wat dit experiment teweeg gaat brengen. Niet alleen voor mijn eigen gezondheid, maar ook weer voor de verrijking van mijn eigen kennis en dit misschien zelfs ooit kan gebruiken voor anderen in de toekomst.

Zo loop ik al dik 1,5 jaar met de (deels thuis)studie HBO Medische Basiskennis in mijn hoofd, waarvoor ik me vorige jaar, zo enthousiast als ik was, meteen voor ingeschreven had en na een aantal maanden tot de conclusie kwam dat ik er fysiek gezien eigenlijk nog helemaal niet klaar voor was dus een week voor start weer annuleerde. Nu een jaar later denk ik dat het zeker wel kan lukken, je kunt je eigen tijden in delen, op mindere dagen doe ik minder tot niks en op goede dagen weer wat meer, alleen zullen de lesdagen vrij pittig voor me worden, maar er begonnen toch wat twijfels omhoog te komen wat voornamelijk met financiën te maken heeft. Ik had gehoopt dat er wel een deel vergoed zou worden, maar dat was een te positieve gedachten van me en aangezien ik geen geldboom op het balkon heb staan heb ik het nu helaas weer aan mijn neus voorbij moeten laten gaan. Baal hier als een stekker van, want had er echt helemaal zin in! Het is een best prijzige studie die ik dan dus geheel uit eigen zak moet betalen en ook nog aan mijn gezondheid moet gaan werken, wat ook grotendeels uit eigen zak is, is het keuzes maken. Beide samen gaat financieel (en misschien fysiek) niet lukken dus wat was wijsheid? Mijn gezondheid blijft dan toch echt op nummer één staan hoe graag ik die studie ook wil doen en aan mijn toekomst wil werken.

Het is misschien een nogal schrale troost, vooral omdat ik het zo niet gepland had in mijn hoofd, maar toen ik dus weer naar de site ging om te kijken hoeveel plekken er nog over waren, was het al vol dus het had blijkbaar zo moeten zijn! Het is misschien toch nog niet helemaal mijn tijd, of er komt nog wat mooiers op mijn pad en anders hoop ik dat ze de studie in januari weer aan gaan bieden, zoals vorig jaar al is dat nog niet 100% zeker alleen als er genoeg animo is.

Zo was er afgelopen week niks afwijkends te zien in mijn hersenen, wat natuurlijk niet alles zegt over de werking er van, maar het is wel een fijne gedachte met kijk op de toekomst dat ik deze ingewikkelde, bijzondere massa weer wil gaan gebruiken voor een nieuwe studie! Medisch gezien zijn mijn hersenen er klaar voor, het lesboek is al onderweg naar mijn studiootje om me deze winter eens flink erin te gaan verdiepen, zodat ik bij de volgende aanmelding goed voorbereid ben en er op mijn sokken doorheen fiets..

Namasté, Andrea

vv2

MRI van Dr wie??

3 Sep

Nadat ik bij het stoplicht mijn mooie blauwpaarse, tja kan geen keuze maken tussen deze twee kleuren, bolide tot stilstand had gebracht, het knipperlicht aan had staan naar links en wachtte tot het stoplicht op groen zou springen, wat het al vrij snel deed, de versnelling in zijn 1 wist te zetten en alsof de automatische piloot zijn werk deed ik gas gaf realiseerde ik me net op tijd dat ik niet naar links aan het sturen was en recht in de koplampen, die overigens niet aanstonden want het was pas half 2 ’s middags, inkeek en tegen mezelf zei ‘fuck Dreetje what the fuck doe je gek?’ en draaide gauw het stuur naar links nog net met wat moeite de straat in kunnen rijden. Zag nog dat de mensen tegenover me mij nogal vreemd aankeken van ‘Meisje gaat het wel goed met je?? De AA is die kant op hor!’ Poehhh dat was even een partij wazig net of ik geen controle meer had en in een of andere slecht B film zat genaamd ‘Brain accident’.

Ok ik was onderweg naar het ziekenhuis voor een MRI scan van mijn hersenen wat na dit incident opeens helemaal niet meer zo’n verkeerd idee leek! Heb hier niet eens zelf om gevraagd, maar mijn internist vond het zelf wel een goed plan, nadat ik hem vertelde al een aantal keer een doof gevoel te hebben gehad aan de zijkant van mijn hoofd en de zijkanten van mijn voeten inclusief kleine teen nogal anders aanvoelen plus mijn neus die al langere tijd aanvoelt als een babyneusje, Ja I know dat klinkt raar en zo voelt het ook! Dan verwacht ik maar niks van de scan, aangezien er een aantal jaar terug ook niks op te zien was toen ik alle kanten op spacede van de hallucinaties en mijn handen/voeten vaak zat niet voelde. Aan de ene kant natuurlijk wel een prettig idee dat ze toen niks zagen, maar aan de andere kant was het zwaar klote in de zin dat ze me toen dus helemaal niet serieus namen! Deze internist neemt mij serieus qua het Hemochromatose verhaal, maar van Lyme heeft hij geen verstand zoals die zelf zegt dus veegt het ook liever van tafel dan in te zien dat dat waarschijnlijk een oorzaak is dat ik nu al last heb van teveel ijzer in mijn cellen. (Normaal gesproken krijgt een vrouw hier pas last van na de menopauze, omdat ze zichzelf behandeld met de menstruatie).

Eenmaal veilig in het ziekenhuis aangekomen, me te hebben ingecheckt, stond de iets wat chagrijnige assistent me al op te wachten en kon ik meteen door het kleine kleedkamertje in waar ik bijna tegen haar wou zeggen op z’n Bosch ‘Vrouwke kunde nie lachen?’ Maar in plaats daarvan gooide ik eruit ‘Mevrouw krijg ik wat ingespoten?’ aangezien een lymie mij hierop had gewezen en ik nog tegen haar had gezegd dat zal vast niet zo zou zijn, was haar antwoord ‘Ja’, waarop ik, zo eigenwijs als ik ben, zei ‘Dat wil ik niet!’ Na heel wat op en neer gekaatste woorden kwam het erop neer dat zij dacht mijn lichaam beter te kennen en dat ik mezelf ziek praat, omdat andere mensen dat ook deden. Ze hadden laatst een nieuw middel en de eerste maand stroomde de negatieve reacties binnen van mensen die er klachten van hadden gekregen, terwijl het daarna niet meer gebeurde waar zij uit concludeerde dat het tussen hun oren zat. Terwijl ik dacht offff jullie hebben gezegd dat het een nieuw middel is en het graag horen als er iets mankeert..?! Dat zei ik dan maar niet al floepte er wel iets uit in de trant dat ze dan niet moeten zeggen dat het een nieuw middel is wat ze gaan inspuiten. Maargoed nieuw middel of niet het is en het blijft troep en nadat ik haar even goed duidelijk had gemaakt dat ik de ziekte van Lyme heb, mega overgevoelig ben voor lichaamsvreemde stoffen en ik mijn lichaam toch wel wat beter ken dan zij antwoorde ze ‘Denk er dan nog even over na als je je schoenen, broek, bh en sieraden uit/af doet’.

Ok daar lag ik dan met mijn hoofd in een soort van blok, mijn haren in een netje, oordoppen diep in mijn oren gewormd met daar overheen zo’n bouwvakkersoorbeschermer (hoe heet zoiets?) in een tunnel die tering veel kabaal maakte, waarvan ik af en toe dacht gaat het alarm nou af? Ik bleef gewoon netjes stil liggen en probeerde de sudoku op te lossen die ik via een spiegeltje zag aan de andere opening van de tunnel wat nog vrij lastig was door 1. het spiegeltje niet helemaal goed stond dus ik de laatste rij niet geheel zag 2. ik niet helder na kon denken door de herrie 3. er geen pen aanwezig was en dit alles vormt 4. ik de cijfers niet kon onthouden. Dus toen ik uiteindelijk de tunnel uit kwam met een zwaar dronken-mans-duizel-hoofd, een loei harde piep in mijn oren, koppijn waar je niet goed van werd en dan ook nog eens met een onopgeloste sudoku puzzel! Het spijt me zeer internist, maar ik was blij dat ik die zooi niet ingespoten had gekregen, aangezien ik in voor mij ‘normale’ toestand bijna de tegenliggers ramde wil ik niet weten hoe de weg naar huis anders verlopen was. Als hij dat nou van te voren even aangekondigd had was ik niet zo moeilijk, want als het moet dan moet het, maar dan was ik niet alleen gegaan, had ik gezorgd dat iemand reed, mijn boodschappen al gedaan waren en er een chefkok in de keuken stond voor het geval dat ik van pampus op de bank zou belanden.

Goed morgen krijg ik de uitslag, waar ik overigens niks van verwacht, en zal ik wel horen of mijn internist, die mij al een apart geval vindt, blij was met mijn actie ja of nee. Dan gaan we meteen maar eens even een goede babbel houden over hoe nu verder, want hij is eigenlijk ook maar een zak hooi wat ik misschien niet mag zeggen, maar weldegelijk denk! Omdat hij een witte jas aan heeft wil nog niet zeggen dat hij alles weet en ok hij is ook maar eens mens, maar ik word zo moe van mensen die artsen op een voetstuk zetten. Ja het zijn ook maar mensen inderdaad en ja die maken ook fouten! Ik wou dat ik nooit naar hem geluisterd had, gelukkig luistert hij nu wel naar mij en neemt me serieus, houd mijn bloed in de gaten en hopelijk komen we tot een compromis van alternatief in combi met regulier.

Soms hoor ik mensen zeggen dat ze het gevaarlijk of dom vinden als mensen zelf doktoren, maar ik vind dat zelf tot een bepaalde hoogte juist heel erg goed. Inzicht in je eigen lichaam, wat er gaande is en hoe het mechanisme werkt met daarnaast jij voelt zelf het beste hoe je lichaam ergens op reageert. Ieder mens is anders, ieder lichaam is anders, ieder zijn gevoel/beleving is anders dus hebben ook een andere aanpak/dosering/maatstaaf nodig en met sommige ziektes zal je wel moeten! Weer een ziekte erbij waar mijn internist niks mee kan op aderlaten, dat mij doodziek maakt, of zware medicatie, die mijn nieren zullen beschadigen, na dan is het toch juist slim om door middel van een natuurlijk supplement proberen het ijzer te binden en mijn lichaam uit te krijgen..? Tja het is en het blijft een experiment, maar dat is regulier niet anders.

Bij deze kan ik het weer eens zeggen ‘How can you know it if you dont even try..?’

Namasté, Dr Dre

Vegan

De sleutel

10 Aug

Als je midden in een hele moeilijke periode van je leven zit en je eigenlijk geen kant op kan of durft, omdat de meeste stappen die je gezet hebt afgelopen tijd je steeds die vreselijke stappen achterwaarts opleverde om vervolgens zo ontzettend langzaam terug te komen waar je in eerste instantie begonnen was.

Ik zat in zo’n moeilijke periode van mijn leven en was ontzettend bang voor de toekomst, want ik wist niet wat dit mij zou gaan brengen. Dan zou je nu misschien denken dat weet niemand van te voren! Maar ik zat vast in een opgesloten kooi waar de sleutel van weggegooid was, verstrikt midden in een web zonder mogelijkheid om eruit te komen, verdwaald in een doolhof op zoek naar de uitgang die onvindbaar leek. Geen mogelijkheid om te lopen, geen energie, onverdraaglijke pijnen, hallucinaties, geheel van de wereld net alsof al het leven uit mijn gehele lichaam gerukt was. In gevecht met een lichaam dat niet meer van mij leek, in gevecht met de oordelende buitenwereld en instanties die geen idee hadden wat ik doormaakte, in gevecht tegen een ziekte die maar door en door ging. De ziekte van Lyme, nog steeds een van de meest onderschatte ziekte die er bestaan, een ziekte waar ze regulier geen sleutel voor hebben om het slot van die kooi open te maken, maar een ziekte waarop het op je eigen houtje, je eigen wilskracht en je eigen doorzettingsvermogen aankomt.

Zo vocht en zocht ik jaren lang, totdat er opeens een tekst opdook en mij tot diep in mijn ziel raakte. De tranen liepen over mijn wangen, omdat ik tijdens het lezen van die woorden me heel goed realiseerde dat het klopte en zo begon ik in te zien dat als ik die ene stap niet zelf zou gaan nemen, zou ik het uit blijven stellen en als ik het uit zou blijven stellen, ik hem misschien wel nooit meer zou maken met als gevolg dat ik voor de rest van mijn leven gevangen zou blijven zitten in die vreselijke kooi.

Zo heb ik, na tig therapeuten, mijn gezondheid zelf in de hand genomen en met nieuwe moed begon ik weer aan behandelingen, protocollen en experimenteerde om alles, maar dan ook echt alles, te hebben geprobeerd om mijn leven weer deels op de rit te krijgen. Inderdaad met als gevolg dat ik steeds weer stappen terug viel, voordat het weer wat beter ging. Dat is een bepaald proces bij de ziekte van Lyme die er bij hoort hoe moeilijk het ook is om door die vreselijk zure appel heen te moeten bijten, maar zo had ik in ieder geval alles geprobeerd, kon ik nooit geen spijt meer krijgen dat ik iets niet gedaan had en kon ik trots zijn op mezelf wat weer voor een hoop positieve energie om me heen zorgde. Om mijn angsten voor bepaalde dingen, die voor een gezond persoon zo normaal zijn en voor mij een regelrecht hel leek, onder ogen te komen begon ik ook deze met hele kleine stapjes te overwinnen door mijn eigen enorme wilskracht die aan getriggerd was door die ene tekst. Mijn leven veranderde heel erg langzaam en nam steeds meer vormen aan van iets wat op een normaler leven begon te lijken.

Hierdoor kon ik mijn chronische ziekte ook meer accepteren dat het een deel van mijn leven zal blijven en erbij zal horen met de nodige ups and downs die nog zouden kunnen komen. Ik begon steeds meer in het NU te leven en te genieten van de momenten dat het wat beter met me ging. De kleinste dingen, zoals de vogeltjes die buiten aan het fluiten waren, de zon die prachtig scheen vanuit een hemels blauwe lucht of bepaalde muziek met een ow zo mooie stem, konden mij op eens zo intens gelukkig maken dat mijn innerlijke en uiterlijke glimlach constant straalde. Die ene tekst bevorderde een deel van mijn spirituele ontwaken, mijn redding van de dood, mijn sleutel naar een deel van genezing, het begin van een nieuw leven in een ander perspectief.

Zo zie ik mezelf op de dag van vandaag als een vlinder die als rupszijnde zich terug trok in een cocon om in deze angstaanjagende duisternis zich te transformeren in een sterkere, mooiere en wijzere versie van zichzelf om na deze heftige periode haar vleugels uit te gaan slaan en de buitenwereld tegemoet te vliegen. Deze buitenwereld vanuit een geheel ander perspectief te zien, te benaderen, te bewonderen, te waarderen…

En daarom durf ik met volle overtuiging te zeggen dat ik heel erg dankbaar ben voor deze moeilijke lessen. Die ene tekst op die zo sombere dag heeft mijn leven voorgoed veranderd en, ondanks mijn beperkingen die misschien nooit geheel zullen verdwijnen en ik niet weet wat de toekomst me zal brengen, mij het gelukkigste mens op aarde gemaakt!

Namaste, Andrea

foto-van-een-sleutel-steen-en-herfstbladeren

Lang gewacht, zo’n 6 maanden, om dit stukje te plaatsen! Geen idee waarom..? Had dit in eerste instantie geschreven voor een schrijf challange van de Happinez waar ze inspirerende verhalen zochten voor in een speciale uitgave die dit najaar uitkomt. Mary wees me er op en zei dat ik mee moest doen! Hihi Tnx Mary, maar helaas zal ik niet in die editie komen te staan 😉 Dus wat is er nou mooier dan het dan een plekje te geven op mijn eigen blog ❤

%d bloggers liken dit: