Tag Archives: Gelukzaligheid

Roadtrip to myself

17 jun

Laatste maanden zijn de wegen nogal hobbelig geweest en vaak stond ik op een kruispunt niet wetend welke weg in te moeten slaan. Mijn kompas was de weg even kwijt en dan maar op de gok gaan rijden naar links of naar rechts niet wetend waar het me brengen zal. Soms was de keuze niet de juiste, of tja wanneer is iets nou eigenlijk juist of juist niet..? Soms bracht het me dieper in een dal waar ik eigenlijk liever niet wilde zijn, maar die andere keer bracht het me juist weer hoger die ene berg op, genietend van de zon die daar zo stralend op het landschap scheen, de wind die mijn haren liet dansen en waar het uitzicht adembenemend mooi verdween in het oneindige.

Als je niet weet waar je bestemming is maakt het toch ook niet uit welke weg je in zou slaan? Als je je innerlijk kompas laat wijzen kom je toch vanzelf op de plek waar je op dat moment zou moeten zijn? Is de bestemming wel het belangrijkste deel? Of zou je juist zoveel mogelijk moeten genieten en leren van de reis zelf..? En wat als juist die hobbelig reis jouw bestemming is..? Als je daar dan niet ongelooflijk veel van zou genieten dan wacht je op iets wat nooit komen zal? En wie hou je dan eigenlijk voor de gek?

Mijn leven is een roadtrip, maar soms een rollercoaster met vele loopings en soms een bootje op een rustig kabbelend beekje. Voornamelijk een mentale roadtrip, aangezien de wegen me niet vaak veel verder brengen dan mijn eigen huiskamer, keuken en balkon. En via de verharde wegen, op fijne dagen ook wel op kleine buitenshuize touren, veilig dichtbij mijn comfortzone, maar dat is eigenlijk helemaal niet wie ik echt ben. Tenminste hoe ik ooit was in een ver verleden, hoe ik toen mijn reis en bestemming voor me zag, niet dat ik er direct naar handelde, nog zo jong en onervaren zoals ik in het leven stond. Ik hield van avontuur, op wat voor manier dan ook, en het onbekende trok me erg aan, ook al was ik niet vaak op vakantie geweest. Australië was mijn droom en is dat eigenlijk nog steeds, maar door de brute wijze waarmee ik uit dat leven gerukt werd ging die reis niet door. Ik werd op een andere reis gezet, in een trein, een rollercoaster, een roadtrip, hoe je het noemen wilt, een innerlijke reis. Een reis die zo ongelooflijk veel van me vergde, een reis van zeer diepe dalen, een reis beklimmend van de hoogste bergen, een reis van veel eenzaamheid en verdriet, een reis die om een onuitputtelijke doorzettingsvermogen vroeg, maar ook een reis die me uiteindelijk juist door die onvoorspelbaar hobbelige wegen heel veel gebracht heeft. Het bracht me bij mezelf, mijn binnenste, mijn ziel en mijn hart, waar ik de liefde en kracht vond om door te gaan, door te gaan over die hobbelige weg naar een betere gezondheid, door te gaan om ooit die reis, mijn droom, te gaan beleven en te maken.

Wat zou er gebeuren als ik nu eens echt op reis zou gaan? Op avontuur naar het onbekende, op reis via nieuwe wegen, hobbelige en zanderige wegen, op een roadtrip de wijde wereld in, wat zal dat me dan nog meer brengen van binnen..? Een ultiem gevoel van gelukzaligheid en vrijheid? Iets in mij verlangt daar steeds meer naar alleen mijn gezondheid houd me hierin toch tegen, maar aan de andere kant waarom zou ik mezelf tegenhouden als mijn hart dit zo graag wil? En fuck it als het niet goed gaat kan ik toch gewoon weer naar huis?

Afgelopen dagen bracht yoga me weer meer terug bij mezelf, maar deze middag dat ik met een kleedje op de bank zit is er een nieuwe reis geboren, een reis zonder bestemming, een reis waarvan ik niet weet wat die mij zal gaan brengen, een reis zonder datum, tijd of verwachting, een korte of een lange reis, een reis die mijn hart en ziel zo graag willen maken. Een reis naar mijzelf, een reis voor mijzelf, een reis met mijzelf! Mijzelf, mijn gevoel, mijn kompas die even de weg kwijt was.

Namasté, Andrea

roadtrip1

Pure loslating

29 mei

Op het moment van naar bed willen gaan word ik overspoeld door een drang naar willen schrijven. Een drang naar willen schrijven die mij al maanden niet meer had overvallen. Een drang naar willen schrijven die ik zo fijn vind om zo mijn gevoelens en emoties samen te bundelen in één blog. Een drang naar willen schrijven die gelukkig weer omhoog is komen borrelen puur door los te laten. Puur door los te laten van het moeten, puur door los te laten van het oude, puur door los te laten van emoties die ik voelde, puur door los te laten van een verwachtingspatroon, puur door los te laten van alles wat er momenteel niet hoeft te zijn, puur door er te zijn in het hier en nu realiseerde ik me dat ik mezelf weer een beetje bevrijd heb. Ik weet niet voor hoelang of precies waarvan, maar het voelt zeer fijn en wil dit moment zo lang mogelijk koesteren, zonder verwachtingen. Ik zit met een glimlach op mijn gezicht op de bank, terwijl ik me lichamelijk helemaal niet zo super voel zoals ik eigenlijk zou willen. Puur door los te laten van wat ik zou willen mag ik er nu zijn, zijn wie ik op dit moment ben, voelen wat ik op dit moment voel en ervaren wat er in en om mij heen gebeurt.

Afgelopen weken/maanden heb ik ervaren als een chaotische Lyme rollercoaster die maar door en door ging, of ik dat nou wilde of niet, geen tijd om te voelen en geen tijd om los te laten. De tijd was er misschien wel tussen neus en lippen door, maar misschien dat ik mezelf die tijd op dat moment niet gunde. Of misschien leek die tijd me te kostbaar om het daar voor te gebruiken, of beter gezegd ik wilde misschien helemaal niet voelen wat ik voelde, want dan moest ik er ook naar gaan handelen en daar had ik geen tijd voor of wilde ik geen tijd voor vrij maken. Een tijd die niet perse lang of uitgebreid hoeft te zijn en daarin een tijd die juist heel erg belangrijk voor me is, een tijd voor mij en mijn gevoel, dat zegt voor mij alles, het is voor mij alles!

Afgelopen periode van het niet willen voelen en dus ook niet loslaten, de periode waarin ik constant met de ziekte van Lyme, mijn verleden hierin en het Lyme protest bezig was, heeft mij alles behalve gelukkig gemaakt en dit realiseerde ik me afgelopen dagen maar al te goed. Het heeft me zeker te weten veel bijzondere momenten terug gegeven, er fijne nieuwe mensen door leren kennen en een zeer trots, voldaan en dankbaar gevoel, maar mijn levensgeluk, die pure glimlach om niks en dat liefdevolle gelukzalige gevoel waren een beetje weggevaagd en ik vroeg me regelmatig al af waar ze gebleven waren. Ik was even weggedreven van mezelf door alle hectiek om me heen, liet me teveel meeslepen door de chaotische maatschappij, waardoor ik eigenlijk alleen maar verder wegzakte in plaats van me er beter door te gaan voelen. Waarom zou je je vast houden aan situaties, emoties en gevoelens die je eigenlijk helemaal niet gelukkig maken..? Dat is een vraag die veel mensen zichzelf eens zouden kunnen stellen. En zo besloot ik gisteren om mezelf weer eens goed te aarden, alle ellende, emoties en negatieve energieën van me af te gooien en weer voor de volle 100 % voor mijn eigen gevoel te gaan. Een gevoel die uiteindelijk meestal of altijd klopt, die mij de weg wijst in mijn leven. Mijn gevoel die me zo heilig is en als gevoelsmens zo belangrijk is, mijn graadmeter, mijn kompas, mijn licht in de duisternis, mijn ziel, mijn binnenste ik die spreekt. Ik luisterde even niet meer, omdat ik verblind werd door het strijden en het naar buiten willen brengen over wat voor een hell de ziekte van Lyme kan zijn.

Daarom is het nu weer ik-time en ben ik zeer dankbaar voor de wake up call van de afgelopen dagen, waarin ik mezelf weer terug gevonden heb, op een plek waar mijn heftige verleden ligt realiseerde ik me weer dat ik in het nu moet zijn. Het is hier en nu te doen, niet de dag van gister of wat morgen de dag zal brengen, en daarom zit ik hier, nu op dit moment, met een glimlach op de bank mijn gevoel op papier te zetten, omdat dit nu is wat ik wilde en wat mij gelukkig maakt. En zo sluit ik mijn weer eerste fijne blog af met hele mooie woorden van Rachel Brathen die ik net deze avond voorbij mocht zien komen:

Let it go.

Let it all go.

Whatever you are holding on to… If it’s holding you back — let it go. If it’s no longer serving you – let it go. If it doesn’t make you happy – let. it. go.

Life is meant to be lived light, with light, from light, through light. Don’t let your past weigh you down.

Let go and be free.

Welterusten wereld! Dankjewel ❤

Namasté, Andrea

gratefulll

Recept: VeganBlissLove Balls

19 mrt

Deze middag kwam meneer Stolk thuis met de vraag of ik die lekkere balletjes kon maken en dat vond ik eigenlijk helemaal niet zo’n verkeerd idee! Omdat snacken in mijn ogen zeker moet kunnen, wat misschien al wel meer dan duidelijk is met de receptjes die ik deel, wil ik graag ook deze heerlijke gezonde bliss balls met jullie delen! Bliss balls oftewel gelukzaligheidsballen en ik zal je verklappen een gevoel van goddelijke gelukzaligheid geven ze zeker! Althans mij wel 😉 Nadat het eerste balletje mijn smaakpupillen had bereikt bevond ik me opeens in extase op een roze wolk ver van de bewoonde wereld, een goddelijke streling van jewelste, harpmuziek dat in mijn oren klonk, een spleet met wit stralend licht brak door de hemel, een engeltje dat over mijn tong… uhh .. nou ja met andere woorden ik was gewoon in één klap verkocht! Begreep meteen waarom ze zo razend populair zijn en nog een voordeel: je kunt er eindeloos mee variëren wat het gezonde balletje dus nooit doet vervelen. Ik mag dus wel zeggen dat dit mijn favoriete snack van het moment is, ik ze regelmatig maak en zo ook weer deze woensdagmiddag, want het breekt zo lekker de week!

Ze zijn echt ontzettend simpel te maken en zelf de niet zo keukenprins met twee linkerhanden kan hier lekkere balletjes uit draaien, van mijn part maak je er vierkante blokjes van of driehoekjes, het gaat uiteindelijk om de smaak waar niet mee valt te twisten dus geen excuus en gaan met die banaan. Ownee die gebruiken we vandaag niet! Wel dadels, mijn nieuwe favoriete ingrediënt.. YUM!

Namasté, Andrea

blissballs4

Wat heb je nodig?
Blender of keukenmachine
Kom (als je met de blender te werk gaat)
mesje
plank
vork

Ingrediënten (voor circa 12 balletjes)
7 grote dadels
100 gram walnoten
1 el amandelpasta
3 tl rauwe cacao
(kokosolie)

Topping
kokosschaafsel
chia zaadjes
rauwe cacao
vermalen walnoten

Recept
– Pak de walnoten en doe deze in de keukenmachine of blender, haksel ze fijn tot ze helemaal vermalen zijn.
– Keukenmachine: haal dan wat vermalen noten eruit (als je deze wilt gebruiken voor de topping? Dit hoeft niet!) voed dan de rest van de ingrediënten; dadels, amandelpasta en cacao* toe en vermaal dit tot een groot geheel.
– Blender: niet elke blender is in staat dadels kort te hakselen dus dan zou je ze eerst in kleine stukjes moeten snijden, de gesneden dadels in een kom doen, hierbij de vermalen walnoten (leg wat vermalen walnoten apart als je dit als topping wilt gebruiken) toevoegen en de overige ingrediënten; amandelpasta en cacao*. Meng en prak dit alles dan goed door elkaar met een vork tot er een groot geheel ontstaat.
– Van dit mengsel kun je kleine balletjes gaan draaien, vervolgens rol je de balletjes door de vermalen walnoten, kokossnippers, chia zaadjes en/of cacao**
– Leg de balletjes op een bordje, plaats ze voor 30 minuten in de koelkast en klaar zijn de VeganBlissLove Balls!!

Smullen maar ❤

* eventueel zou er bij de ingrediënten nog 40 gram gesmolten kokosolie toe gevoegd kunnen worden, zodat de balletjes net iets harder worden in de koelkast. Ik vind ze persoonlijk zonder kokosolie het lekkerste!
** andere variatie tips voor de topping zijn: sesamzaadjes, maanzaadjes, andere vermalen noten, zoals amandelen/hazelnoten/cashewnoten, cacaonibs, lijnzaad, fijn gehakte goji’s etc.. Of laat je eigen creativiteit er op los!

Liefdevolle muziek

24 feb

Weer een nieuwe week aangebroken, om precies te zijn week 9 en daarvoor moest ik toch echt even mijn agenda raadplegen, nieuwe ronde, nieuwe kansen zou je kunnen zeggen. Ik leef niet op of met de tijd, al weet ik vaak wel welke maand het is daar niet van, maar voor mij zijn bijna alle dagen hetzelfde. De meeste dagen is het steeds weer het zelfde liedje dat afgespeeld wordt, soms wil het wel eens veranderen van nummer en als ik geluk of juist geen geluk heb zelfs van cd. Een aantal dagen geleden, om weer even precies te zijn 3 dagen terug, werd die fijne cd er met een ruk uitgetrokken om plaats te maken voor een oude, afgedraaide, afschuwelijke cd die echt mijn neus uit komt. Te vaak gehoord of beter gezegd te vaak moeten voelen.

Deze nieuwe week ben ik begonnen met een nieuw, nouja eigenlijk oud en vertrouwd, ochtendritueel in de hoop om op die cd een aantal vervelende nummers te kunnen skippen, zodat we zo snel mogelijk aan het eind komen en het liefst voor het einde van deze week een fijnere toegewezen krijgen. Toegewezen krijgen inderdaad ja, wat een quote van Thomas S. Monson zeer mooi weergeeft, al heeft het niets met cd’s te maken maar met de wind, het is maar hoe je het bekijkt 😉 ‘We can’t direct the wind, but we can adjust the sails’ Wauw! Daar geloof ik zeer zeker in! We hebben niet (altijd) in de hand hoe het met ons gaat of wat er gebeurt in onze omgeving, maar we hebben wel de keuze om bepaalde dingen aan te kunnen passen om het draaglijker te maken voor iemand, makkelijker te maken voor jezelf of door je lichaam bij te staan. Deze tekst kun je op veel verschillende manieren oppakken of het kan zelfs een eyeopener zijn bij bepaalde situaties. Want wat is er mogelijk wat jij zelf kan doen om die ene situatie draaglijker, makkelijker of bevorderlijker te maken?

Ok zo begon ik deze dag, nouja eigen gisteren al, met een extra manier om te detoxen, mezelf te ontdoen van afval/gifstoffen met oilpulling oftewel in het Nederlands olietherapie, om de afvalstoffen afkomstig door afsterving van Borrelia en co door de Samento, die ineens wel erg hard aan kwam nadat ik stopte met de Quina er doorheen te doen (Quina remde de werking van Samento en dit mixte ik dus al een jaar ofzo!), en dit zijn toch echt maar twee druppels van het zeer heftige goedje, om zo dus de afval/gifstoffen een handje te helpen een weg naar buiten te vinden. Met andere woorden die vervelende herx-cd staat weer aan en ik mag deze cd echt niet, maar ga hem toch proberen te verdrijven met heel veel liefde en een positieve aanpak! Ik kan hier op de bank gaan zitten mokken, chagrijnig doen en janken of een kaars tegen de muur aan gooien van woede, maar daar heb ik uiteindelijk niks aan en de energie die je daarmee om jezelf heen creëert is echt niet de juiste al heb ik dat gister echt wel even gedaan. Zo spreek ik op dit soort momenten altijd met mezelf af ‘Ok Andrea jij mag één, hooguit twee, k*tdag(en) hebben, want emoties opkroppen is al helemaal niet gezond! Maar morgen gaan we er weer volle bak tegen aan met een positieve instelling!’ Jezelf met liefde behandelen, met liefde benaderen, met liefde voeden, met liefde toespreken, met onvoorwaardelijk veel liefde voor jezelf. Dus vandaag sprak ik mezelf weer toe, na de oilpulling (zie mijn blog ‘Detox do it yourself’), mezelf in de spiegel aankijkend met de woorden ‘Ik hou van jou en we kunnen dit!’

Deze morgen begon ik dus liefdevol, de meest helende energie die er bestaat, door naar mijn hart en lichaam te luisteren, mezelf extra te detoxen, los te laten door te aarden, te voeden met gezonde voeding, op te laden met de zonnestralen en de frisse lucht door mijn open ramen en op te liften met de meest bij mijn eigen hart liggende muziek. En ik weet hoe moeilijk dit kan zijn, vooral met een lichaam die vol toxines zit of in een uitzichtloze situatie, maar ik ben er van overtuigd dat als we het voor elkaar krijgen om onze eigen liefdevolle muziek vanuit ons hart te laten afspelen en ons daardoor te laten leiden in plaats van de situatie om ons heen dit een weg naar zelfbevrijding zal zijn, op welk vlak dan ook..

Namasté, Andrea

realise2

Om mijn gedachtegang hierachter een beter beeld te geven deel ik deze video met jullie ❤ Een soort gelijke video die ik een aantal jaar geleden kreeg van iemand en mijn gevoel op bepaalde gebieden bevestigde..

Hier ook nog een liefdevol nummertje van mijn grote held Xavier Rudd om de dag op te liften ❤ Omdat het vandaag zo’n mooie zonnige dag is en de lente er alweer bijna aan zit te komen! Whoehoeeee

Follow, follow the sun
And which way the wind blows
When this day is done
Breathe, breathe in the air
Set your intentions
Dream with care
Tomorrow’s a new day for everyone
A brand new moon and brand new sun

So follow, follow the sun
The direction of the birds
The direction of love
Breathe, breathe in the air
Cherish this moment
Cherish this breath
Tomorrow’s a new day day for everyone
A brand new moon, brand new sun

When you feel life coming down on you like a heavy weight
When you feel this crazy society adding to the strain
Take a stroll to the nearest water’s edge, remember your place
Many moons have risen and fallen long, long before you came
So which way is the wind blowing
What does your heart say

So follow, follow the sun
And which way the wind blows
When this day is done

Liefdesboodschap aan jezelf

9 feb

Na wat blogs van mezelf terug te hebben gelezen zit ik nu met een big smile en een soort gevoel van trots-op-mezelf op de bank. Lastig uit te leggen wat ik voel, maar het terug lezen van die blogs doet me weer even realiseren waar ik vandaan kwam en hoe moeilijk ik het gehad heb in mijn Lyme strijd de afgelopen jaren. Door veel vast gelegd te hebben hier op mijn blog zie ik wat het bij mezelf teweeg gebracht heeft aan groei, ervaring en kennis dat gigantisch is waar ik enorm dankbaar voor ben en trots dat ik dat heb mogen ervaren. Soms vragen mensen mij hoe ik het doe om zo positief in het leven te staan, iets negatiefs toch om kan buigen naar iets positiefs en altijd maar lachend overal dankbaar voor kan zijn. Ik heb hier niet zo zeer meteen een antwoord op, want ieder mens is anders, uniek in zijn soort en zo dus meestal niet geheel te vergelijken met mezelf. Ik zie ieder mens sowieso als een uniek wezen en zal niet zomaar oordelen over iemands situatie, want je hebt meestal geen idee wat er werkelijk afgespeeld heeft in het verleden, achter de voordeur of bij iemand van binnen als diegene zich niet geheel uit. Positief in het leven staan hangt dan ook van zoveel meer af, maar soms ligt het of voor een deel recht voor je neus en zoek je het dus eigenlijk veel te ver weg of op een plek waar je het juist helemaal niet zou moeten zoeken. En moet je het wel willen zoeken..? Vaak als je geobsedeerd iets zoekt zal je het niet vinden, maar komt het juist als je het laat gaan, wat meer los durft te laten of de focus verlegt dus bijvoorbeeld op jezelf en wat jij uitstraalt..

Het belangrijkste ingrediënt, als je het mij vraagt, is als eerst onvoorwaardelijke liefde voor jezelf te vinden! En nu kun je wel denken ‘komt zij weer aan met der onvoorwaardelijke liefde..?!’ Maar in mijn ogen is liefde alles, het begin en het eind, de basis van het leven, van een gelukzalig leven, ook al heb je een ziekte of een beperking. Liefde is de hoogste frequentie die er is, een helende energie, en kan er dus weldegelijk voor zorgen dat jij je mentaal als fysiek beter kan gaan voelen. Zoals de man waar ik zoveel bewondering voor heb, Albert Einstein, zegt: ‘Everything is energy and thats all there is to it. Match the frequency of the reality you want and you cannot helpt but get that reality. It can be no other way!’ Met andere woorden als jij een positief leven wilt zal je ook positief moeten (leren) denken en handelen, want met negatieve gedachtes zal je nooit geen positief leven bereiken! En natuurlijk heb ik ook weleens dagen dat ik het even niet meer weet of het niet meer zie zitten om met een lichaam dat zoveel beperkingen heeft te leven, dat mag ook we zijn allemaal mensen, maar ik zorg er dan in ieder geval voor dat ik deze negatieve energie en gedachtes kan lozen door bijvoorbeeld het eruit te schreeuwen, te huilen, te schrijven, iets kapot te gooien of de bank in elkaar te schoppen. Dat klinkt misschien raar of agressief zelfs, maar deze energie moet eruit, het opkroppen van dit soort negatieve energie/ gedachtes werkt verzurend op het lichaam, maakt wrok van binnen en dit zal je naar beneden halen, zowel mentaal als fysiek. Het lucht juist op, werkt verzachtend voor mij, waardoor ik mezelf daarna weer kan vullen met positieve energie en door kan gaan met waar ik mee bezig was of wat ik graag zou willen bereiken en creëren. Liefde voor jezelf dus in de zin van mezelf niet willen belasten en opzadelen met iets wat mij niet gelukkig maakt!

Zo doe ik er dus echt alles aan om mezelf gelukkig te maken, bepaalde dingen dan ook vermijden voor zover je dit zelf in de hand kunt hebben en zoveel mogelijk dingen doen die ik fijn vind en mij op liften. Zo lees ik bijvoorbeeld geen kranten of nieuwsberichten, dit kunnen mensen naïef vinden, maar daar zitten zoveel negatieve berichten in waar ik mezelf niet mee wil belasten, het niet wil voeden en wat moet ik met bepaalde informatie waar ik niks aan kan veranderen..? Dan begin ik de dag al meteen met een beknepen gevoel van onmacht, terwijl ik de dag ook heel gelukzalig zou kunnen beginnen door de het zonnetje dat schijnt en de vogeltjes die fluiten waar je anders geen oog meer voor zou hebben doordat die berichten nog door je hoofd spoken. Nee dank je! Zo vind ik ook dat je nooit iemand anders de schuld mag geven dat jij niet gelukkig zou zijn, want dit heb je toch grotendeels zelf in de hand, blijf je hangen bij de gebeurtenissen van het verleden, waar geef jij jouw energie aan en ook vooral aan wie..? Doe je dingen in je leven die jou voldoening geven en gelukkig maken..? Zuigen de mensen om je heen jou leeg of geven ze je juist energie..? Maak je wel tijd vrij voor jezelf..? Hou je van jezelf en zeg je dat ook weleens als je in de spiegel jezelf aankijkt..? Het is jouw leven en aan jou waar jij voor kiest!

Het is per persoon natuurlijk heel erg verschillend waar je gelukkig van kunt worden en daarin kan ik dus alleen zeggen ‘Volg je hart’ en vraag jezelf af ‘wat maakt mij nou echt gelukkig..? En als je niet 123 op een antwoord komt, beeld jezelf dan eens in dat je morgen in één klap in een rolstoel beland of verlamd raakt, komen er dan dingen in je op waarvan je denkt ‘Fuck, had ik dat maar in mijn leven gedaan!’ En wat houd je tegen om dat te gaan doen..? Wat is jouw doel in je leven en wat is de boodschap voor jouw zelf..?

Zo heb ik gisteren besloten binnenkort eens te gaan paardrijden, een nieuw doel, kijken hoe dat gaat en of het überhaupt lukt met mijn zeer gevoelige zenuwstelsel, gewoon even op een paard zitten, rond stappen en misschien wel echt rijden, weer even voelen, ervaren hoe het ook al weer was. Iets wat ik al jaren niet meer heb gekund en gedaan, was al langere tijd gestopt voordat ik instortten in 2008, maar mezelf daarna pas echt realiserend hoe erg ik het gemist had en de gedachten het nooit meer te zouden kunnen doen maakte me erg verdrietig. Toen besefte ik me pas hoe fijn die heerlijke lange ritten waren toen ik nog jonger was, het gevoel van vrijheid dat ik kreeg door het kei hard galopperen langs het water, het één zijn met dier en natuur, dat gelukzaligheidsgevoel door iets te doen waar je hart ligt. Het toen zo spijt hebben van dingen die ik niet (meer) had gedaan en misschien nooit meer zou kunnen doen, daarvoor dus wel bestond, maar niet echt leefde vanuit mijn hart!

Als je letterlijk stil komt te staan, niet meer mee kan met de drukte van de chaotische maatschappij, realiseer je dit misschien pas echt, maar omdat ik echt niemand zo’n stilstand gun hoop ik dat voor veel mensen het besef ook zal komen zonder, de liefde voor zichzelf steeds groter mag worden, steeds meer voor hun hart zullen kiezen en vanuit daar gelukzaliger kunnen gaan leven. De liefdesboodschap aan jezelf!

Namasté, Andrea

jamooi

Recept: Liefdevolle koekjes ®

7 feb

Met Valentijn draait het om de liefde, maar waarom zou het alleen moeten draaien om liefde voor een partner? Liefde gaat zoveel verder dan alleen dat, want wat is er uiteindelijk nou belangrijker dan onvoorwaardelijke liefde voor jezelf? Liefde voor jezelf is het mooiste wat er bestaat, de fijnste energie en de ultieme booster voor een gelukzalig leven. Daar waar alles begint, want hoe kun je uiteindelijk met iedere vezel van je lichaam van iemand anders houden als je niet eerst onvoorwaardelijk veel van jezelf houdt? Wees daarom alsjeblieft een beetje lief voor jezelf dus niet alleen op Valentijnsdag, maar juist op de momenten dat je alleen bent en tijd voor jezelf hebt vrij gemaakt! Voed je lichaam met liefde figuurlijk, maar ook letterlijk en gun daarom jezelf ook wat gezonde liefde voor de buik met deze veganistische choco koekjes om je vingers bij af te likken!

Het is misschien even wennen dat het geen echte koekje is, ze zullen namelijk niet zo hard en knapperig worden als je daarvan gewend bent en juist meer tussen een koekjes en een cakeje inzitten met een heerlijk choco laagje.

Lots of love,
Andrea

Benodigdheden
Oven
Bakplaat
vormpje (kan ook zonder!)
mengbak
lepel
vork

koek0

Ingrediënten (voor circa 10 tot 15 koekjes)
1 Banaan
1/2 mok havermout
1/2 mok amandelpasta
snufje zout
theelepel stevia
theelepel rauwe cacao

pure chocolade 80% cacao
kokos snippers

Recept
– Haal de banaan uit zijn schil, prak deze fijn en vermeng/roer de amandelpasta en cacao hierdoor heen
– Doe de overige ingrediënten voor het beslag, dus de havermout, zout en stevia in een kom, en vermeng dit met het banaan/amandelpaste/cacao mengsel
– Laat dit even 5 tot 10 minuutjes staan, ondertussen kan de oven aan op 160 graden en het bakpapier op de bakplaat
– Leg het vormpje op het bakpapier, schep hier een lepel beslag in, druk bij de randjes beetje aan met je vingers en verwijder het vormpje weer (eventueel de randjes van het ‘koekje’ beetje omvouwen) en herhaal dit tot het beslag op is.

koek4

– Zet de bakplaat met de koekjes in het midden van de oven voor 10 – 12 minuten.
– Haal de koekjes uit de oven en leg ze op een koude snijplank of bord zodat ze kunnen afkoelen voor 20 – 30 minuten.
– Voor de chocolade topping laat ongeveer 25 gram pure chocolade zachtjes smelten in een pannetje
– Besmeer de bovenkant van de koekjes met een lekker laagje chocolade en bestrooi ze met wat kokos snippers of iets naar eigen keuze.
– Leg de koekjes op een bord en laat de chocolade even hard worden in de koelkast.
– De gezonde liefdevolle Valentijn, maar ook ten alle tijden, snackjes zijn klaar! Smullen maar ❤

KOEK

Maandelijks verschijnen mijn blogs op de website van Legally RAW: http://legallyraw.be/profile/andrea/

This is my life.

17 jan

Afgelopen jaren heb ik vaak de woorden gehoord ‘Ik zou dat echt niet kunnen’. Een woordenspeling waar ik elke keer weer, zelfs nu ik het hier typ, om moet lachen, want hoe weet je van te voren nou of je iets wel of niet kan? En soms, zoals in mijn geval, was er geen keuze of ik dat wel of niet kon? Of ik dat wel of niet wilde? Ik moest! Dan heb je daar een perfect aansluitende quote over ‘You will never know how strong you are, until being strong is the only choice you have’. Een quote die mij zeer diep raakt. Een quote over geen keuze hebben, maar wel sterk moeten zijn!

Ik merk dat ik toch best vaak over Lyme schrijf de laatste tijd, vaker dan ik voorheen deed in ieder geval, en realiseer me nu ook meer waarom ik dat doe. Steeds vaker wordt ik er mee geconfronteerd dat ik bepaalde dingen (nog) niet kan als ik buiten mijn comfortzone treed die ineens na die klap, alweer bijna 6 jaar terug, zoveel kleiner was geworden. Dat ik het nu steeds verder uit probeer te breiden zorgt er wel voor dat ik regelmatiger op mijn bek ga en weer even met mijn neus flink op de feiten gedrukt wordt ‘tot hier en niet verder’, terwijl ik eigenlijk in eerste instantie nog veel verder had willen gaan.

Zo had ik dat dus ook weer afgelopen maandag! Op een zeer mooie zonnige, veelte warme dag voor deze tijd van het jaar dacht ik laten we eens de fiets pakken, mijn bloemen-versierde-rietenmandje voorop volgeladen met een flesje water, kussentje, een banaan, mijn mobiel en andere rommel die een vrouw allemaal meezuilt en mezelf warm aangekleed met muts, dikke sokken en sneakers om fijn een stukje te kunnen wandelen in het park. Het kleine parkje waar ik eigenlijk nog nooit geweest was, maar wel regelmatig langs was gereden met de auto dus hop bepakt en bezakt stapte ik met fiets en al de deur uit. Ik had al maanden niet meer gefietst, op mijn veel te heftige fitness avontuur bij de fysio na dan, dus besloot het eerst stuk te lopen met de fiets aan de hand en na zo’n paar honderd meter heb ik het zadel betreed. Daar ging ik dan in slow tempo over een kronkelend weggetje van een parkje waar ik voorheen het bestaan nog niet van wist, maar ik wilde toch echt naar het andere park waar de hoge boven zo mooi sierlijk in een lange rij langs het pad staan, waar bruggetjes over het water een verbinding maken met een klein schattig eilandje en je even weg was van het stadse gedeelte. Dat parkje moest het worden, daar wilde ik even in het zonnetje zitten, genieten van de mooie natuur en de eendje die voorbij zouden zwemmen in het water alleen het parkje was dus veel verder weg dan ik dacht, ik werd ontzettend duizelig op de fiets en was nog maar net op de helft. Mijn evenwichtsgevoel ging met me aan de haal door net of te doen dat ik achterover viel waar ik hard tegen moest vechten om het te negeren en zo normaal mogelijk door te fietsen zo eigenwijs als ik ben. Eenmaal van die kronkelende weg af moest ik linksaf en dan meteen weer naar rechts het fiets/voetganger pad op dat zijn weg naar beneden vond langs het water en besloot dit maar lopends met de fiets aan de hand te doen. De eendje in het water zwommen al gauw naar me toe, natuurlijk dachten dat ik wat lekkers kwam brengen wat ik niet bij had op een banaan na waar ik ze vast geen plezier mee gedaan zou hebben en beloofde ze dat ik de volgende keer wat mee zou brengen, en heb ze lopends wat hangend op mijn fiets, lichtelijk evenwicht zoekend gefilmd. Ze gaven me een glimlach net zo als het zo prachtige zonnige weer, de hele toch die ik aan het maken was en het park dat ik eindelijk zag, ook al wilde mijn lichaam het liefste omkeren en zo snel mogelijk naar huis toe. ‘Nog een klein stukje en dan ben ik daar’ moedigde ik mezelf aan en werd voor de grote brug die ik over zou gaan ontvangen door een zeer grote, statige boom die zich als poortwachter voor het parkje had gevestigd en na een foto mocht ik doorlopen zo blij als ik was, ook om eindelijk te kunnen zitten op het muurtje van stenen in metalenkooien langs het water. Yes I did it!

Toen ik daar op dat aparte muurtje zat bij te komen van de toch werd ik naast het fijne euforische gevoel van al het moois om me heen ook erg geconfronteerd met het feit hoe mijn lichaam op zo’n fysieke bezigheid reageert. Mijn lichaam was de laatste tijd weer wat afgetakeld en had meer downs ervaren dan ups, maar nu het weer wat beter ging voelde ik pas wat de nasleep ervan is en schreef de volgende tekst bij een foto die ik op dat moment had genomen:

I never thought that things could go wrong. I never thought that I could be sick for such a long time. I never thought that I would become a chronic lyme patient.

I am sitting in the park and realise me that this is my life. I have bicycled, very slow, for a couple of minutes and I am so tired, I am so dizzy, I have heart palpitations and I am to fucked up to go home again. Every day is a fight.

But I am grateful for the mental, spiritual opportunity to grow, to enjoy the little things in life so much more like sitting here in the park, to feel the sun on my skin and to hear the birds sing. I love myself more then ever before and I will do anything to make myself and my body healthier, happier and prouder!

This is my life.

Hier heb ik nog zeker zo’n 30 minuten gezeten met mijn ogen soms dicht in het zonnetje, waarna de terugreis volgde die alles behalve soepel verliep geheel lopend met de fiets aan de hand, er half op hangend en afleiding zoekend met de telefoon tegen mijn oor en de stem van meneer Stolk aan de andere kant van de lijn.

Ook al verloopt iets soms niet zoals gepland, het heeft wel een vermogen om je van binnen te verrijken en om er kracht uit te halen om er mee door te gaan dus deze dubbele tocht heeft mij doen besluiten ‘volgende week ga ik weer!’

Namasté, Andrea

VBL4

Geaarde Liefde

8 jan

Deze morgen zit ik met een rustig en vredig gevoel en een big smile op de bank, nadat ik mezelf weer goed geaard heb, wat er afgelopen weken/maanden een beetje bij ingeschoten was, komt meteen dat zeer fijne gevoel weer naar boven. Het is moeilijk te omschrijven hoe het voelt, maar ik krijg er een glimlach van, kriebels in mijn buik en ik moet er van lachen net als een jong meisje dat een kusje op haar wang ontvangt van die ow zo leuke jongen waar ze stiekem een beetje verliefd op is. Wat misschien helemaal niet zo’n verkeerd voorbeeld is van wat ik nu voel ‘Liefde’ Liefde met een hoofdletter L, Liefde voor jezelf.

En omdat ik het fantastisch zou vinden als iedereen dit gevoel van gelukzalige-kriebel-in-je-buik-en-big-smile-liefde-voor-jezelf zou ervaren, misschien dat het niet bij iedereen lukt of dat het er de eerste keer of keren niet meteen zal zijn in volle glorie, wil ik graag delen wat momenteel mijn ochtendritueel is om alle shit weer even van me af te gooien, goed te aarden en weer terug te komen bij de bron, naar mijn binnenste zelf, naar mijn hart waar zoveel liefde zit en waar ik zoveel kracht uit haal.

Ik heb afgelopen jaren gemerkt dat het niet altijd één methode is die werkt en dat kan dus enorm verschillen per dag, seizoen, in wat voor staat jezelf bent, wat er gaande is in de kosmos of de volle maan er aan komt etc. Het is dus vooral zelf voelen of die methode op dat moment bij je past en misschien passen mijn methodes helemaal niet bij iemand anders of denk je wat is Andrea toch een zweefteef geworden. Niks geworden dat was ik al 😉

De methode die ik vaak toepas is een Chinese aardingstechniek, die ik geleerd heb van een yoga docente, dat bij mij zeer goed werkt om goed te aarden en los te laten. Dit in combi met wat goed voelt voor dat moment en zo deed ik het weer deze morgen:

Ga met beide, liefst blote, voeten op de grond staan op heupbreedte, eventueel even op en neer wiegen van tenen naar hak, zodat je voet goed stevig en verspreid staat, …

…sluit je ogen en visualiseer dat je je voeten in de aarde zet en dat er vanuit je voetzolen wortels steeds dieper en breder, op elke uitademhaling, de aarde in wroeten. Doe dit een aantal ademhalingen, totdat je het gevoel hebt dat je stevig staat.

… visualiseer dat je je eigen hart verbind met het hart van moeder Aarde, Godin Gaia, door middel van een lichtstraal vanuit je eigen hart en laat deze lichtstraal steeds dieper in de aarde zakken, met elke uitademing, totdat je in het hart van de Aarde bent.

…zorg dat je benen niet op slot staan, maar ligt gebogen en maak verende/deinende bewegingen vanuit je knieën en ontspan je lichaam dus je zult een beetje meedeinen met het gehele lichaam. Dit is de Chinese aardingtechniek. Ondertussen dat je zo rustig op en neer aan het deinen bent, doe het op je gevoel en zo hard/zacht wat prettig voelt voor jou, adem gewoon goed door door je neus of in door de neus en uit door de mond en zo kun je oude, negatieve, belastende energieën (ik zeg ook altijd organismen en toxines) losschudden/loslaten uit ieder cel, weefsel en orgaan. Ik spreek hierbij altijd uit: ‘Ik laat mezelf meedeinen op de frequentie van moeder Aarde.. Laat alle organen weer in hun originele frequentie komen en meedeinen, zodat zij weer optimaal kunnen functioneren.. Laat alle belastende energieën, gevoelens, emoties en alle toxines, belastende organismen los, laat ze los uit de cellen..’

…visualiseer een soort grote kraan boven je hoofd waar roze/violette (of welke kleur jou aanspreekt) water uit stroomt en laat dit je eerst van buiten over je heen stromen, daarna van binnen dus ook door de organen: hoofd, hersenen, nek, schouder, handen, armen, borsten, hart, longen, lever, galblaas, milt, pancreas, maag, darmen, nieren etc verder naar beneden volstromen en zodra je geheel gevuld bent met dit zuiverende water laat dan alle belastingen los in dit water en laat het wegspoelen via je voeten die je visualiseert met een soort putje of een pijp in/aan je hak. Dit alles doe je nog steeds deinend en doorademend door de neus (en mond). Laat zo alles de aarde in stromen en doe het nogmaals om de laatste restjes kwijt te raken en je lichaam geheel schoon te spoelen. Hierna vervul ik mezelf nog één maal met schoon roze/violette kleurig water, omdat deze kleur(en) voor mijn symbool staan aan genezing/heling/liefde, laat het silhouet van mijn lichaam dan wit/licht roze oplichten/stralen en spreek de woorden uit: ‘Ik mag er zijn, ik mag stralen, ik genees en heel mezelf klachtloos, ik vervul mezelf met liefde, gezondheid, gelukzaligheid, niks of niemand haalt mij uit deze staat van zijn, ik hou van jou en zal alles doen om jou te helen!

Dit is dus een manier die ik toe pas om de dag goed geaard, zorgeloos en vol liefde te beginnen. Soms ben ik hierna een beetje euforisch achtig dizzy en meestal ga ik dan nog even zittend mediteren erna, maar vandaag heb ik dat niet gedaan en ben lekker rustig op de bank gaan zitten met een kopje thee. Waarna de opwelling en behoefte kwam om dit met een big smile te gaan delen in de hoop dat iemand hier iets aan heeft of het een handvat reikt naar het onbekende!

Ik kan me voorstellen dat niet iedereen hier tijd voor heeft in de ochtend dus kun je het ook doen onder de douche. Douchen zelf heeft al een aardende en zuiverende werking dus zo versterk je het ook nog eens! Voor mensen die niet veel kracht hebben kunnen het ook zittend proberen, het korter doen met het deinen of stilstaand en het alleen visualiseren.

Wat ik zelf dus weer zeer ervaren heb, ook omdat ik het een aantal weken/ maanden niet meer had gedaan, dat het me erg goed doet op veel vlakken, het geeft mij een zeer fijn gevoel, het geeft energie, het geeft rust om de dag echt fris te beginnen. Dus wie niet waagt wie niet wint, probeer het eens, want een dag goed geaard is zeker de moeite waard!

Namasté, Andrea

LIfe2

Hartverwarmende voornemens

3 jan

Elk jaar hoor en zie je ze weer voorbij komen de goede voornemens van de meeste mensen. Voornemens om in het nieuwe jaar weer mee van start te gaan. Meestal zijn ze in de trant van gezonder eten/leven, meer sporten, afvallen, stoppen met roken of minder zeiken en meer gaan genieten van al het moois dat het leven ook te bieden heeft. Niks mis mee, want het zijn wel een aantal dingen die er voor kunnen zorgen dat je weldegelijk een fijner leven kunt hebben, lekkerder in je vel zit en de dag doorkomt met meer energie. Alleen is het zo jammer dat de meeste die zo hard van stapel lopen in de eerste weken van januari ze de maand februari nog niet eens halen. Achja we zijn ook maar mensen en ik denk dan bij mezelf doe vooral waar jij je goed bij voelt, wat het beste bij jou past en ze natuurlijk niet vergelijken met de buurman, de zus van je vriend of die mooie dame op de loopband in de sportschool! Ieder mens is uniek en zo dus ook ieder zijn voornemens..

De sterren zeiden deze week tegen mij, ja ik lees dagelijks mijn spiriwiri horoscoop, dat als ik mijn goede voornemens op zou schrijven ze mij er dit jaar bij zouden helpen. Nou wie niet waagt wie niet wint zullen we maar zeggen en een extra steuntje in de rug kan ik wel gebruiken. Dus bij deze ga ook ik, lekker go with the flow zoals de rest van de mensenmassa die dit de afgelopen drie dagen hebben gedaan, mijn goede voornemens maar gewoon online knallen al moet je er niet teveel van verwachten, want echt spectaculaire zijn ze nou ook weer niet.

Weer gezonder eten en juicen is het eerste waar ik mee aan de slag ga dit jaar, want onder andere de feestdagen hebben er weer flink voor gezorgd dat ik best wat dingen genuttigd heb waar mijn lichaam zeer hard voor moet werken, eigenlijk helemaal niet zo goed tegen kan of/en waar ook de Borrelia en co zich nog eens door laten voeden o.a. suiker dus nu ben ik een soort van verslaafd hieraan geraakt, waardoor mijn lichaam of de ongenodigde gasten er om blijven vragen en ik rondloop als een zombie met pandabeer ogen zonder energie. Hoog nodig tijd dus om die slechte kraan weer met een flinke zwaai dicht te draaien en alleen maar gezonde, voedzame, voor mijn lichaam zo belangrijke voedingsstoffen tot me te nemen dus met andere woorden de slechte tussendoortjes heel gauw schrappen en vervangen door bijvoorbeeld een zelf gejuiched sapje, smoothie of een verdomd lekker sorbetijsje! Al heb ik nog geen slowjuicer, maaaaaar hier gaat zeer snel verandering in komen en dat mag ook wel na dik een jaar gespaard te hebben. (Lees hier mijn blog van vorig jaar https://veganblisslove.wordpress.com/2013/01/07/sappie )

Dan yoga, aarden, meditatie weer op gaan pakken, want ik merk sinds de dagen weer korter en kouder zijn geworden dat dit ook flink verwaterd is. Mijn lichaam heeft sowieso meer te voorduren gehad in de herfst, doordat de Borrelia en co dan actiever zijn en dat was deze tijd erg goed voelbaar. Dus weer meer aan mezelf gaan werken op allerlei vlakken is een pre en wil ik dit thuis weer gaan oppakken plus een maal per week les gaan volgen in de yoga studio waar Laury en ik volgende week onze eerste les hebben. Zin in!!! Om waarschijnlijk te gaan ervaren dat zelfs deze inspanning veel zal vergen van mijn lichaam die nog herstellende is na mijn fitness-ramp-avontuur van een paar weekjes terug. Maar we gaan er weer voor en dan zullen we eens zien wie er van de zomer fit en wel, goed geaard, volledig in het NU met een big smile over het strandje van het Engelermeer paradeert..

Dat zijn mijn twee belangrijkste voornemens voor het nieuwe jaar al is het dus eigenlijk meer het oppakken waar ik een tijdje terug mee gestopt ben! Als ik dan ook nog eens alles op zou moeten schrijven wat ik nog allemaal van plan ben (niet alleen dit jaar) dan zit ik hier morgenochtend nog, daar worden jullie vast niet blij van en ik trouwens ook niet! Althans ik wel als het allemaal lukt natuurlijk, maar dat zal de tijd leren en daarom probeer ik weer zoveel mogelijk in het hier en nu te leven. Te genieten van wat er NU gaande is! Nog een goed voornemen dus oftewel het weer oppakken waar het omgekukeld was, want de balans was/is weer even ver te zoeken en dat komt niet vanzelf weer aanwaaien, daar moet zeer zeker aan gewerkt worden. Een tipje van de sluier voor wat mijn plannen betreft waarmee ik aan de slag wil gaan komend jaar zijn starten met de thuisstudie ‘Natuurvoeding’, de Lyme Protest dag weer mee organiseren/ opzetten dat in mei zal plaatsvinden, beginnen met een lyme experiment waar ik later meer over zal schrijven, doorgaan met detoxen op zoveel mogelijk manieren, meer blogs schrijven waaronder ook voor Legally RAW om mensen te helpen/adviseren/inspireren/vermaken, mede een boek schrijven/opstellen met allerlei lymeverhalen van chronisch lymepatiënten, korte tripjes maken om mijn grenzen te verleggen, het openbaarvervoer te lijf gaan, nog zoveel dingen doen die ik zou willen of ervaren en zeker meer genieten van al het kleins met daarnaast nog meer hartverwarmende dingen die mij zielsgelukkig maken! Weer leven vanuit het hart daar gaat het om in mijn 2014 ❤

Owja en voordat ik het vergeet ‘De beste wensen voor het nieuwe jaar, niet alleen voor het nieuwe jaar maar alle jaren die hierop zullen volgen, en dat het leven je nog veel gezondheid, liefde en geluk bieden mag!’

Namasté, Andrea

Blog

Hiep Hiep Hoera

30 dec

‘Er is er een jarig Hoera Hoera dat kun je wel zien dat is……’
Vandaag precies één jaar geleden zat ik op een asociale grote zwarte bank, waarin ik met mijn 1.60 m bijna in verdween, tijdelijk wonend in een prachtpand in hartje Den Bosch, schreef ik vol enthousiasme mijn eerste blog!

Hoeraaaa VeganBlissLove bestaat vandaag één jaar!

Wat is de tijd toch ontzettend snel voorbij gevlogen en er is afgelopen jaar zoveel gebeurt van hele fijne momenten die haaks staan aan veel minder fijne momenten, een jaar met vele pieken en dalen, een jaar waar ik met gemengde gevoelens op terug kijk, een beetje een apart jaar als je het mij vraagt, maar vooral een jaar waarin ik weer dichter tot mezelf gekomen ben, mijn grenzen op heb gezocht en er veel te ver overheen ben gegaan om vervolgens plat op mijn bek te gaan, weer nieuwe lessen heb geleerd die voorheen nog niet aan de orde gekomen waren, hele fijne nieuwe mensen heb ontmoet, ervaren heb hoe belangrijk het ook alweer is om naar mijn gevoel te luisteren, al weet ik dat al jaren dondersgoed, maar het dan ook echt daadwerkelijk doen is een ander verhaal! Een jaar vol grappen en grollen, lachen, gieren en brullen, een jaar vol met terugvallen, onzekerheden en verdrietige momenten, maar ook weer een jaar om achter ons te laten en door te gaan waar we vandaag de dag staan. In het hier en nu! Weer verder te gaan waar we gebleven waren of om geheel opnieuw te beginnen in 2014.

Morgen is dan daar de laatste dag van 2013, de dag die voor mijn gevoel echt in een sneltreinvaart opeens voor mijn neus staat, een toch wel bijzondere dag om even stil te staan bij wat er afgelopen jaar allemaal gebeurt is. Misschien een niet al te leuk jaar op verschillende vlakken, maar wel een jaar om zeer dankbaar voor te zijn! Dankbaar ben ik voor het elke keer weer mogen schrijven vanuit mijn hart op dit blog, dankbaar ben ik voor de mensen die het liken, delen en lieve berichten achterlaten, dankbaar ben ik voor de nieuwe, lieve en inspirerende mensen in mijn leven, dankbaar ben ik voor de lessen die me wijzer, breeddenkender en gelukkiger maken, dankbaar ben ik voor mijn bestaan op aarde, de verbinding tussen alles bestaande uit liefde en dankbaar ben ik dat ik mezelf mag zijn, ookal bestaat mijn leven niet uit rozengeur en maneschijn.

Zo sluit ik vandaag dankbaar dit jaar alvast af met mijn alweer 86e blog hier op VeganBlissLove met een grote glimlach, een zeer tevreden gevoel en de gedachte dat elk einde weer een nieuw begin mag zijn! Een nieuw jaar, een frisse start, een nieuwe kans, een nieuw begin……

Ik wens iedereen een zeer fijne jaarwisseling en dat 2014 een heerlijk jaar mag worden vol gezondheid, liefde en geluk! Tot volgend jaar dan maar, waarin ik weer vele fijne blogs zal mogen schrijven vanuit mijn hart! Hiep Hiep Hoera

Namasté, Andrea ❤

VBLjarig

%d bloggers liken dit: