Tag Archives: MotherEarth

Bijzonder helende plek

10 Sep

Soms moet je even op je bek gaan om vervolgens op die plek terecht te komen waar je liever niet wilt zijn. Die plek waar het voelt alsof alles tegen zit. Die plek waar je pas voelt hoeveel pijn iets je gedaan heeft. Die plek waar je vanaf een afstandje terugkijkend op de situatie erachter komt dat je al die tijd niet jezelf bent geweest, jezelf teveel had laten meeslepen, jezelf teveel aan de kant had gezet om voor de ander klaar te staan, jezelf had toegelaten om geheel uit je balans gerukt te worden zonder dat je dit echt in de gaten had en eigenlijk zo jezelf niet meer was. Op die plek was ik een aantal maanden geleden en baalde vreselijk om daar weer te moeten staan, om die shit te moeten voelen en er weer opnieuw aan te moeten werken, terwijl je eigenlijk hele andere plannen voor ogen had.

Afgelopen maanden zijn zo ontzettend snel voorbij gegaan, de tijd lijkt met de jaren steeds sneller te gaan tikken en het genieten van elk moment, in het hier en NU leven, wat voor mij zo belangrijk is, ging me weer wat slechter af. Naast het uit mijn balans gerukt te zijn, het maar niet kunnen aarden en het niet meer wetend hoe t recht te breien waren er juist ook momenten dat ik mezelf betrapte dat ik een brede glimlach en toch een zeer gelukzalig gevoel had op bepaalde momenten waarin je het in eerste instantie niet van zou verwachten. Zo reed ik auto met een big smile, terwijl het buiten ontzettend donker was van de beladen wolken die de blauwe hemel blokkeerde, maar ik optimaal aan het genieten was van alles om me heen en het feit dat ik überhaupt zelf aan het autorijden was zonder angst of vervelende momenten. Zo danste ik zwierend met de afwasborstel door mijn keukentje, terwijl de afwas torenhoog gestapeld naast me stond te wachten op een poetsbeurt en ik het niet eens als vervelend ervaarde door de fijne muziek en de goede energie die door mijn huisjes zweefde. Dat het leven niet perfect hoeft te zijn om gelukkig te zijn was mij al vele jaren meer dan duidelijk, maar steeds besef ik me meer en meer dat juist door momenten dat ik weer even stil gezet wordt ik alles zoveel intenser en nog fijner ervaar.

Zo ben ik alweer bijna 3 weken terug heel impulsief op een kleine roadtrip geweest met mijn lieve vriend. Iets wat ik zo ontzettend graag wilde, maar daarnaast eigenlijk ook zo ontzettend eng vond om aan te gaan. Hoe zou mijn lichaam reageren op zo’n lange reis, op een vreemde plek, andere energieën, de verandering in het weer en ander soort voedsel. Ik weet hoe een zeer kleine verandering mijn lichaam geheel uit zijn balans kan trekken, vooral in zo’n wankele periode, maar iets in mij zei dat ik dit moest doen, dat ik dit nodig had en zonder verwachting of angst in het diepe moest springen. Dus daar gingen we dan in mijn kleine blauwe autootje richting de zon, de zee en het strand! Met zeer gemixte gevoelens op naar de kust van Zuid Frankrijk, met een lichaam dat eigenlijk hartstikke moe was, ook nog eens een blaasontsteking te pakken had de eerste dag, gedachtes die rond dwarrelde of het wel zo’n slim idee was en een geest die op springen stond van blijdschap. Ik liet het alles maar gewoon los en over me heen komen, geen verwachtingen scheppend of scenario’s verzinnend, maar puur let it go and let it be. Naar buiten kijkend en van al het moois genietend, niet wetend wat me te wachten stond, lag ik toch zeer relaxt en vol vertrouwen plat in de autostoel met een gevoel van ultieme vrijheid, mijn angst aangaand na zoveel jaar in stilte te hebben geleefd.

Deze kleine reis van nog geen week in en rondom de prachtig robuuste, pure natuur heeft mij zoveel kracht, zelfvertrouwen en liefde gegeven dat ik nu zittend op mijn bank weer realiseer hoe dankbaar ik mag zijn voor mijn bestaan, mijn levensweg en lessen, mijn stilstaan op die ene kille plek en voor deze piepkleine roadtrip die mij precies bracht waar ik op dat moment moest zijn. Daar hoog in de bergen met een prachtig uitzicht op zee, daar waar geen mens, gebouw of slechte energie te bekennen was, daar op die ow zo overweldigend mooie plek, daar 1200 km van huis vandaan, daar kwam ik tot rust, daar vond ik weer mijn balans, daar ontmoette ik moeder Aarde en voelde haar zo intens, daar gaf ze mij zoveel energie en aarden mijn wortels tot diep in haar. Daar op die bijzonder helende plek vond ik mezelf weer terug, voelde ik me lichter, vrijer en gelukkiger dan ooit ter voren en nu met een grote glimlach en dat gevoel meedragend in mijn hart durf ik te zeggen ‘Thank you roadtrip, thank you silence!’ ❤

Namasté, Andrea

OPSLAAN

Afgelopen week sprong opeens dit nummer ‘Thank U’ van Alanis Morissette aan dat me zo ontzettend aangreep en ik mezelf zo herkende in de tekst. Het is bijzonder om te ervaren hoe de muziek die ik vroeger, niets vermoedend en onervaren, luisterde en meezong nu zoveel betekenis heeft! ❤

Advertenties

Geaarde Liefde

8 Jan

Deze morgen zit ik met een rustig en vredig gevoel en een big smile op de bank, nadat ik mezelf weer goed geaard heb, wat er afgelopen weken/maanden een beetje bij ingeschoten was, komt meteen dat zeer fijne gevoel weer naar boven. Het is moeilijk te omschrijven hoe het voelt, maar ik krijg er een glimlach van, kriebels in mijn buik en ik moet er van lachen net als een jong meisje dat een kusje op haar wang ontvangt van die ow zo leuke jongen waar ze stiekem een beetje verliefd op is. Wat misschien helemaal niet zo’n verkeerd voorbeeld is van wat ik nu voel ‘Liefde’ Liefde met een hoofdletter L, Liefde voor jezelf.

En omdat ik het fantastisch zou vinden als iedereen dit gevoel van gelukzalige-kriebel-in-je-buik-en-big-smile-liefde-voor-jezelf zou ervaren, misschien dat het niet bij iedereen lukt of dat het er de eerste keer of keren niet meteen zal zijn in volle glorie, wil ik graag delen wat momenteel mijn ochtendritueel is om alle shit weer even van me af te gooien, goed te aarden en weer terug te komen bij de bron, naar mijn binnenste zelf, naar mijn hart waar zoveel liefde zit en waar ik zoveel kracht uit haal.

Ik heb afgelopen jaren gemerkt dat het niet altijd één methode is die werkt en dat kan dus enorm verschillen per dag, seizoen, in wat voor staat jezelf bent, wat er gaande is in de kosmos of de volle maan er aan komt etc. Het is dus vooral zelf voelen of die methode op dat moment bij je past en misschien passen mijn methodes helemaal niet bij iemand anders of denk je wat is Andrea toch een zweefteef geworden. Niks geworden dat was ik al 😉

De methode die ik vaak toepas is een Chinese aardingstechniek, die ik geleerd heb van een yoga docente, dat bij mij zeer goed werkt om goed te aarden en los te laten. Dit in combi met wat goed voelt voor dat moment en zo deed ik het weer deze morgen:

Ga met beide, liefst blote, voeten op de grond staan op heupbreedte, eventueel even op en neer wiegen van tenen naar hak, zodat je voet goed stevig en verspreid staat, …

…sluit je ogen en visualiseer dat je je voeten in de aarde zet en dat er vanuit je voetzolen wortels steeds dieper en breder, op elke uitademhaling, de aarde in wroeten. Doe dit een aantal ademhalingen, totdat je het gevoel hebt dat je stevig staat.

… visualiseer dat je je eigen hart verbind met het hart van moeder Aarde, Godin Gaia, door middel van een lichtstraal vanuit je eigen hart en laat deze lichtstraal steeds dieper in de aarde zakken, met elke uitademing, totdat je in het hart van de Aarde bent.

…zorg dat je benen niet op slot staan, maar ligt gebogen en maak verende/deinende bewegingen vanuit je knieën en ontspan je lichaam dus je zult een beetje meedeinen met het gehele lichaam. Dit is de Chinese aardingtechniek. Ondertussen dat je zo rustig op en neer aan het deinen bent, doe het op je gevoel en zo hard/zacht wat prettig voelt voor jou, adem gewoon goed door door je neus of in door de neus en uit door de mond en zo kun je oude, negatieve, belastende energieën (ik zeg ook altijd organismen en toxines) losschudden/loslaten uit ieder cel, weefsel en orgaan. Ik spreek hierbij altijd uit: ‘Ik laat mezelf meedeinen op de frequentie van moeder Aarde.. Laat alle organen weer in hun originele frequentie komen en meedeinen, zodat zij weer optimaal kunnen functioneren.. Laat alle belastende energieën, gevoelens, emoties en alle toxines, belastende organismen los, laat ze los uit de cellen..’

…visualiseer een soort grote kraan boven je hoofd waar roze/violette (of welke kleur jou aanspreekt) water uit stroomt en laat dit je eerst van buiten over je heen stromen, daarna van binnen dus ook door de organen: hoofd, hersenen, nek, schouder, handen, armen, borsten, hart, longen, lever, galblaas, milt, pancreas, maag, darmen, nieren etc verder naar beneden volstromen en zodra je geheel gevuld bent met dit zuiverende water laat dan alle belastingen los in dit water en laat het wegspoelen via je voeten die je visualiseert met een soort putje of een pijp in/aan je hak. Dit alles doe je nog steeds deinend en doorademend door de neus (en mond). Laat zo alles de aarde in stromen en doe het nogmaals om de laatste restjes kwijt te raken en je lichaam geheel schoon te spoelen. Hierna vervul ik mezelf nog één maal met schoon roze/violette kleurig water, omdat deze kleur(en) voor mijn symbool staan aan genezing/heling/liefde, laat het silhouet van mijn lichaam dan wit/licht roze oplichten/stralen en spreek de woorden uit: ‘Ik mag er zijn, ik mag stralen, ik genees en heel mezelf klachtloos, ik vervul mezelf met liefde, gezondheid, gelukzaligheid, niks of niemand haalt mij uit deze staat van zijn, ik hou van jou en zal alles doen om jou te helen!

Dit is dus een manier die ik toe pas om de dag goed geaard, zorgeloos en vol liefde te beginnen. Soms ben ik hierna een beetje euforisch achtig dizzy en meestal ga ik dan nog even zittend mediteren erna, maar vandaag heb ik dat niet gedaan en ben lekker rustig op de bank gaan zitten met een kopje thee. Waarna de opwelling en behoefte kwam om dit met een big smile te gaan delen in de hoop dat iemand hier iets aan heeft of het een handvat reikt naar het onbekende!

Ik kan me voorstellen dat niet iedereen hier tijd voor heeft in de ochtend dus kun je het ook doen onder de douche. Douchen zelf heeft al een aardende en zuiverende werking dus zo versterk je het ook nog eens! Voor mensen die niet veel kracht hebben kunnen het ook zittend proberen, het korter doen met het deinen of stilstaand en het alleen visualiseren.

Wat ik zelf dus weer zeer ervaren heb, ook omdat ik het een aantal weken/ maanden niet meer had gedaan, dat het me erg goed doet op veel vlakken, het geeft mij een zeer fijn gevoel, het geeft energie, het geeft rust om de dag echt fris te beginnen. Dus wie niet waagt wie niet wint, probeer het eens, want een dag goed geaard is zeker de moeite waard!

Namasté, Andrea

LIfe2

Verjaardag naar mijn hart ❤

27 Dec

Vandaag vier ik mijn verjaardag. Niet voor mensen om me heen, maar met mezelf en mijn vriend. Mijn beste vriend op allerlei verschillende manieren. Degene waar ik onvoorwaardelijk veel van hou, degene waar ik alles aan kan vertellen en mee kan delen, degene die in een oogopslag aan mij kan zien hoe het gaat, degene waarbij ik geheel mezelf kan zijn, degene die geen woorden nodig heeft om mij te begrijpen, degene die altijd voor mij klaar stond en staat als ik hem het hardst nodig heb, degene die ook onvoorwaardelijk veel van mij houd.
Mijn vriend!

Vandaag word ik 26 jaar. Getallen zeggen mij persoonlijk niet zo veel, want het heeft in mijn ogen geen waarde. Het zegt niks over de persoon hoe deze in elkaar steekt, hoever een ontwikkeling van binnen plaats heeft gevonden of wat diegene meegemaakt heeft in het leven. Het zegt puur alleen hoeveel jaar diegene op deze planeet bestaat. Mijn 26e jaar viering op Aarde.

Het is ergens ook zeer confronterend als ik dit getal zo zie staan. Ik ga alweer mijn 6e jaar in van ziek zijn door lyme en co, van een oneerlijke strijd, van een aan thuisgebonden bestaan. En na zoveel jaren aan de zijlijn te leven van de maatschappij heb ik eigenlijk maar één wens! Onvoorstelbaar veel mensen met chronisch Lyme en onzichtbare ziektes hebben deze wens. En die wens luid: beter worden al is het maar tot een bepaalde hoogte dat een enigszins ‘normaal’ leven mogelijk is. Een wens waarin ik om op mijn verjaardag nog een keer helemaal los te gaan op fijne harde muziek, de benen onder mijn lichaam uit te dansen zonder er doorheen te zakken, met een fles champagne te proosten op een nieuw zorgeloos jaar, een kater te hebben van alcohol in plaats van Borrelia gif, een wens die waarschijnlijk nooit uit gaat komen zo realistisch als ik ben, maar zeer fijn om er over na te denken. Daarnaast wens ik meer bekendheid over Lyme en co, meer erkenning en herkenning, betere testen, betrouwbare diagnoses, goede behandelplannen en meer respect voor onzichtbare ziektes!

Vandaag is het mijn dag, onze dag, maar ook een spannende dag voor vele met mij. Een zeer spannende dag voor een andere vriend van mij! Een dag van de uitzending waar veel mensen op hebben zitten wachten. Een uitzending van ‘Recht uit het hart’ waarin Joshua Verhoeven zijn verhaal doet over zijn strijd met de ziekte van Lyme en co. Zijn onmenselijk strijd, niet alleen tegen Borrelia en co zelf, maar ook een strijd tegen de onmacht en onrecht dat hem wordt aangedaan en waarom hij de stichting Hope For Lyme heeft opgericht. Afgelopen zondag 22 december waren de opnames hiervan en ik wilde dit voor geen goud missen, want mijn (lyme)vriend moest ik natuurlijk bijstaan daar was geen twijfel over mogelijk.

Vanavond zal, precies op mijn verjaardag, een waardevol verjaardagscadeau, een deel van mijn wens uitkomen door een mooi begin aan meer bekendheid over de sluipmoordenaar genaamd de ziekte van Lyme.

De uitzending is vandaag, vrijdag 27 december, om 18.50 uur Nederland 2 ‘Recht uit het hart’

Maar nu ga ik, samen met mijn vriend, eerst genieten van een dagje rust, liefde en een modderig rassoul ❤

Namasté, Andrea

‘De gezonde mens heeft duizend wensen, de zieke slechts één’

VBL

Energetische bewegingen

29 Okt

Op zo’n dag als vandaag met wat enkele kleine wolken aan de blauwe lucht en een prachtige zon die haar warmte door de ramen mijn studiootje binnen straalt voel ik me aardig helder in mijn hoofd. Vaak heeft het weer erg veel invloed op hoe ik me voel fysiek, niet zo zeer mentaal. Dat is eigenlijk best wel gek! Zodra de bewolking erg dik is en laag hangt voelt het voor mij alsof er iets mij naar beneden drukt, mijn lichaam zwaarder, gevoeliger, onhelder maakt dus die dagen zijn veel vermoeiender dan de dagen waar er geen of wat enkele wolken aan de lucht staan. Op dit soort dagen draag ik juist eigenlijk altijd een zonnebril, wat veel mensen raar vinden merk ik door starende blikken of gemompel mijn kant op, omdat de wolken dan veel te fel zijn voor mijn ogen door de overgevoeligheid voor prikkels die op deze dagen, om een of andere reden, veel erger is. Daarom ben ik eigenlijk ook nooit zo’n voorstander van de herfst geweest, maar deze herfst, waar ik toch al heel anders tegenaan keek, mag er toch wel wezen met die zonnige dagen!

Als er na elke regenachtige, beladen dag weer een zonnige, heldere dag komt ben ik weer super blij al mag het van mij natuurlijk altijd zo lekker zonnig zijn. Het gekke is dat vorig jaar herfst het opeens voor het eerst in vijf jaar niet uitmaakte of het bewolkt was of niet! Toen voelde ik die beladen drukking niet meer op mijn lichaam en fietste ik zo de herfst en winter door tot die beruchte dag in het ziekenhuis eind januari, aderlating, die heel wat roet in het eten gooide en er dus ook weer voor gezorgd heeft dat ik nu op bewolkte dagen me weer slechter voel.

Laatst las ik een stukje tekst dat me meer dan ooit deed realiseren dat er zoveel meer factoren zijn in het leven dan alleen wijzelf die er mede voor zorgen of we ons fit, vermoeid, beladen, emotioneel, opgelucht, angstig, eenzaam, gelukzalig, ….. voelen, dit even los van het hebben van een ziekte, en we daar niet altijd bij stil staan. Er is geen enkel mens, dier of levend wezen dat zich altijd, op iedere moment, 100% goed kan voelen op alle vlakken van het leven dus zowel fysiek als mentaal als spiritueel als intelligentie als…..

Na ieder opwaartse beweging zal er een neerwaartse beweging plaatsvinden, maar wetend dat de opwaartse beweging daarna toch weer zal aanbreken! Deze bewegingen kunnen dagelijks zijn of wekelijks, maandelijks, jaarlijks of per seizoen. Het is de cirkel, ook wel het ritme, van het leven dat altijd weer terug zal komen wat er bij mij voor zorgde dat ik mijn staat van zijn meer wist te accepteren, er beter mee om kon gaan en het kon laten voor wat het was wetend dat die opwaartse beweging wel weer zal komen alleen het heeft soms tijd nodig. Natuurlijk heb je hier (groten)deels zelf een aandeel in! Gezonde voeding, ontgiften en bepaalde supplementen kunnen er voor zorgen dat ik me zo goed mogelijk fysiek voel en (lichte) yoga, aarden en meditatie kunnen er voor zorgen dat ik dichter bij mezelf sta (voel), me (deels) afsluit voor andermans soms, voor mij, negatieve energieën en me zo niet leeg laat zuigen, maar het me juist ook weer energie kan geven en er voor zorgt dat ik niet altijd enorm veel last heb van invloeden van buitenaf, zoals verschuiving in de planeten of de maanstanden. Nu denk je misschien ‘Andrea wat is dat voor onzin?!’ Maar als je bijvoorbeeld alleen even naar de maan kijkt die heeft zo ongelooflijk veel invloed op alles wat op de Aarde leeft/is. Zo is het de maan die de zee van eb naar vloed laat over gaan en aangezien wij mensen grotendeels uit water bestaan is het misschien helemaal niet meer zo onwaarschijnlijk dat dit dus ook invloed op ons heeft. Bepaalde maanstanden hebben zelfs ook invloed op de groei van gewassen of het gedrag van dieren.

Niet ieder persoon zal dit hetzelfde ervaren of er iets van merken. Ieder mens is uniek, heeft een eigen gevoelsbeleving en de een is gevoeliger dan de ander, dus als je iets niet voelt/ervaart/ziet wil niet zeggen dat het niet bestaat! Het universum is een prachtig iets waarin we met zijn alle verbonden zijn, elkaar aan kunnen voelen, (on)gemerkt invloed op elkaar hebben, elkaar gelukkig kunnen maken of helpen, steunen zonder dat je daar je mond voor open hoeft te doen.

Afgelopen jaren heb ik, als hoog gevoelig persoon, ontdekt dat ik als wist wat voor weer het buiten was terwijl het rolluik nog potdicht zat, precies wist wanneer de volle maan er aan kwam of er een big shift plaats vond van planeten, bepaalde energieën van mensen me enorm ziek konden maken, ik mensen vaak spiegelde, het weerkaatsen van hun eigen gedrag/reactie, zonder dat zij (en soms ook ik) het zelf in de gaten hadden.

Het zijn energetische bewegingen van buitenaf die invloed hebben op mij(n lichaam), die ik zelf niet in de hand heb, alleen kan proberen zo draaglijk mogelijk te maken door ze te accepteren en manieren te vinden om mijn leven leefbaar te maken tijdens deze ups and downs van het leven. Ze mogen er zijn! Dat maakt het het leven. Ik neem mijn eigen weg hier doorheen, doe wat mijn gevoel me ingeeft en dit brengt mij tot waar ik nu ben. Op MIJN juiste pad ❤

Dus ook al volgt iemand anders niet het zelfde pad als jij volgt wil nog niet zeggen dat zijn pad ‘verkeerd’ is. Ieder volgt zijn eigen weg en zolang je luistert naar je hart zal je komen waar je uiteindelijk wilt zijn!

Namasté, Andrea

energy

Natuurlijke rode dakduvel

13 Okt

Al een lange tijd wilde ik mijn haar dolgraag rood, gewoon eens een keer wat anders dan recht vooruit, maar elke kapper die ik sprak zei dat ik dat niet moest doen. Waarom niet? Nou mijn haar is van nature erg donkerbruin en vrij dun wat het misschien niet lijkt op het eerste gezicht, aangezien ik het vaak wat toupeer wat overigens ook fucking slecht voor het haar is, maar tja wat moet je anders als je een volle bos wilt creëren met zulk sluik haar? Dus om het een mooie rode kleur te krijgen zou het eerst ontkleurd moeten worden en met dat haar van mij zal dat eerder veranderen in een dooie ragebol dan in een mooi bos vol rode lokken.

Maar ik zou Andrea natuurlijk niet zijn om op alle mogelijke, andere, gezondere manieren mijn haar toch rood proberen te krijgen! Dus nu ben ik ondertussen drie henna verf beurten verder van twee verschillende merken en door drie keer een andere methode toegepast te hebben mag ik vanaf nu mezelf toch wel een rode dak duvel noemen! Eerlijk is eerlijk het is een hels k*t karwei en elke keer dacht ik halverwege weer ‘waar ben ik toch aan begonnen en dit doe ik dus echt nooooit meer’ ondertussen dat de gehele badkamer onder de henna zat inclusief ik zelf. Ik dacht de tweede keer zo milieubewust bezig te zijn om mijn handschoentjes te hergebruiken en er later dus bij liep met drie oranje vingers aan iedere hand, alsof ik mijn vingers op plaatsen had gestoken zonder te wassen, ja jaiks ranzig idee I know! , daarnaast niet alleen de geur en kleur leek alsof er een koe op mijn kop had zitten schijten die een overdosis aan chlorella had geslikt, maar het er ook gewoon echt zo uitzag dat je dan ook nog eens dik drie uur op je hoofd moest laten zitten. Achja shit happens zou je bijna zeggen!

Blijkbaar was het effect toch wel naar mijn zin, want besloot vorige week in een opwelling ‘goh laat ik mijn haar weer eens even bijkleuren’ en zo had ik in een mum van tijd alle spullen bij elkaar geraapt, de henna gemaakt met wat extra citroen sap erin, de badkamer gereed, mezelf in oude kleren gehesen tegen het spatten, oude handdoeken tevoorschijn getoverd en eerst mijn haar even gewassen plus gedroogd. De henna, een andere variant met kruiden, had ik dus even laten staan onder een folietje, de uit het ziekenhuis geleende handschoentjes in maatjes s aangetrokken, handdoek om me heen geslagen, nog even een vette creme langs mijn gezicht en hals gesmeerd, kwastje in de aanslag en gaan met die banaan .. uhhh henna! Gelukkig heb ik in de badkamer een kastje met drie deurtjes waar dus op alle drie een spiegel zit, zodat je de zijkant een achterkant aardig goed kunt zien, al heb ik regelmatig last van mijn richtingsgevoel, waardoor ik weleens naar links wil gaan met mijn kwastje in plaats van rechts en zit vervolgens heel mijn nek onder, achja kleinigheidje, maar met een gewone spiegel is dit in/met mijn ogen echt niet te doen bij jezelf. Maargoed er zijn toch mensen die het zonder mijn fantastische spiegel doen al wil ik dan echt niet weten in hoeverre zij zichzelf en de badkamer onder smeren of misschijn zijn ze wel gewoon slim en laten het door iemand anders doen..? Verstandige keus!

Zo doe ik dus mijn haar in een klem en haal het laag voor laag los, van onder naar boven, en begin eerst met de punten en werk dan omhoog naar de wortel. Dit laatste omdat de eerste keer mijn aanzet veel roder was dan de punten, doordat ik de punten als laatste had gedaan net zo als een kapper dat zou doen, maar blijkbaar met henna dus niet de juiste wijze! Het meeste doe ik zonder kwastje, maar bij de aanzet van het haar en rondom is het toch wel netter met een kwastje wil je er niet uit komen te zien als iemand met vage oranje vlekken langs de haargrens. Omdat ik de henna best wel dik had gelaten, geen goede ervaring van de vorige keer toen het wat dunner was, was het even billetjes knijpen of ik wel genoeg had voor de laatste lokken inclusief pony en zag mezelf al lopen met bos haar dat half rood, half bruin was. Dus hoppatee gauw alles erop geflikker en het zo goed mogelijk in gemasseerd wat echt niet handig meer is als de onderste delen al aardig ingedroogd waren wat dus precies leek op de koeienstrontdreads van de inwoners in die Afrikaanse of Amerikaanse stammen. Geen idee meer waar ze vandaan komen, maar vorige week had ik er zo dus onopgemerkt, op mijn blanke huid na dan, tussen kunnen gaan staan!

Na twee uur was ik het wachten beu dat ik ben gaan douchen, waardoor ook meteen heel de badkuip een mooi kleurtje kreeg, mijn haar drie keer grondig heb moeten wassen was alle shit dan eindelijk uit mijn haar. Toen ik daarna meteen in de spiegel keek was tot mijn grote verbazing mijn pony hartstikke rood! Woww dit is echt goeie shit!

Zo zie je maar dat je je haren echt wel in een rood tint kunt krijgen door middel van natuurlijke producten! Henna de gekste!!!

Namasté, Andrea

redhead

Where is the love..?!

23 Aug

Laatste tijd komen er zoveel dingen voorbij, zowel op Facebook, internet als in het echt, wat mij zo’n pijn doet diep van binnen, waar ik werkelijk niet bij kan met mijn hoofd en waar ik normaal gesproken zo weinig mogelijk aandacht aan wil geven om het niet te voeden. Maar ik kan het nu even niet meer aanzien en moet er een blog aan wagen, omdat sommige mensen echt weer met beide benen op de grond gezet moeten worden, ze er aan herinneren dat ze de wereld kapot maken en dit zo echt niet langer kan!

Om te beginnen vind ik het zo vreselijk om zoveel dierenleed te zien! Mensen die zo ziek in hun kop zijn om paardjes te mishandelen, mensen die zo geschift zijn om de vinnen van een haai af te snijden en hem terug te gooien, mensen die zo harteloos zijn om walvissen te vangen en deze te laten creperen met doorgesneden hals op het droge, mensen die dollartekens voor hun ogen zien door de slagtanden en hoorns van olifanten en neushoorns af te zagen, mensen die zo gevoelloos zijn om deze onschuldige dieren leed aan te doen op welke manier dan ook vind ik echt zo walgelijk!

De maffia praktijken van Monsanto die nu doorgevoerd gaan worden in de EU om ons voedsel vol te spuiten met genetische bepaalde kutzooi wat ons voedsel eerder tot gif maakt dan gezonde kost is ronduit belachelijk, waanzin, onuitstaanbaar! Hoezo? Waarom wordt dit toegestaan? Waarom heeft zo’n organisatie zoveel macht in deze wereld? Waarom wordt het toegelaten dat ons voedsel volgestopt wordt met deze gezondheid schadende GMO’s? Zoveel vragen en uit het uiteindelijke antwoord zal blijken dat het allemaal om geld draait in deze wereld, want tja dat is toch blijkbaar veel belangrijker dan iemands gezondheid?

Afgelopen zondag was ik op de verjaardag van mijn moeder en kreeg daar te horen dat iemand die ik ken die afgelopen nacht neergestoken was. Mijn bek viel er van open en had echt zo iets van WTF hoezo..?! Zo’n aardige rustige kerel die echt geen kwaad in zich heeft komt terecht in een steekincident op weg naar huis vanaf de Herptse zeskamp dat ieder jaar weer plaats vind en waar zelfs ik voor mijn ziekzijn een aantal aan mee heb gedaan. Met ’s Avonds altijd grappige optredens van de ploegen die mee hebben gedaan, waar natuurlijk wel rijkelijk wat alcohol vloeit, maar waar altijd een zeer gezellige en gemoedelijke sfeer hangt. Op weg naar huis, samen met zijn vriendin en nog iemand, komen ze een groepje jongeren (16 – 18 jaar) tegen op het fietspad, waarvan er twee languit op het pad liggen en na het maken van een grap ontstaat het incident. Ik ga hier niet beschrijven hoe of wat, want ik was er niet bij en vind het niet aan mij om dat te doen, maar waar halen deze kutjong, sorry voor mijn taalgebruik, het gore lef vandaan om iemand neer te steken? Ten eerste hoezo heb je een mes bij je? Ten tweede waar the fuck zit jullie hart? Waarom zijn jullie zo ongelooflijk gevoelloos en roekeloos, niet verder na kunnen denken waar je in vredesnaam mee bezig bent? Wat je deze persoon en zijn familie aan durft te doen? Op het nippertje na hem bijna zijn leven ontnam om helemaal niks?!! Gelukkig is hij nu uit levensgevaar en zal het hopelijk weer helemaal goedkomen met hem, maar ik hoop uit het diepste van mijn ziel dat ze de dader(s) opsluiten achter dikke muren, al lijken de gevangenissen in Nederland meer op hotels, waar hij zijn eigen eens flink tegen gaat komen en tot besef komt wat voor een achterlijke actie hij heeft begaan!

Vragen die door mijn hoofd spoken na het lezen of horen van zoiets, waar ik geen antwoord op kan vinden en waar simpelweg niemand een excuus voor kan hebben! Dit is criminaliteit van de bovenste plank! Dit zijn in mijn ogen beschadigde mensen, maar door wat? Waardoor verdoofd en zo uiterst gevoelloos? Waarom zo uit op wraak?

Voor al dit soort leed in de wereld kan ik zo een potje gaan zitten janken. Waar is jullie gevoel? Waar is jullie hart? Waar is de liefde voor de medemens, de dieren, de natuur en onze zo mooie aarde gebleven? Where is the love… ❤

Namasté, Andrea

Naamloos

De Black Eyed Peas maakte er een aantal jaar terug zo’n mooi nummer over en moest hier meteen aandenken toen ik dit schreef. Soms vraag ik me weleens af in hoeverre teksten van nummers doordringen tot mensen? Ik persoonlijk ga ze altijd opzoeken, omdat ik wil weten waar het nummer over gaat, wat de intentie er achter is en dat kan het nummer dan nog zoveel specialer maken dan dat het in eerste instantie klinkt.

Onhelder water

3 Aug

Vandaag alweer zaterdag, waarvan ik had verwacht dat het een slechte dag zou worden door de toch wel vele bezigheden van de afgelopen twee dagen inclusief een lichaam dat bedacht dat het een juist moment was om aan de maandelijkse periode te beginnen, tja waarom ook niet eigenlijk? Verassend aardig verloopt het tot nu toe moet ik zeggen! Gister had ik een klote dag, mede door die ene periode, een klote dag waar ik niet aan toe wilde geven en ontzettend eigenwijs toch naar het Engelenmeer ben gegaan. Zelfs in het meer geweest en als je mij een beetje kent denk je nu ‘WTF? Dreetje voel je je wel ok?’ Nee dat voelde ik me niet geheel, wat lichtelijk onhelder in mijn hoofd wat nadenken al lastiger maakte, en dit verklaard dan ook wel weer hoe vreselijk heet het moet zijn geweest dat ik met mijn doods-angst-uit-slaande-natuur-water-vrees toch het water betreed heb! Nadat ik bijna knocky ging van de hitte, terwijl ik mezelf om de ongeveer 30 seconde in spoot met water uit een kappersspuitbolletje, ja fucking relaxt 1 euro bij de blokker al was dat wel 2 jaar geleden, en de mensen om ons heen mij met rare, starende, gewoon jaloerse blikken aankeken. Of was dat misschien omdat ik zowat de enige op heel het veld topless aan het zonnen was? Tja Hallo mijn boobies willen ook zon zien! Whatever we zijn toch allemaal van water, vlees en bloed..?

Maargoed ook al had ik expres goed geluncht met een bord vol pasta, liters water bij me en ook nog verse lekkere aardbeitjes werd ik toch nogal draaierig en bedacht ik me opeens ‘Ok Andrea niet zeiken er zitten geen jaws haaien en ook geen meervallen met lange snorharen, tenminste dat denk ik, hoop ik en neem ik aan van niet…???, we moeten echt het water in!’ Eigenlijk was het water echt zalig op de ranzige bodemplanten, zand als koeienvlaai en de onhelderheid van het water na dan. Je moet nu ook niet denken dat ik daar met mijn prinsessenpootjes doorheen gelopen ben! Gewoon paardjerijdend op de rug van Rieuw trotseerde we het water, vooral niet in galop eerder stapvoets, stukje voor stukje, met iedere stap steeds verder het onheldere water in, steeds meer verkoelende kou tegen eerst mijn voeten en steeds verder omhoog tegen mijn benen, steeds verder mijn angst aangaand, steeds dieper en dieper… Daar stonden we dan tot onze borst in het water, achterover leunend met mijn lange haar in het water, het moment dat mijn onheldere hoofd samen kwam met het onheldere water en deinde op de kleine golfjes die het water rimpelde. Heerlijk om even niet mijn soms zo zware, bonkende hoofd zelf te hoeven dragen, maar zo gewichtloos in het koude water te hangen dat mijn hersenen wat tot rust leken te komen, zo fijn om even nergens over na te hoeven denken … Althans zolang Rieuw niet sprak over de beesten die in het meer zwommen ging het ok, maar natuurlijk begon hij daar wel over en na het voelen van een waterplant langs mijn been gaf ik zo’n harde gil en kroop ik zowat bijna op Rieuw zijn hoofd alsof we omsingeld werden door een school haaien! Die diepgewortelde angst voor natuur water is er niet 1,2,3 uit.. Iets dat ze mij zo vreselijk aangepraat hebben toen ik nog heel jong en beïnvloedbaar was met hun leuke verhaaltjes dat er meervallen in de wiel zitten en zelfs sidderalen! Zo opgeslagen in mijn systeem, in ieder weefsel en iedere cel die als een malle alarm gaan slaan, zodra ik met onhelder water in aanraking kom. Nergens een knop ‘delete’ te vinden om het zo fucking tussen je oren zittende angst weg te nemen.

Dit herhaalde zich nog meerdere malen op deze warme, zeg maar gerust hete, zomerdag, zelfs met vooruitgang en niet meer zo hysterisch als de eerste aanraking sinds jaren! Mijn natuurwaterangst is bij deze een heel klein stukje afgebrokkeld en begint zelfs in mijn fantasierijke gedachte een vorm aan te nemen om ooit op Rieuw zijn surfplank te staan. Iets wat mij op dit moment verre van vreugde geeft, maar waar ik de stoute schoenen voor aan wil trekken om dit om te zetten naar een gelukzalig, dankbaar gevoel om het water te mogen betreden, om ook op die manier één te kunnen zijn met moeder Aarde, me mee te laten voeren naar plaatsen waar ik eerder nooit kwam, zoals verder dan die eerste 4 meter vanaf de waterkant!

996812_10201475515438695_1879208298_n

Op het moment dat ik dit aan het schrijven was moest ik opeens aan een nummer van Ben Howard denken, een nummer dat mij heel erg diep raakt door mijn helse gevecht van afgelopen jaren, het mijn gevoel perfect weergeeft over de balans die ik steeds moet zoeken, dat ik mezelf meer dan gevonden heb, geleerd heb om vanuit mijn hart en ziel te leven, een nieuwe start heb mogen maken, de vrienden die gebleven zijn zo dankbaar ben en verder is het een prachtig nummer dat ook nog eens aansluit op mijn blog dus bij deze luister en huiver! ❤

Namaste, Andrea

%d bloggers liken dit: