Tag Archives: onmacht

Mistige wereld

5 jan

Opeens werd ik gisteravond weer even met beide benen op de grond gezet, in de keuken staand mezelf in een vlaag realiserend dat ik weer mistig ben, terwijl ik op dat zelfde moment de woorden uitsprak ‘Nee ik heb nu geen brainfog’. Paar jaar terug toen had ik pas brainfog, niet begrijpend wat iemand tegen me zei, meekijkend door de ogen van een personage in een zeer slechte enge B film waarvan je geen idee had wat er het volgende moment te gebeuren stond, geen controle over je handelingen had net of je in één klap losgerukt was van deze wereld en veranderd was in een soort van gehandicapte die niet meer begreep wat er om haar heen of met haarzelf gebeurde.

Fuck, tijdens het uitspreken van die woorden realiseerde ik me dat ik geen gelijk had, want het is niet zo dat ik zomaar weer zwaar vergeetachtig ben, het is niet zo dat ik niet luister als iemand tegen me praat, het is niet zo dat ik niet wil chatten als ik vergeet te reageren, het is niet zo dat ik rekeningen niet wil betalen, het is niet zo dat ik niet in het Nu wil leven, maar opeens kom ik er op een of andere manier niet meer doorheen. Opeens realiseer ik me waarom alles weer zo aan me voorbij gaat, waarom ik alles wat ik moet doen tot de kleinste dingen op moet schrijven of het anders kei hard vergeet, waarom de inspiratie de laatste tijd ver te zoeken is en normaal nadenken me soms zoveel concentratie en energie kost, waarom ik veel prikkels als geluid en beweging weer slechter verdragen kan, waarom het leven in het NU me opeens zo moeilijk af gaat, waarom ik niet vol op kan genieten van fijne momenten en voordat ik het in de gaten heb ze weer voorbij zijn. Ineens leef ik weer in een raar soort mistige wereld waarvan ik niet eens in de gaten had dat ik er weer in zat door de mist in mijn eigen hoofd. Nu net op een zeer kort helder moment ik me realiseer ‘Fuck ik heb weer brainfog!’

Brainfog wordt ook wel hersenmist genoemd en gaat gepaard met klachten als abnormale vergeetachtigheid, ontmoediging, concentratieproblemen, niet helder na kunnen denken, stonedachtig wereld, niet goed uit je woorden kunnen komen of hard op kunnen lezen, minder snelle reactie of denkniveau, leeg of wattig hoofd, gevoelens veroorzakend als twijfelachtigheid, onzekerheid of soms zelfs depressie. Dit kan ontstaan door meerdere oorzaken, waarvan ik eigenlijk zelf overtuigt ben dat dit meestal wel te maken heeft met afvalstoffen en zo dus ook bij de ziekte van Lyme wordt het veroorzaakt door het gif van de Borrelia bacteriën en co-infecties variërend van lichte tot zeer ernstige vorm.

Ik heb mijn gehele leven al brainfog gehad van lichte tot zeer ernstige vorm. Zo had ik onwijs veel moeite om mee te komen op school, voor mijn instorting in 2008, en kon ik een opdracht 10x lezen en nog niet begrijpen wat de vraag was, dan na 2 x te hebben gevraagd om uitleg aan de juffrouw bleef mijn hoofd leeg en dacht ik soms echt dat ik dom was. Waarom begreep ik de opdracht niet en andere wel? In 2009 lag ik 24/7 doodziek op bed en als iemand dan iets tegen me zei of vroeg op fluisterniveau kwam dat of niet binnen, of reageerde ik heel laat of begreep ik geen snars van wat diegene tegen me zei. Ik was volkomen hallucinerend van de wereld. In 2011 ging ik drastischer detoxen, het gif letterlijk uit mijn poriën laten trekken door basische voetenbaden, iedere dag voor een paar weken/maanden lang, dit deed ik zelf thuis als experiment na een deel te hebben gelezen van het boek ‘gezondheid door ontslakking’ waar ik vele weken over had gedaan. Wie niet waagt wie niet wint dacht ik nog! Zoiets simpels kan ik ook. Na twee weken flink herxen werd ik opeens wat helderder in mijn hoofd en later kreeg ik meer energie, begon lekkerder in mijn vel te zitten en las die zomer voor het eerst in mijn leven 4 boeken volledig uit! Ik realiseerde me dat ik totaal niet dom was, maar de het gif van de Borrelia mij al die tijd dom had gemaakt en gehouden.

Back to reality door een flinke wake up call en zo begon ik deze morgen, na mijn glaasje Aloë Vera en juice om te ontgiften, mezelf weer te aarden sinds lange tijd en te mediteren om weer terug te komen bij de bron, mijn bron, mijn waarheid, voor zover mogelijk terug naar het hier en NU, om het (zelfgenezings)proces weer op gang te brengen en door weer aan de slag te gaan met mijn hartverwarmende voornemens, zoekend naar mijn weg naar gezondheid. Want hoe sneller ik mijn balans weer terug gevonden heb, mijn teugels wat strakker aangetrokken heb en het detoxen weer voortgezet heb zal de mist moeten verdwijnen als sneeuw voor de zon. I promise I will be back!

Namasté, Andrea

mist

Een slopende strijd

15 dec

Momenteel zit ik voor mij uit te staren, moeilijk te bevatten wat ik gisteravond te horen kreeg en probeer nu de juiste woorden te vinden om het op te schrijven. Een veel te jonge lymepatiënt is heen gegaan! Hij kon dit helse gevecht niet meer aan en koos er voor om een einde te maken aan zijn moeilijke strijd. Een strijd niet bestaande uit een beetje pijn en vermoeidheid, zoals vele mensen denken! Een strijd tegen zo veel meer… Een strijd die voor buitenstaande mensen onbegrijpelijk zal zijn. Een strijd tegen miljarden bacteriën die je lichaam teisteren in ieder orgaan, ieder weefsel, iedere cel, waaronder ook de hersenen en het volledig op jou gemunt hebben. Een strijd tegen hun gif die je geheel kapot zal maken van binnen, helse pijnen geven tot op of zelfs in het bot, merg en zenuwstelsel, je soms geheel door laat draaien, je jezelf niet meer bent of herkent en leeft in een raar soort wereld die niemand begrijpt. Een eenzame strijd. Een strijd tegen een reguliere zorg die de ziekte van Lyme niet serieus nemen. Een strijd voor een diagnose. Een strijd naar erkenning die maar niet komt. Een strijd voor een goede behandeling. Een strijd waarin je zonder geld geen behandeling zal krijgen. Een bikkelharde strijd. Een jarenlange strijd. Een uitzichtloze strijd. Een slopende strijd genaamd ‘Lyme’

Jeroen, ik heb jou niet goed gekend, op een kort gesprek na op Facebook en in de Teek Care groep, ook dat je erg close was met een lymevriendin van mij dus wist ik van horen en je berichten hoe moeilijk jij het had. En dat was misschien nog maar het topje van de ijsberg. Je hebt gevochten als een krijger, maar kon deze moeilijke strijd niet meer aan. Ik hoop dat je nu de rust hebt gevonden die je zocht.. R.I.P Jeroen

Heel veel sterkte voor alle nabestaanden, vrienden, kennissen en iedereen die hem gekend heeft!

candlelight_vigil

%d bloggers liken dit: