Tag Archives: Perfectionista

Natuurlijke rode dakduvel

13 okt

Al een lange tijd wilde ik mijn haar dolgraag rood, gewoon eens een keer wat anders dan recht vooruit, maar elke kapper die ik sprak zei dat ik dat niet moest doen. Waarom niet? Nou mijn haar is van nature erg donkerbruin en vrij dun wat het misschien niet lijkt op het eerste gezicht, aangezien ik het vaak wat toupeer wat overigens ook fucking slecht voor het haar is, maar tja wat moet je anders als je een volle bos wilt creëren met zulk sluik haar? Dus om het een mooie rode kleur te krijgen zou het eerst ontkleurd moeten worden en met dat haar van mij zal dat eerder veranderen in een dooie ragebol dan in een mooi bos vol rode lokken.

Maar ik zou Andrea natuurlijk niet zijn om op alle mogelijke, andere, gezondere manieren mijn haar toch rood proberen te krijgen! Dus nu ben ik ondertussen drie henna verf beurten verder van twee verschillende merken en door drie keer een andere methode toegepast te hebben mag ik vanaf nu mezelf toch wel een rode dak duvel noemen! Eerlijk is eerlijk het is een hels k*t karwei en elke keer dacht ik halverwege weer ‘waar ben ik toch aan begonnen en dit doe ik dus echt nooooit meer’ ondertussen dat de gehele badkamer onder de henna zat inclusief ik zelf. Ik dacht de tweede keer zo milieubewust bezig te zijn om mijn handschoentjes te hergebruiken en er later dus bij liep met drie oranje vingers aan iedere hand, alsof ik mijn vingers op plaatsen had gestoken zonder te wassen, ja jaiks ranzig idee I know! , daarnaast niet alleen de geur en kleur leek alsof er een koe op mijn kop had zitten schijten die een overdosis aan chlorella had geslikt, maar het er ook gewoon echt zo uitzag dat je dan ook nog eens dik drie uur op je hoofd moest laten zitten. Achja shit happens zou je bijna zeggen!

Blijkbaar was het effect toch wel naar mijn zin, want besloot vorige week in een opwelling ‘goh laat ik mijn haar weer eens even bijkleuren’ en zo had ik in een mum van tijd alle spullen bij elkaar geraapt, de henna gemaakt met wat extra citroen sap erin, de badkamer gereed, mezelf in oude kleren gehesen tegen het spatten, oude handdoeken tevoorschijn getoverd en eerst mijn haar even gewassen plus gedroogd. De henna, een andere variant met kruiden, had ik dus even laten staan onder een folietje, de uit het ziekenhuis geleende handschoentjes in maatjes s aangetrokken, handdoek om me heen geslagen, nog even een vette creme langs mijn gezicht en hals gesmeerd, kwastje in de aanslag en gaan met die banaan .. uhhh henna! Gelukkig heb ik in de badkamer een kastje met drie deurtjes waar dus op alle drie een spiegel zit, zodat je de zijkant een achterkant aardig goed kunt zien, al heb ik regelmatig last van mijn richtingsgevoel, waardoor ik weleens naar links wil gaan met mijn kwastje in plaats van rechts en zit vervolgens heel mijn nek onder, achja kleinigheidje, maar met een gewone spiegel is dit in/met mijn ogen echt niet te doen bij jezelf. Maargoed er zijn toch mensen die het zonder mijn fantastische spiegel doen al wil ik dan echt niet weten in hoeverre zij zichzelf en de badkamer onder smeren of misschijn zijn ze wel gewoon slim en laten het door iemand anders doen..? Verstandige keus!

Zo doe ik dus mijn haar in een klem en haal het laag voor laag los, van onder naar boven, en begin eerst met de punten en werk dan omhoog naar de wortel. Dit laatste omdat de eerste keer mijn aanzet veel roder was dan de punten, doordat ik de punten als laatste had gedaan net zo als een kapper dat zou doen, maar blijkbaar met henna dus niet de juiste wijze! Het meeste doe ik zonder kwastje, maar bij de aanzet van het haar en rondom is het toch wel netter met een kwastje wil je er niet uit komen te zien als iemand met vage oranje vlekken langs de haargrens. Omdat ik de henna best wel dik had gelaten, geen goede ervaring van de vorige keer toen het wat dunner was, was het even billetjes knijpen of ik wel genoeg had voor de laatste lokken inclusief pony en zag mezelf al lopen met bos haar dat half rood, half bruin was. Dus hoppatee gauw alles erop geflikker en het zo goed mogelijk in gemasseerd wat echt niet handig meer is als de onderste delen al aardig ingedroogd waren wat dus precies leek op de koeienstrontdreads van de inwoners in die Afrikaanse of Amerikaanse stammen. Geen idee meer waar ze vandaan komen, maar vorige week had ik er zo dus onopgemerkt, op mijn blanke huid na dan, tussen kunnen gaan staan!

Na twee uur was ik het wachten beu dat ik ben gaan douchen, waardoor ook meteen heel de badkuip een mooi kleurtje kreeg, mijn haar drie keer grondig heb moeten wassen was alle shit dan eindelijk uit mijn haar. Toen ik daarna meteen in de spiegel keek was tot mijn grote verbazing mijn pony hartstikke rood! Woww dit is echt goeie shit!

Zo zie je maar dat je je haren echt wel in een rood tint kunt krijgen door middel van natuurlijke producten! Henna de gekste!!!

Namasté, Andrea

redhead

Perfectionista

24 jan

Een Pietje Precies ben ik bij lange na al niet meer, zoals ik ooit in mijn leven geweest ben! Nu loop ik gerust in mijn sloeber kleren, zonder make up met mijn haar in een knotje gefrot, waarbij mijn pony alle kanten uitsteekt, de straat op. De mensen die me hier in de straat al kende (deze week ben ik even gebikvakeerd bij mijn ouders) schrikken zich vast niet meer wezeloos als ze mij voorbij zien sjokken! ‘Kan mij het schelen’ denk ik dan. ‘Mensen moeten me maar nemen zoals ik ben’ Zo zou ik er voor mijn instorten echt niet over gedacht hebben! Iedere dag weer stond ik uren voor de spiegel mijn gezicht vol te smeren met make up om die eeuwige rooie wangen van mij te verbergen, dikke klodders foundation hier en nog wat poeder daar, die wimpers eens goed vol met mascara, want er moest natuurlijk wel geshowd worden wat er in huis was! Lipglosje op, dan moest nog even die schuine bob van me in model getrokken worden en om het wat volume te geven, want tja daar ontbrak het bij mijn haar nogal aan, nog even een flinke dot klei erin. Owja en ik zou het haast vergeten nog even die veelste zware ‘Jean Paul Gartier’ parfum op! Weet je wel dat roze sexy vrouwenlijfje om de consument te laten denken dat wanneer ze zichzelf hiermee besprenkeld je veranderd in een goddelijk lekker wijf waar alle mannen voor op hun knieen gaan. Zo mevrouw de Kort de dag kon weer beginnen.

Nu heb je misschien een beetje een vertekend beeld van hoe ik er dan uit zag in die tijd door mijn nogal overdreven omschrijving die er zo lekker uitfloepte al is het wel de waarheid! Nee ik zag er niet uit als een door de verf gehaald dragqueen die net op het punt staat om de gaypride te betreden. Het viel reuze mee hor, zo’n opmaakpop was ik nou ook weer niet, ik noem het liever een ijdeltuitje.

Zo begin ik nu af en toe, en eigenlijk steeds vaker, weer make up op te doen. Het verschil is alleen dat ik nu niet meer zo ontiechelijk veel smeer als eerst, maar toch wel relaxt om even die rooie wangen, dat ene pukkeltje in de verkeerde tijd van de maand of die ontzettende donkere kringen om mijn ogen flink weg te werken. Waardoor je er dan toch net ff wat beter uitziet dan zonder. Dat ‘net ff’ klopt niet altijd, want als ik dan ergens loop en in het etalage raam kijk, op fototjes van instagram of een blik werp in de spiegel die toevallig daar staat denk ik toch ‘nou vrouwke je mag er best zijn’. Maar zodra ik ’s avonds, voor het naar bed gaan, dat laagje weer van mijn gezicht weet te boenen sta ik opeens oog in oog met een best vreemd soort pandabeer die er eigenlijk helemaal niet zo top uitziet.

Maargoed shit happens, je kunt niet alles hebben! Lang leve de make up voor mijn pandabeer ogen en dan ook nog even een Hiep Hoi voor de mascara die mijn blik net wat meer uitstraling geeft dan in werkelijkheid is. Ssstt Wat een rituelen kan een vrouw toch hebben he, tja het blijven toch rare wezens! Voor de mannen dan he..

Zo heb ik nog een ander ritueel! Om de ongeveer zes weken ga ik naar de kapper om mijn ontzettend irritante pony die dan mijn ogen zowat uitsteekt bij te laten knippen, omdat deze dan simpelweg weer te lang is. De kapster probeerd dan altijd haar uiterste best te doen, als je denkt dat een rechte pony knippen een eitje is dan zit je er toch wel even naast, maar ik zou Andrea niet zijn om dan altijd even aan te geven wat er nog gedaan moet worden. ‘Het spijt me zeer maar de linkerkant is toch echt iets langer dan de rechterkant’ en ‘vergeet je dat plukje daar niet?’ Tja zo gaat dat dan. Ik ben gewoon heel erg meedenkend laten we het daar maar ophouden. Het bizarre is dan ook altijd dat ik nooit iets hoef af te rekenen! Zou het dan zo zijn dat ze dondersgoed weet/ziet dat als ik thuis kom ik als eerst naar boven ren om vervolgens voor de spiegel, boven de wastafel, er zelf de schaar weer in te zetten, want echt eerlijk waar ik weet ook niet hoe het komt, maar die pony zit nooit goed voordat ik hem zelf bijgesnoeid heb!

Al was dat deze keer niet geheel het geval, want om 1uur ’s nachts nog ontdekken dat de ene kant toch net iets langer is dan de andere kant en niet kunnen wachten tot de volgende dag, toch eigenwijs die schaar erin zetten met als gevolg dat het meer lijkt op pony park slag in je haren dan op de Black Beauty onder de pony’s. Dan heb je toch iets niet zo goed gedaan! Zoals ik dus al eerder zei als je denkt dat een rechte pony knippen een eitjes is dan zit je er toch wel even naast 😉 Gelukkig groeien haren weer heel snel aan, al hoeft dat van mij nou ook weer niet zo nodig overal.

Zo ben ik er dus weer achtergekomen dat iets wat er nou eenmaal in zit nooit geheel weg zal gaan, ookal heeft het een aantal jaar de oppervlakte niet gezien. Eens een perfectionista, altijd een perfectionista!

Namasté, Andrea

its-okay-not-to-be-perfect

%d bloggers liken dit: