Tag Archives: reguliere zorg

Mei Lyme Awareness maand

4 Mei

Eindelijk is de maand Mei daar, de maand waar ik zo lang op hebben zitten wachten! Niet alleen om de zon die de tempraturen weer laat stijgen, de vogeltjes die weer volop fluiten, de bomen en struiken die weer groen kleuren, de bloemetjes die weer hun prachtige knopjes openen, de mensen die weer meer naar buiten zullen treden en de ow zo fijne tijd om weer los te komen uit die winterse cocon, niet dat we nou zo’n strenge winter hebben gehad. De maand voordat de zomer aanbreekt, de periode waarin ik me meestal op mijn best voel, maar ik merk dat dat deze periode helemaal niet het geval is helaas. Het is voor mij een periode van vallen en weer opstaan, doorgaan, ook al weet ik soms even niet meer hoe, waarmee, waarom en waarheen. Het is een periode dat de Borrelia bacterie op zijn actiefst is, in zijn delingsproces, en dat gaf ik dan de schuld dat t minder goed gaat, maar aan de andere kant merk ik zeer sterk dat dit al speelt vanaf februari en niet bepaald minder wordt met de laatste weken weer meer of zelfs nieuwe klachten. Een ziekte waar geen goede test voor is of de Borrelia nou actief is of niet, geen juiste behandelingen, geen zorg die je krijgt als het minder goed met je gaat, geen idee hebbend welke kant je nu weer op moet wordt je op jezelf aan gewezen. Onder andere ook een van de redenen waarom het afgelopen tijd hier op VeganBlissLove heel wat rustiger is geweest dan jullie misschien van mij gewend zijn en zo heb ik dus mijn aandacht en energie gestoken in de ziekte van Lyme, Awareness, niet alleen hier op mijn blog maar vooral op Facebook, de week van de teek dat erg veel stof heeft op doen waaien, de persoonlijke verhalen die naar buiten traden en zo ook de mijne, maar ondertussen zijn we ook nog ontzettend druk bezig met het Lyme protest dat er aan zitten te komen op zaterdag 17 mei a.s. op de markt in Eindhoven.

De maand mei is namelijk Lyme Awareness maand en dat wil ik eigenlijk niet onopgemerkt voorbij laten gaan! De ziekte van Lyme heeft ontzettend veel van mij afgenomen en zo dus deze periode weer, want ik breng grotendeels weer mijn tijd thuis door. Niet omdat ik dat zo graag wil, graag op de bank zit, of graag alleen thuis ben, ik ben nooit een huismus geweest, echt nooit, was altijd op pad en op avontuur uit, als je mij zocht was ik in de stad te vinden, niet in het dorpje waar ik vandaan kwam. In dat dorpje was niks te beleven, maar toen ik ziek werd was ik dankbaar dat ik in dat dorpje woonde, een zo goed als prikkelvrij dorpje, zonder drukte, zonder veel auto’s, mensen of herrie. Zelf de mildste prikkels waren al veel te veel en lieten mijn hersenen en lichaam geheel over de toeren gaan. Het is niet uit te leggen wat het met mijn lichaam deed en nu nog doet, maar dit gaat door merg en been. De vele prikkels, vooral van geluid en muziek, waar ik vroeger zo van hield werd opeens mijn grootste vijand en maken mijn leven tot op de dag van vandaag in sommige gevallen nog steeds ondraaglijk. Zo heb de laatste tijd weer veel meer last van deze prikkels naast de erge vermoeidheid en andere klachten, ze zorgen er voor dat ik thuis moet blijven, gevangen in mijn eigen huis, omdat de maatschappij uit zo ontzettend veel prikkels bestaat en ik op dit soort momenten door mijn benen zak zodra ik daarmee in aanmerking kom. Niet in staat om zelfstandig te lopen, omdat mijn benen mijn lichaam dan niet kunnen dragen net of het ze allemaal even teveel wordt. De artsen snappen hier niks van en linken het niet eens aan de ziekte van Lyme, daar wordt regulier niet over gesproken, net of het niet mag bestaan, en nu maar weer afwachten of er ook maar iets uit bloedonderzoek komt.

Voor nu weer even genoeg over mij, want ik ben maar één voorbeeldje van miljoenen mensen over de gehele wereld die dagelijks te kampen hebben met de slopende symptomen van de ziekte van Lyme, maar dus ook de vreselijk onbegrip, de slechte kennis van artsen en de uitzichtloze situaties. Een reden waarom we wereldwijd de armen in elkaar gestoken hebben en door middel van deze 2e Lyme protest dag meer bekendheid willen geven aan de ziekte van Lyme.

WIJ VRAGEN OM BEGRIP, (H)ERKENNING, BETERE VOORLICHTING, BETERE TESTEN, BETER (WETENSCHAPPELIJK) ONDERZOEK EN JUISTE ZORG EN BEGELEIDING VOOR DE (CHRONISCHE) ZIEKTE VAN LYME EN CO-INFECTIES!!

Door middel van dit Lyme Protest willen wij dat Nederland stil staat bij het feit dat (chronische) Lymepatiënten in ons land niet gehoord worden, geen juiste zorg krijgen en in veel gevallen aan hun lot worden overgelaten; met alle ernstige gevolgen van dien! Op deze dag, die georganiseerd wordt door stichting Hope For Lyme, zullen er hopelijk vele Lymepatiënten (die het lichamelijk enigszins “kunnen”) en hun naasten naar Eindhoven komen om massaal hun stem te laten horen!

Laat de media ook hun stem horen voor de chronische Lymepatiënten in Nederland…?

Laat u ook uw stem horen..? Of staat u ons bij d.m.v. een, kleine of grote, bijdrage..?

T.n.v.: Stichting HOPE FOR LYME
Rabobank nr.: 1791.79.608
Rabobank IBAN nr.: NL06 RABO 0179 1796 08
Rabobank BIC nr.: RABONL2U
O.v.v.: Donatie Nederlands Lyme Protest

Bedankt namens mij, stichting Hope For Lyme, alle chronisch lymepatiënten en hun naasten ❤

www.lymeprotestnederland.nl
https://www.facebook.com/WereldwijdLymeProtestNederland

VBL lymeawareness

Advertenties

This is my story.

16 Apr

Zondag wilde ik onderstaand stuk plaatsen, maar wist niet zeker of ik er goed aan deed mijn verhaal te delen. Mijn persoonlijke (ingekorte) verhaal heb ik nooit echt verteld op mijn blog of Facebook, ook al besteed ik wel vaak aandacht aan Lyme. Omdat de ‘week van de teek’ voor veel opschudding heeft gezorgd besloot ik deze morgen, waarna ik nogal raar aangekeken werd, terwijl ik aan de arm van mijn vriend hangend constant door mijn benen zakte door de overprikkeling die mijn hersenen niet konden verwerken, dat ik mijn verhaal achter mijn nietszeggend uiterlijk toch wil delen met de buitenwereld. Om te laten zien dat de informatie die vaak verstrekt wordt over de 24uur regeling dat een teek in de huid moet hebben gezeten of de rode kring niet klopt. Ik had nooit verwacht zo ziek te worden en er voor de rest van mijn leven door zeer beperkt te zullen zijn. Zo vecht ik samen met al mijn Lyme lotgenoten voor een diagnose, een behandeling, een bestaanbaar leven en voor meer bekendheid dus ook al mocht je mijn lange verhaal hieronder niet willen lezen geef dan op zijn minst een like of deel dit bericht om ons bij te staan! Een half miljoen Nederlandse lymepatiënten zullen je dankbaar zijn ❤

De laatste dag van ‘de week van de teek’ 13-04-2014

Op 8 jarige leeftijd werd ik gebeten door twee teken die er hooguit een half uurtje in hebben gezeten, deze zijn er netjes uitgehaald met een tekentang zonder alcohol, nooit geen rode kring gehad, nooit geen koortsaanvallen of griepachtige verschijnselen. De dokter werd op de hoogte gebracht, maar niks aan de hand zou je dus denken! Met de jaren kreeg ik steeds meer klachten als hoofdpijnen, buikpijnen, gewrichtspijnen, vermoeidheid, concentratiestoornis, niet begrijpend kunnen lezen, maar volgens de arts normaal voor een kind in de puberteit. Dit verergerde en verergerde tot momenten dat ik opstond en naar bed ging met zware barstende hoofdpijnen, nek/schouder/rug/gewrichtspijnen, zakte snel door enkels/knieën/heupen, kon het niveau op school niet bijhouden, zware concentratiestoornis, liet mij een opdracht 15 x lezen en begreep het nog steeds niet, viel flauw om niks, liep dag in dag uit op het achterste van mijn tong, maar ik zou wel spanning hebben (op 17 jarige leeftijd!) volgens de arts. Je verwacht dat een arts verstand heeft van zaken en je probeert door te gaan met je leven, ook al was dit soms haast onmogelijk door de dagelijkse zware vermoeidheid, pijnen en vele klachten. Maar ik wilde niet zeuren, vermande en verdoofde mezelf om een poging tot een zo normaal mogelijk leven te kunnen leiden.

Op 20 jarige leeftijd stortte ik volledig in en was in een aantal weken tijd niet meer in staat om te lopen, alles was zo dusdanig verkrampt en pijnscheuten waar je U tegen zei, ik was veel pijn gewend, maar dit was onmenselijk! Ik kwam doodziek op bed te liggen met zware overgevoeligheid voor licht/geluid/beweging/kortom alle prikkels, mijn gehoor was 3 x zo hard als normaal, viel 12 kilo af in een mum van tijd, tot een gewicht van 42 kilo, terwijl ik om de twee uur at anders viel ik flauw, alles om mij heen stond schots en scheef, gordijnen/muren/behang dat danste kortom ik was aan het hallucineren, zo duizelig dat de kamer om me heen draaide en niet anders kon dan liggen, kotsmisselijk, hartritmestoornis, overslaand hart, uit het niets op hol slaand hart, schokken, trillen, shaken, niet in staat normaal te kunnen communiceren, niet in staat mensen te kunnen begrijpen wat ze tegen me zeiden, disconnectie in de hersenen, verdoofde handen/voeten of heel mijn arm/benen, volledig van de wereld in een lichaam dat niet meer van mij leek moest ik overleven in een maatschappij, in een land waar de zorg zo goed leek, maar waar artsen mij niet serieus namen en durfde te zeggen dat dit alles tussen mijn oren zat, dat ik fybromyalgie zou hebben en er maar mee moest leren leven en dat ik overspannen zou zijn en maar aan de antidepressiva moest.

Vijf maanden heb ik doodziek zo met oordopjes volledig van de wereld en afhankelijk van de zorg van andere (mijn familie) in een donkere kamer gelegen, voordat Lyme überhaupt benoemd werd en nog wel door een orthomoleculaire arts (alternatief). 12 jaar TE laat komt er uit dat ik chronisch lymepatiënt ben.. Met teken die een half uur (!!) in mijn huid zaten, zonder rode kring, zonder ziekachtige verschijnselen. Mijn eerste Elisa test was positief! Eindelijk duidelijkheid zou je denken, maar niets was minder waar. Mijn arts vond het niet positief genoeg en naast de strijd voor mijn leven kwam daar de strijd naar de diagnose en behandeling die maar niet kwam. Mijn volgende test bij de neuroloog was negatief dus werd weer weg gestuurd met het zit toch tussen je oren! Bij de internist negatief en ga maar weer naar huis. Na lange tijd kreeg mijn moeder het voor elkaar dat ik naar het Lyme expertise centrum in Nijmegen mocht: testen negatief, maar gezien mijn klachten en de onbetrouwbaarheid van deze testen was Lyme zeker niet uitgesloten volgens deze arts. Geen behandeling, ze durfde het niet aan mij te behandelen zo verzwakt dat ik was met mijn 42 kilo. Daar lag je dan doodziek, in een donkere kamer, onzichtbaar, ver weg van de buitenwereld, letterlijk geheel van de wereld met een lichaam dat op was en wachtte tot het verlost werd, maar niemand, geen enkele arts, neuroloog, internist of reguliere dokter die me kon of wou helpen. Aan mijn lot over gelaten.

Op dat moment dat ik het leven niet meer zag zitten was er één man, de orthomoleculair arts, die mij serieus nam en me aan verschillende protocollen zetten vanuit Amerika gecommuniceerd met een Lyme-arts vanuit daar. Een ontzettend zware behandeling die in geen woorden te omschrijven valt, maar hij heeft mijn leven gered. Na nog vele jaren van verschillende protocollen, kuren, therapeuten en behandelingen mag ik zeggen dat het nu aardig met me gaat, geen normaal leven, dat zit er niet meer in, veel normale dingen kan ik niet, mijn hersenen en zenuwstelsel kunnen veel prikkels uit deze maatschappij niet verdragen en verwerken, maar ik ben dankbaar dat ik hier nog mag zijn!

Hierdoor hoef ik niet zielig gevonden te worden, ik hoef geen aandacht voor mijzelf, maar ik wil in laten zien dat de ziekte van Lyme zoveel erger en zoveel groter is dan veel mensen weten en denken! Ik heb zelf mee gemaakt hoe het is om 24/7 geïnvalideerd op bed te moeten liggen, niks meer te kunnen verdragen, niet meer op je benen te kunnen staan, dat amper iemand je gelooft, de regulier zorg je als een baksteen laat vallen, iedere nacht bang te zijn dat er geen volgende dag meer komt en dit eigenlijk niet zo erg vind omdat je het leven zo niet meer ziet zitten. Zo liggen er miljoenen mensen thuis over de hele wereld die niet gehoord en geholpen worden, mensen die niet hebben gevraagd om ziek te zijn, mensen die ook gewoon gevoel hebben, mensen die hopeloos zijn, mensen die alles kwijt zijn geraakt, mensen die geen geld hebben voor behandeling, er alles aan zouden willen doen om beter te worden en geen uitweg meer zien!

Ik zet me dus niet in voor mezelf, maar voor alle lymepatiënten die er nog wel zo bij liggen, die niet in staat zijn om voor zichzelf te spreken, die niet in staat zijn om de buitenwereld te laten zien wat er werkelijk achter de voordeur gebeurt, die niet in staat zijn om zelf op te staan, omdat ze vechten voor hun leven tegen een ziekte die geen genade kent!

Door middel van een Lyme Protest, dat plaats zal vinden op zaterdag 17 mei 2014, van 14.00 tot 18.00 uur, op de Markt in Eindhoven, gesponsord door Stichting Hope For Lyme willen wij dat Nederland stil zal staan bij het feit dat (chronische) Lymepatiënten in ons land niet gehoord worden, geen juiste zorg krijgen en in veel gevallen aan hun lot worden overgelaten; met alle gevolgen van dien!
http://www.lymeprotestnederland.nl/
https://www.facebook.com/WereldwijdLymeProtestNederland?fref=ts

MeLY

Medicinale wonder thee

11 Mrt

Afgelopen maanden heb ik me bezig gehouden om mijn veel te hoge ferritine gehalte onder de duim te houden of beter nog een heel stuk naar beneden te krijgen door natuurlijke supplementen en methodes toe te passen. Om even duidelijkheid te scheppen: het ferritine verhaal heeft niks te maken met Lyme, maar met Hemochromatose (ijzerstapelingsziekte) al denk ik wel dat deze auto-immuunziekte bij mij juist omhoog gekomen is door de Lyme. Lyme rukt het gehele systeem uit balans, is in staat om auto-immuunziektes naar de oppervlakte te brengen en is een poortopener voor vele andere infecties, waaronder ook schimmels, parasieten, andere bacteriën en virussen! Het is dus niet zo dat dit alles los van elkaar staat, anders had het goed mogelijk kunnen zijn dat de Hemochromatose pas na mijn menopauze tot stand gekomen zou zijn, wat normaal het geval is met zelfbehandeling van het lichaam door de menstruatie, of het had zelfs helemaal niet tot stand hoeven komen en zou ik alleen drager zijn geweest.

De normale behandeling regulier is bij een te hoog ferritine gehalte van een Hemochromatose patiënt aderlating alleen dit is bij mij vorig jaar geheel verkeerd gegaan, met een hartslag van nog 48 slagen per minuut en een bloeddruk die halveerde lag ik daar knock out na het geven van 180 cc bloed. Een normale Hemochromatose patiënt geeft per aderlating circa 500 cc, maar omdat ik weet hoe gevoelig mijn lichaam is hadden de internist en ik al besloten dit bij 250 cc te laten dat ik dus nog niet eens haalde. De weken en maanden erna had ik een vreselijke terugval en heb ik onwijs veel verschillende natuurlijke manieren moeten toepassen om me enigszins weer een beetje goed te voelen, omdat de aderlating me geheel uit balans had gerukt. Mijn visie hierop is dat door aderlaten je niet alleen ijzer loost, maar dus ook andere kostbare mineralen die ik als chronisch Lymepatiënt heel erg hard nodig heb om goed te kunnen ontgiften, er ook bloedcellen verloren gaan die mijn Borrelia en co-infecties onder de duim moeten houden en dit alles verstoorde heel mijn mechanismen wat ik na jaren eindelijk aardig in balans had. Mijn conclusie is dan ook aderlaten en de ziekte van Lyme gaat niet samen, althans niet in mijn lichaam!

Een andere optie regulier zou zijn medicatie, maar dit schrijven ze alleen voor in uiterste gevallen en mijn internist wilde mij hier sowieso niet aan hebben als ik al zo gevoelig ben, omdat het me dan nog veel zieker zou maken. Dus daar kwam mijn vraag wat er dan precies in die pillen zit wat het ijzer zou binden om het vervolgens uit het lichaam te trekken en toen kreeg ik het volgende, wat me enorm shockeerde, te horen: dat doen de zware metalen! Nu kun je misschien denken ‘Ja..? En..? So what..?’ Maar veel mensen met mij weten dat zware metalen zeer slecht zijn, enorm belastend voor het lichaam en zelfs kankerverwekkend kunnen zijn! Mijn internist is daar dondersgoed van op de hoogte en was het geheel met me eens dat ik daar van mijn levensdagen nooit aan zou moeten beginnen, maar goed wat dan wel? Bij mij steekt de vork toch wel wat anders in de steel en daar moet ik het toch echt mee doen dus toen begon mijn zoektocht naar natuurlijke manieren om mijn ferritine gehalte in ieder geval niet meer te laten stijgen.

Na wat rondvraag bij een aantal therapeuten werd ik niet erg veel wijzer, want het is blijkbaar toch een vraag die niet vaak gesteld wordt. Op internet een aantal dingen gelezen, maar ik was er niet van overtuigt en dacht er moet toch een remedie zijn..? Een therapeut wees me op een mineraal, nummer 3 van de schussler celzouten; Ferrum phosphoricum, zij had dat weer te horen gekregen van een collega therapeut en ik zou hier weleens een tekort aan kunnen hebben. Onder het mom van baat het niet, dan schaad het niet ben ik dit gaan nemen, het voelde goed en begon met 2 stuk per dag laten smelten onder de tong en zo weg waren ze. De eerst volgende keer, één maal in de drie maanden is de controle, bij mijn internist was mijn ferritine 10 gestegen in plaats van 30. Positief resultaat dus! Ik hield nog verstandig mijn mond, want wie weet was het toeval al geloof ik niet in toeval maar dat terzijde.

Na een aantal weken wilde de tabletjes niet meer smelten onder mijn tong en omdat ik eerder Schussler celzouten heb gebruikt weet ik dat mijn lichaam het dan dus niet meer (zo hard) nodig heeft. Liet de tabletjes voor wat ze waren en mijn moeder kwam met een andere methode aan, waarvan ze aardig wat goede dingen had gelezen op internet namelijk doodgewoon thee drinken bij de maaltijd! Omdat ik in eerste instantie eigenlijk niet zo geloofde in de werking van thee drinken ben ik het niet frequent gaan doen en vergat het steeds. Althans ik geloofde zeker wel dat bepaalde voedingsmiddelen de opname van ijzer konden bevorderen of verminderen, maar dat het mijn te hoge ferritine gehalte echt naar beneden zou halen leek me sterk. Maar na zelf zeer interessante verhalen te hebben gelezen van patiënten die zichzelf behandelde zonder aderlating, zonder menstruatie, puur door thee te drinken en hun ferritine gehalte 160 naar beneden kregen in 6 maanden dacht ik ‘tja waarom niet..?’ Het werd een experiment! Ondanks dat ik helemaal geen theeleut ben, ik er niks van verwachtte en al helemaal niet als je nagaat dat ik de laatste maand juist erg veel voedingsmiddelen met ijzer heb genuttigd, waaronder ook het juicen dat ik dagelijks doe.

Dat was dan ook de reden waarom ik met dicht geknepen billetjes naar mijn internist ging afgelopen week! Ik had echt een reactie verwacht van ‘Andrea wat heb je in godsnaam gedaan..? Je Ferritine is gestegen met 80..?!!!! Maar nadat hij vroeg hoe het met me ging zei mijn internist ‘Je ferritine is met 40 gedaald’ waardoor ik hem aankeek als een debiel met opengevallen mond en daarna kei hard begon te lachen gevolgd met de woorden ’40 gedaald..?? Huh… Serieus..??’ Toen ik bloed liet prikken, de week ervoor, stond ik op knappen qua menstruatie dus met andere woorden het ferritine gehalte is dan op zijn hoogtepunt, omdat je jezelf ‘behandeld’ door middel van menstruatie alleen was dat bij mij afgelopen jaren niet genoeg. Nadat hij me overtuigt had dat de waarde echt zo gezakt was, me de cijfers liet zien, normaal gesproken ging ik tussen de 10 – 30 omhoog dus 40 omlaag is behoorlijk veel, en hij het echt wonderbaarlijk vond heb ik verteld over mijn ‘thee experiment’ waardoor hij me wel beetje vreemd aankeek. Achja als ik mezelf behandel met een, in de reguliere ogen, ‘placebo’ is het toch ook goed! De cijfers liegen er niet om 😉

Het mooiste van alles vind ik dat dit ‘medicijn’ al die tijd gewoon al in mijn keukenkastje stond! Ik schreeuw nu al hard van de daken, omdat ik weet hoe voeding als een medicijn kan werken, zelf echt enorm verbaasd was en misschien nog steeds ben over dit resultaat door middel van thee drinken bij de maaltijd, en daarbij dus wil zeggen ook al lijkt iets onmogelijk of onwaarschijnlijk, te simpel of te makkelijk probeer het toch, want je weet maar nooit wat voor positief effect het kan hebben! Trek geen oordeel over iets wat je niet kent en mijn lijfspreuk komt bij deze zeer van pas: ‘How can you know it if you don’t even try..?’

Namasté, Andrea

theedre3

Huisartspraktijk ‘De geldwolf’

20 Jan

Deze morgen ging ik even mijn declaraties checken op de VGZ website, want het is toch echt alweer twee weken geleden dat ik ze opgestuurd heb en nog niks ontvangen of vernomen. Er stond nog niks op de website tussen mijn declaraties, maar tot mijn grote verbazing stond er wel dat ik op 1 januari 2014 bij mijn huisarts geweest zou zijn, en eind oktober ook al een keer, terwijl ik toch zeker weet dat ik al langer dan 6 maanden mijn gezicht daar niet heb laten zien. Mijn eerste gedachten was ‘ze zullen wel een foutje hebben gemaakt en mijn moeder met mij verwisseld hebben, maar waarom zou mama op 1 januari naar de huisarts gaan?’

Nadat ik mijn moeder gesproken had en zij mij vertelde ook al maanden niet op consult te zijn geweest pakte ik mijn telefoon maar om de VGZ zelf raad te plegen, want dan zal de fout daar wel liggen. Of natuurlijk bij maar huisarts die als tweede op mijn bellijstje stond naast wat andere mensen die gebeld zouden moeten worden deze morgen. Mijn eerste vraag ging over de declaraties die nog niet verwerkt zouden zijn of geheel onderschept bij de post wat me ook al eens eerder overkomen is. Geen zinnig antwoord kon ik hier op krijgen alleen dat het zo druk was op de declaratie-afdeling en dat het daar weleens aan kon liggen dus wacht het maar weer even af. Op mijn tweede vraag over de declaratie van de huisarts kon ze me wel een zinnig antwoord geven, want ze was er laatst dus achter gekomen dat dit ‘normaal’ zou zijn dat een huisartspraktijk dat doet. ‘Normaal..? Hoezo normaal..?’ Het is dus wettelijk toegestaan dat een huisartspraktijk een keer per kwartaal geld mag declareren, of een patiënt nou wel of niet op spreekuur is geweest, om toch nog wat geld te verdienen aan deze patiënt. Mijn bek viel er geheel van open zal ik je vertellen en met de woorden ‘Dat is echt niet normaal, dat is ronduit belachelijk, maar nu weet ik wel hoe de vork in de steel steekt! Super bedankt en een fijne dag nog’ sloot ik het gesprek af met in gedachten hier ga ik eerst een blog over schrijven, nadat ik mijn moeder ingelicht heb.

Nu kun je denken ‘Dreetje waar maak jij je druk om?’ Nou ik vind het gewoon ronduit belachelijk dat ze geld mogen declareren van een patiënt die niet eens op de praktijk geweest is. Dus of je nou wel of niet komt maakt ze geen ene reet uit, want geld verdienen ze toch wel over je rug en dat is dan nog wettelijk toegestaan ook volgens de VGZ telefoniste die het overigens ook te belachelijk voor woorden vond! Dan wordt het wel vergoed, en das maar goed ook anders hadden ze Zwelgje (nieuwe bijnaam voor draakje) aan de lijn gehad, dus hoef je het niet zelf te betalen al is dat natuurlijk ook weer onzin, want uiteindelijk betaal je het wel zelf door het forse bedrag dat iedere maand weer doodleuk, nog net zonder smiley erbij, van mijn magere bankrekening afgeschreven wordt. Dan durfden ze ook nog eens sinds dit jaar de voorwaarden voor alternatieve zorg, dat voorheen 100% vergoed werd en nu nog maar 45 euro per consult per dag!!!, te veranderen, waardoor ik alsnog veel uit mijn eigen magere portemonnee kan trekken. En ik weet nu al dat er komend jaar vaak getrokken zal moeten worden zonder dat er enigszins ook maar iets uit komt en ja dit gaat toch echt over mijn portemonnee. Het is gewoon te belachelijk voor woorden en bewijst wel weer dat deze zieke wereld niet om de gezondheid van de patiënt draait, maar om de dikke vette portemonnee van de zieke reguliere zorg/big-maffia-farmaceutische-industrie! Dus ja daar maak ik me wel boos om, want als ik al niet chronisch ziek zou zijn dan werd ik dat wel hiervan….. Fucking shame on you Nederlandse zorg!

Zo dat is er ook weer uit en nu ga ik de dag heerlijk voortzetten met een kruidentheetje, detox power juiceje en een gezonde maaltijd, want gezond, puur, eerlijk voedsel dat is het beste medicijn dat er is! Terug naar de bron ❤

Namasté, Andrea

geldwolf

%d bloggers liken dit: