Tag Archives: Xavier Rudd

Liefdevolle muziek

24 Feb

Weer een nieuwe week aangebroken, om precies te zijn week 9 en daarvoor moest ik toch echt even mijn agenda raadplegen, nieuwe ronde, nieuwe kansen zou je kunnen zeggen. Ik leef niet op of met de tijd, al weet ik vaak wel welke maand het is daar niet van, maar voor mij zijn bijna alle dagen hetzelfde. De meeste dagen is het steeds weer het zelfde liedje dat afgespeeld wordt, soms wil het wel eens veranderen van nummer en als ik geluk of juist geen geluk heb zelfs van cd. Een aantal dagen geleden, om weer even precies te zijn 3 dagen terug, werd die fijne cd er met een ruk uitgetrokken om plaats te maken voor een oude, afgedraaide, afschuwelijke cd die echt mijn neus uit komt. Te vaak gehoord of beter gezegd te vaak moeten voelen.

Deze nieuwe week ben ik begonnen met een nieuw, nouja eigenlijk oud en vertrouwd, ochtendritueel in de hoop om op die cd een aantal vervelende nummers te kunnen skippen, zodat we zo snel mogelijk aan het eind komen en het liefst voor het einde van deze week een fijnere toegewezen krijgen. Toegewezen krijgen inderdaad ja, wat een quote van Thomas S. Monson zeer mooi weergeeft, al heeft het niets met cd’s te maken maar met de wind, het is maar hoe je het bekijkt 😉 ‘We can’t direct the wind, but we can adjust the sails’ Wauw! Daar geloof ik zeer zeker in! We hebben niet (altijd) in de hand hoe het met ons gaat of wat er gebeurt in onze omgeving, maar we hebben wel de keuze om bepaalde dingen aan te kunnen passen om het draaglijker te maken voor iemand, makkelijker te maken voor jezelf of door je lichaam bij te staan. Deze tekst kun je op veel verschillende manieren oppakken of het kan zelfs een eyeopener zijn bij bepaalde situaties. Want wat is er mogelijk wat jij zelf kan doen om die ene situatie draaglijker, makkelijker of bevorderlijker te maken?

Ok zo begon ik deze dag, nouja eigen gisteren al, met een extra manier om te detoxen, mezelf te ontdoen van afval/gifstoffen met oilpulling oftewel in het Nederlands olietherapie, om de afvalstoffen afkomstig door afsterving van Borrelia en co door de Samento, die ineens wel erg hard aan kwam nadat ik stopte met de Quina er doorheen te doen (Quina remde de werking van Samento en dit mixte ik dus al een jaar ofzo!), en dit zijn toch echt maar twee druppels van het zeer heftige goedje, om zo dus de afval/gifstoffen een handje te helpen een weg naar buiten te vinden. Met andere woorden die vervelende herx-cd staat weer aan en ik mag deze cd echt niet, maar ga hem toch proberen te verdrijven met heel veel liefde en een positieve aanpak! Ik kan hier op de bank gaan zitten mokken, chagrijnig doen en janken of een kaars tegen de muur aan gooien van woede, maar daar heb ik uiteindelijk niks aan en de energie die je daarmee om jezelf heen creëert is echt niet de juiste al heb ik dat gister echt wel even gedaan. Zo spreek ik op dit soort momenten altijd met mezelf af ‘Ok Andrea jij mag één, hooguit twee, k*tdag(en) hebben, want emoties opkroppen is al helemaal niet gezond! Maar morgen gaan we er weer volle bak tegen aan met een positieve instelling!’ Jezelf met liefde behandelen, met liefde benaderen, met liefde voeden, met liefde toespreken, met onvoorwaardelijk veel liefde voor jezelf. Dus vandaag sprak ik mezelf weer toe, na de oilpulling (zie mijn blog ‘Detox do it yourself’), mezelf in de spiegel aankijkend met de woorden ‘Ik hou van jou en we kunnen dit!’

Deze morgen begon ik dus liefdevol, de meest helende energie die er bestaat, door naar mijn hart en lichaam te luisteren, mezelf extra te detoxen, los te laten door te aarden, te voeden met gezonde voeding, op te laden met de zonnestralen en de frisse lucht door mijn open ramen en op te liften met de meest bij mijn eigen hart liggende muziek. En ik weet hoe moeilijk dit kan zijn, vooral met een lichaam die vol toxines zit of in een uitzichtloze situatie, maar ik ben er van overtuigd dat als we het voor elkaar krijgen om onze eigen liefdevolle muziek vanuit ons hart te laten afspelen en ons daardoor te laten leiden in plaats van de situatie om ons heen dit een weg naar zelfbevrijding zal zijn, op welk vlak dan ook..

Namasté, Andrea

realise2

Om mijn gedachtegang hierachter een beter beeld te geven deel ik deze video met jullie ❤ Een soort gelijke video die ik een aantal jaar geleden kreeg van iemand en mijn gevoel op bepaalde gebieden bevestigde..

Hier ook nog een liefdevol nummertje van mijn grote held Xavier Rudd om de dag op te liften ❤ Omdat het vandaag zo’n mooie zonnige dag is en de lente er alweer bijna aan zit te komen! Whoehoeeee

Follow, follow the sun
And which way the wind blows
When this day is done
Breathe, breathe in the air
Set your intentions
Dream with care
Tomorrow’s a new day for everyone
A brand new moon and brand new sun

So follow, follow the sun
The direction of the birds
The direction of love
Breathe, breathe in the air
Cherish this moment
Cherish this breath
Tomorrow’s a new day day for everyone
A brand new moon, brand new sun

When you feel life coming down on you like a heavy weight
When you feel this crazy society adding to the strain
Take a stroll to the nearest water’s edge, remember your place
Many moons have risen and fallen long, long before you came
So which way is the wind blowing
What does your heart say

So follow, follow the sun
And which way the wind blows
When this day is done

I don’t understand these things

28 Sep

Weet je wat mij opeens verdrietig maakte op deze prachtig zonnige zaterdagmorgen, waarin ik stralend en vol gelukzaligheid wakker werd..? Die emotie kwam ineens opzetten door de muziek van Xavier Rudd die ik eindelijk weer eens aan het draaien was dat mij altijd zo diep in mijn ziel raakt, waarin hij zingt over onrecht en het niet kunnen begrijpen van..

Soms kan ik gewoon niet begrijpen waar mensen zich druk om maken, wat mensen bezig houd of waarom mensen meteen af gaan op iets wat een ander zegt. Wie zegt dat dat de waarheid is..? Waarom wordt er meteen weer een (voor)oordeel geveld over iets waarvan je eigenlijk helemaal niet weet hoe de vork daadwerkelijk in de steel zit..? En wat zegt dat over jou..? Soms worden dingen (ongemerkt) verdraaid of anders verteld dan het eigenlijk bedoeld was, zo gaat dat meestal met roddels, maar omdat iemand iets heeft gezegd zou dat wel waar zijn..?? Uhmmmm sorry, maar iets klakkeloos aannemen van een ander vind ik toch wel erg kortzichtig is het niet?

We leven in een wereld vol met manipulatie, oorlogen en andere ellende, niet dat ik me daar op focus, maar het is weldegelijk aanwezig en dit is royaal in de media te zien/horen. Ik hou niet van media, omdat zij de mens kunnen laten geloven wat ze willen dat het volk moet geloven. Alles wordt van één kant belicht en wie zegt dat dat de of jouw waarheid is..? Helaas gaat dat onder mensen ook zo en sorry but I dont understand these things..

Daarom wil ik even meegeven met dit blog dat niet altijd alles wat er gezegd wordt waarheid hoeft te zijn! Er gebeuren al zoveel lelijke dingen in de wereld dus waarom niet gewoon eerlijkheid, openheid en met elkaar er over kunnen praten, elkaar in waarde laten, met respect behandelen en niet oordelen over situaties waar je totaal geen weet van hebt, want dit zit meestal anders in elkaar dan je denkt. Blijft bij jezelf!

En om de prachtige tekst van Xavier Rudd, mijn grote held, even te citeren:

❤ ❤ ❤

‘With each gift that you share
You may heal and repair
With each choice you make
You may help someone’s day
Well I know you are strong
May your journey be long
And now I wish you the best of luck’

❤ ❤ ❤

Zo dat is er uit! En nu ik weer straal vanuit mijn hartje, halleluja wat doet een darmspoeling/detoxen een mens toch goed, ga ik zo veel mogelijk van deze heerlijke herfstdag genieten vanaf de bank onder mijn kleedje en mezelf overgieten met liefde, dankbaarheid en gelukzaligheid!

Namasté, Andrea

love

Vanuit (mijn/zijn) hart en ziel!

22 Jun

Sinds ik in aanraking ben gekomen met mister Stolk, dat is inmiddels alweer vijf en half jaar geleden –> Jezus wat vliegt de tijd, kwam ik ook meteen in aanraking met DE Australische surfdude à la lekkere vent à la MotherEarthLover à la singer-songwriter en was ik in een oogopslag smoorverliefd op hem, op zijn sound, op zijn teksten, op zijn Australische look, zwijmel de zwijmel, op wat eigenlijk niet..? In tegenstelling tot mister Stolk zelf à la surfdude à la lekkere vent à la niet kunnen zingen, want dat had wel even wat tijd nodig totdat de aantrekkingskracht in smoorverliefdheid overging. Maar het enige ingrediënt dat daar voor nodig was was een retourtje Londen. Ze zeggen niet voor niks je mist iets pas als je het niet meer hebt al was het in dit geval elkaar wel spreken, maar niet zien voor een aantal weken.

Zo’n vijf en half jaar geleden lag ik dus op de bank bij mister Stolk, kaarsjes aan zo romantisch als hij was en uit zijn laptop kwam muziek van allerlei artiesten tot het moment aanbrak dat Xavier Rudd zijn mond open deed en zijn magische stem liet horen onder een nog betoverender spel van verschillende klanken aan Australische muziekinstrumenten. Dat raakte mij tot diep in mijn ziel en opeens uit het niets begonnen er tranen op te komen die niet te houden waren en vonden hun weg langs mijn wang naar de grond waar ze uiteen spatte. Zo iets bizars, dat mij zo ontroerde, wat ik zo diep voelde van binnen, een mengelmoes aan gevoelens die door mij heen gingen van verdriet tot intense gelukzaligheid, had ik nog nooit meegemaakt! Toen was mijn liefde voor Xavier geboren… Zijn held werd ook mijn held en zo beloofde mister Stolk mij dat we er samen heen zouden gaan, zodra hij in Nederland zou zijn!

Afgelopen jaren is mister Stolk dus meerdere malen naar concerten van Xavier geweest, maar steeds zonder mij. Door de ziekte van Lyme werd dit mij onmogelijk gemaakt! Als je al niet eens in een ruimte kon doorbrengen met meerdere mensen laat staan een Paradiso vol met enthousiaste mensen met harde, maar ongelooflijk dieprakende, muziek uit de speakers. Iedere keer baalde ik weer als een stekker, maar was blij voor mijn mannetje en dat hij toch nog de moeite had genomen filmpjes voor mij te maken, ondanks dat ik weet dat hij daar zo’n hekel aan heeft en gewoon wil genieten van het moment.

Dan eindelijk na al die jaren was die dag daar, Naked Song Festival, geen concert of festival zoals iedere andere, maar anders, relaxter, drukke en rustige plekjes, binnen en buiten, staand en zittend dus voor ieder wat wils en zo ook voor mij! Mijn lieve vriendin Fay die me dit had aangeraden. Tnx my love! DE dag dat ik hem live zou zien, horen, voelen…

Omdat hij eerst zou spelen in the mix stage, lees een platform na de grote trap met een klein podium in de muur, voor een half uur om mensen die hem nog niet kende kennis te laten maken en pas een paar uur later in de grote zaal, waar ik misschien niet bij kon zijn afhankelijk van mijn energie, overgevoeligheid en de drukte/harde geluid daar, stond ik daar te trappelen om hem te zien! Gelukkig was hij wat later, want zoals gewoonlijk waren mister Stolk en ik ook aan de late kant. Verassend zeg! Het was al aardig druk en ik vond natuurlijk een fantastisch plekje op een muurtje langs de trap recht tegenover het podiumpje, want tja wie niet groot is moet slim zijn 😉

Daar kwam hij dan eindelijk de trap af, op zijn blote voeten natuurlijk en zijn gouden lokken in een staartje, en nam plaats op het podium achter zijn gitaar, waarmee hij zijn eerste nummer speelde waarvan ik nu even niet meer weet hoe het heet! Tja gatenkaashoofd.. Daarna volgde ‘Energy song’ met tussendoor wat onnozele vragen die hem gesteld werden en hij sluiten af, waar ik zo voor geduimd had, met ‘Spirit Bird’!! Een nummer dat mij meer dan ooit in mijn ziel raakt en voor mijn gevoel bevestigde dat mijn roots wel bij de Aboriginals in Australië moet liggen! Alles gefilmd en gefotografeerd vanaf het muurtje waar ik met trillende beentjes en een hartslag van 120 op stond door de overprikkeling.


Na een daverend applaus, gejubel en gejuich, waar hij zelf zo van overweldigd en verrast was door de grote ogen die hij opzette en niet wetend waar die kijken moest, bedankte hij met zijn handen voor zijn borst. Toen zag ik opeens dat hij rechts van het podium af de mensen massa in stapte en trok mister Stolk mee met de woorden ‘Hij wil met jou op de foto en ik moet met hem op de foto!’ Zo gezegd zo gedaan. Ik zette mijn lieve glimlach op, want wilde niet opdringerig zijn al werd je het bijna wel in deze situatie. De security vrouwen trokken hem zowat mee aan zijn vestje, maar toch nam hij even de moeite en deed een arm om mijn middel en wilde nog wel even op de foto! Yeahh Het mooiste van alles vond ik dat hij mister Stolk stevig beet pakte, ze samen even flink moesten lachen om iets en hij een klopje op Stolk zijn buik gaf zo van surfdudes onder elkaar! Hihi Mooi mooi

Mijn dag kon niet meer stuk na zo’n geweldig mooi, knus, vanuit zijn ziel gezongen, meer persoonlijk dan ooit volgens mister Stolk, korte optreden in de mix stage en dan ook nog een foto met hem! Sjezus ik lijk wel een groupie hahaha

Uiteindelijk ben ik niet meer naar Mister and Mississippi geweest die ik ook graag had willen zien, maar het maakte me allemaal niet meer uit! Buiten even lekker bijgekomen in de frisse lucht, nog Jonathan Jeremiah meegepikt en uiteindelijk Xavier Rudd toch nog bewonderd op het grote podium waar ik zijn optreden wel wat minder goed, minder persoonlijk vond dan die middag, maar kortom ik heb genoten!

De nacht amper geslapen door de grooote overprikkeling en een zenuwstelsel dat geheel goed over de pis was, gelukkig geen aanval van mijn hart gehad pff, de dagen erna zo brak als een tientje, maar het was het meer dan waard!! Deze twee mannen die mij bijstaan, ieder op hun eigen manier, vanuit hun hart en ziel hebben mij geraakt en zitten in mijn hart en ziel… ❤

975770_10152009807022785_1698292976_n

Noodkreet ©

6 Mrt

Een aantal dagen geleden was ik aan het genieten van de muziek van Xavier Rudd en waande ik me in gedachten al door de outback van Australië, op bezoek bij de Aboriginals en genietend van al het prachtigs dat de natuur te bieden heeft. Bij het aanschouwen van een foto met een aangrijpend stukje tekst, de onrechtvaardigheid die mij tot diep in mijn ziel raakte, werd ik met een ruk terug gebracht in de realiteit en realiseerde ik me hoe ‘ziek’ deze wereld kan zijn! Hoe erg de wereld om geld, macht en roem draait. Dat er in deze wereld geen plaats is voor mensen die anders willen leven, op hun eigen manier, vanuit hun hart, midden in de natuur, verbonden met moeder Aarde.

Iets wat al duizenden jaren, misschien al wel veel langer, van generatie tot generatie overgedragen wordt en nu zullen ze weggejaagd worden alsof dat het wilde beesten zijn, hun land zal worden ingepikt, hun thuis zal worden ontnomen, hun stukje aarde waar de gehele voorgeschiedenis van hun stam in zit zal worden verwoest alleen maar, omdat deze veelte moderne wereld die plek opeist om daar een gigantische centrale te bouwen.

Ik vind dit mensonterend, beestachtig slecht, egoïstisch ten top en bovenal harteloos naar de medemens! Dat er nog stammen bestaan die niet mee willen gaan in deze achtelijke, chaotische, om geld en macht draaiende maatschappij is niet raar, vreemd of verkeerd! Dat is juist mooi! Behandel deze mensen met respect, accepteer dat ze anders mogen zijn en pak hun manier van leven niet af!

De aarde is groot genoeg voor ons allemaal dus laat de natuur en deze liefdevolle mensen in rust en vrede op hun eigen manier leven en als ze dan echt zo graag een centrale willen bouwen dan doen ze dat maar in hun eigen achtertuin!

Namaste, Andrea

542479_339972072785244_886544986_n

Daarom draag ik dit nummer van Xavier Rudd op aan alle stammen over de gehele wereld, maar vooral aan de Kayapo stam in Brazilie, omdat ze moeten vechten voor hun bestaan als mens hier op aarde!
In dit nummer zingt hij over bepaalde stammen die langzaam vervagen, maar dat ze moeten vechten voor het behoud van hun cultuur en land!

Maar eigenlijk wil ik het ook opdragen aan alle Lymepatienten en andere chronische zieken die net als deze stammen als een stuk stront behandeld worden en kei hard moeten vechten voor hun recht en eigen gezondheid! Never ever give up! ♥

Keep fighting for your culture now, keep fighting for your land! ~ Xavier Rudd ~

Mijn column is wekelijks te lezen op http://www.watvrouwenwillen.nu

%d bloggers liken dit: